บทที่ 280 เขาเป็นพ่อคนแล้ว (2)

บทที่ 280 เขาเป็นพ่อคนแล้ว (2)

แน่นอนว่าคุณชายสามเย่ไม่ยอมรับ ว่าในใจเขาตอนนี้ที่จริงรู้สึกอิจฉาริษยามาก

จี้หซีโชคดีบ้าอะไรขนาดนี้ อยู่ ๆ ก็ได้เป็นพ่อคนขึ้นมา? แถมยังมีตั้งสองคนในคราเดียว?

แต่ก็แค่เด็กไม่ใช่เหรอ? เขาก็มีได้เหมือนกัน

ตอนนี้เขาก็เป็นคนมีภรรยา ตอนนี้ขยันทำการบ้านทุกวัน พวกเขาไม่ได้ป้องกัน เชื่อว่าไม่นาน เขาก็คงได้เป็นพ่อคนเหมือนกัน

แต่การที่เวินลั่วฉิงไม่ได้คุมกำเนิดนั้น เขารู้สึกเหนือความคาดหมาย และรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง

ก่อนที่พวกเขาแต่งงานกันได้เซ็นสัญญาข้อตกลง เขารู้ว่าเธอจำข้อตกลงนั้นได้ดี อีกทั้งเธอวางแผนไว้ว่าครบกำหนดเมื่อไหร่ก็จะจากไปทันที

ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ทำไมเธอถึงไม่คุมกำเนิด?

แต่เย่ซือเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เขากลัวว่าถ้าเธอไม่ทันได้นึกถึงเรื่องนี้ ไม่ได้คิดว่าต้องคุมกำเนิด แล้วเขาเอ่ยพูดออกไป จะเป็นการไปย้ำเตือนเธอ ถึงตอนนั้นถ้าเธอคุมกำเนิดขึ้นมา เขาก็คงไม่มีโอกาสได้เป็นพ่อคนอีก

แต่เขาก็รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้เท่าไหร่นัก ในใจเขาจึงสงสัยมากขึ้นไปอีก

เมื่อจี้หซีวางสายไป เห่อถงถงคิดว่าจำเป็นต้องอธิบายให้เขาเข้าใจ จะให้เขาเข้าใจผิดแบบนี้ไม่ได้ : “ที่จริงแล้ว เด็กทั้งสองคนนี้ไม่ลูกของนายหรอก”

และก็ไม่ใช่ของเธอด้วย เป็นของเวินลั่วฉิงต่างหาก คุณชายสามเย่ตอนนี้ถือว่าเป็นพ่อใหม่ของพวกเขา แต่จี้หซีไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาทั้งนั้น

จี้หซีอึ้งไป ดวงตาคู่นั้นจับจ้องไปที่เธอ คิดแล้วคิดอีก จากนั้นค่อย ๆ เอ่ยปากออกมา : “มีเรื่องหนึ่ง ที่ฉันอยากบอกเธอ สองปีก่อน ฉันเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ หมอบอกว่าฉันสูญเสียความทรงจำไปบางส่วน ดังนั้น ฉันเลยจำเธอไม่ได้ แต่ฉันคิดว่า เมื่อก่อนพวกเราต้องเคยรู้จักกันแน่นอน อีกทั้งเธอต้องเป็นคนที่สำคัญมาก ๆ ในชีวิตของฉัน เพราะทุกครั้งที่เธอจากไป ฉันรู้สึกเจ็บปวดใจ รู้สึกอาลัยอาวรณ์มากเหลือเกิน”

เห่อถงถงตกใจ เมื่อสองปีก่อนเขาเกิดอุบัติเหตุเหรอ? เขาจำเธอไม่ได้ เป็นเพราะเขาสูญเสียความทรงจำบางส่วนไป

งั้นเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ก็ไม่ใช่ความตั้งใจของเขาน่ะสิ? หรือว่า ที่จริงแล้วเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยด้วยซ้ำ!!

น่าจะเป็นเพราะแผนสกปรกที่หยางชิงชิงวางไว้ แน่นอนว่าต้องใช่ และยังมีคุณหญิงจี้...

ฉะนั้น ที่ผ่านมาเธอเข้าใจเขาผิดไป

“พวกเรารู้จักกันใช่ไหม? พวกเราเคยเป็นคนรักกันใช่หรือเปล่า?” ถึงแม้ว่าจี้หซีในตอนนี้ยังคงจำเรื่องระหว่างพวกเขาไม่ได้ แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกมั่นใจว่าเรื่องนี้ไม่ผิดแน่

เห่อถงถงรู้สึกตกใจมาก และรู้สึกผิดรู้สึกเสียใจมาก เลยไม่ได้ตอบคำถามเขา แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธในสิ่งที่เขาพูด

เมื่อเห็นว่าเธอไม่ปฏิเสธ จี้หซีก็ยิ้มออกมา ดูท่า เขาเดาไม่ผิดจริง ๆ ด้วย พวกเขาเคยเป็นคนรักกันมาก่อน

แต่เขากลับจำไม่ได้ เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดและเสียใจ รู้สึกปวดใจ เขามองไปที่เธอ สายตาดูมืดขึ้น : “เธอสามารถยกโทษให้ฉันที่จำเธอไม่ได้ ได้ไหม?”

จี้หซีหยุดพูดไปชั่วครู่ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นมาอีกว่า : “ถ้าหาเธอไม่ยกโทษให้ฉัน เธอให้โอกาสฉันได้แก้ไขได้ไหม? ฉันรับรองว่าหลังจากนี้ฉันจะดูแลปกป้องเธอให้ดี จากนี้ไปถึงแม้ฉันจะลืมว่าเป็นใคร แต่ฉันจะไม่มีวันลืมเธออีกเด็ดขาด”

ความในใจที่จี้หซีพูดออกมาทำให้คนรู้สึกซาบซึ้งใจ ผู้หญิงคนไหนได้ยินก็ต้องรู้สึกซึ้งใจทั้งนั้น

โดยเฉพาะผู้หญิงที่รักเขาสุดหัวใจมาโดยตลอด

เห่อถงถงน้ำตารื้นไหล แต่ใบหน้ายิ้มแย้มออกมา ถ้าหากนี่เป็นความจริงเมื่อสองปีที่แล้ว แสดงว่าเขาก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย แต่เป็นเธอที่เข้าใจเขาผิดไป เป็นความผิดของเธอ

เห็นท่าทีของเธอ จี้หซีมั่นใจโดยไม่สงสัยอะไรอีกแล้ว เขายื่นมือออกไป เช็ดน้ำตาให้เธอ จากนั้นลูบใบหน้าเธอเบา ๆ

เขาเห็นเด็กทั้งสองคนกำลังจ้องเขาตาโต อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา : “เด็กทั้งสองคนนี้เป็นลูกฉันใช่ไหม?”