บทที่ 288 แผนการอันแยบยลของคุณชายสามเย่ เพื่อเมียแล้วยอมสู้ตาย (4)

ขณะที่กำลังเขียนเวินลั่วฉิงก็ยังโยกเยกไปมาอีกด้วย ดูเหมือนกับว่าอารมณ์ดีไม่น้อย

จู่ๆคุณชายสามเย่ก็ยกมือขึ้นมา ใช้แรงตบเบาๆไปที่ก้นเล็กของเวินลั่วฉิงหนึ่งที

“คุณตีฉันทำไม?” เวินลั่วฉิงถูกตี ก็ต้องรู้สึกถึงความเจ็บอยู่แล้ว เธอหันกลับมา มองไปที่เขา ริมฝีปากโค้งขึ้นเล็กน้อย ไม่พอใจเล็กน้อย แต่แฝงไปด้วยการตำหนิมากกว่า

เธอกำลังตั้งใจเขียนสัญญาอยู่นะ เขามาตีเธอทำไม?

เธอในตอนนี้ดูแล้วน่ารักเป็นพิเศษ

คุณชายสามเย่ก็รู้สึกว่าเธอในตอนนี้น่ารักมาก แต่นึกถึงสิ่งที่เธอเขียนเมื่อกี้แล้ว อารมณ์ของเขาก็ไม่น่ารักอย่างมาก

ว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริง เธอในตอนนี้น่าจะถือว่าเมาแล้ว สิ่งที่พูดออกมาต้องเป็นความจริงที่อยู่ในใจของเธอแน่ๆ

ในสถานการณ์ที่เธอมึนงงแบบนี้ สิ่งแรกที่นึกถึงคือสองเรื่องนี้ มีเพียงความเป็นไปได้อย่างเดียว นั่นก็คือเธอในเวลาปกติคิดเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา

คิดจะหย่ากับเขาตลอดเวลา และยังคิดจะไม่ให้เขาแตะต้อง

คิดถึงเรื่องพวกนี้ คุณชายสามเย่ก็ยิ่งหดหู่มากยิ่งขึ้น

“คุณกำลังเขียนอะไรอยู่?” คุณชายสามเย่มองเธอ ในแววตาแฝงไปด้วยความโกรธเล็กน้อย

เวินลั่วฉิงกระพริบตาของเธอ ยิ้มมุมปากเบาๆ “ฉันยังเขียนไม่เสร็จเลย ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเขียนไปสองข้อเอง แต่คุณจะดูก่อนก็ได้......”

เพิ่งจะเขียนไปสองข้อ? ถ้าอย่างนั้นเธอคิดจะเขียนอีกกี่ข้อ?

“สองข้อนี้ใช้ไม่ได้” คุณชายสามเย่ดึงกระดาษที่เธอทับเอาไว้ใต้มือมา ฉีกทิ้งไปเลยโดยตรง

จุดประสงค์ที่เขาแก้สัญญาคืออะไร? ก็เพื่อ ‘แสวงหา’ ผลประโยชน์ให้ตัวเองมากขึ้น แต่ไม่ใช่จะมาลิดรอนผลประโยชน์ที่มีอยู่ก่อนของเขาคืนกลับไป

“เพราะอะไร?” เวินลั่วฉิงตะลึงไป การกระทำของเขารวดเร็วเกินไป เธอไม่ทันได้หยุดเขาไว้

“ผมบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้” คุณชายสามเย่จ้องเธอครู่หนึ่ง ฮึเย็นชาในใจ เธอยังกล้าถามเขาว่าเพราะอะไร?

เพราะอะไร? เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหรอ?

สามีภรรยาบ้านไหนห้ามมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา?

ยังวางแผนที่จะหย่าภายในสิบวัน?

เธอช่างกล้าคิดจริงๆ!!

“คุณพูดเองไม่ใช่เหรอว่าอยากเขียนอะไรก็เขียนได้ตามที่อยากเขียน? หรือว่าคำพูดทั้งหมดที่คุณพูดมาเมื่อกี้คุณหลอกฉันเหรอ?” เวินลั่วฉิงกระพริบตา สีหน้าแสดงออกถึงความบริสุทธิ์ และยังแฝงไปด้วยความน้อยใจ แน่นอนว่ามีเจตนากล่าวโทษอย่างชัดเจนมากกว่า

“......” คุณชายสามเย่ถูกตอกกลับจนพูดอะไรไม่ออก แทบจะกระอักเลือดไปชั่วขณะ

เขารู้สึกว่าตัวเองยกก้อนหินขึ้นมาทุบเท้าของตัวเอง

คุณชายสามเย่ในเวลานี้อาจจะเข้าใจถึงความรู้สึกของคุณชายเล้งก่อนหน้านั้น

“ในเมื่ออย่างนี้ก็ไม่ได้ อย่างนั้นก็ไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ช่างมันเถอะ ไม่แก้แล้ว” เวินลั่วฉิงทำหน้ามุ่ย เก็บสัญญาฉบับเดิมกลับมา กะจะไปนอน เธอไม่อยากสนใจเขาอีก

คุณชายสามเย่ถอนหายใจออกมาอย่างแรง เห็นท่าทางของเธอ เขาโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย

เขาไม่เข้าใจเลย เห็นได้ชัดว่าเธอเมาแล้ว ตอนนี้มึนๆงงๆอย่างเห็นได้ชัด แต่ทำไมยังหลอกยากขนาดนี้?

ถ้าหากว่าไม่แก้ไขแล้ว งั้นคืนนี้เขาไม่ต้องเสียแรงเปล่าหรอกเหรอ

ความคิดเห็น