บทที่ 292 พ่อของเด็กทั้งสอง

บทที่ 292 พ่อของเด็กทั้งสอง

ดังนั้น เธอไม่โทษคุณชายสามเย่ จริงๆ!

เวินลั่วฉิงเพียงแต่บอกว่าเธอเหนื่อยแล้ว อยากจะนอน ครั้งนี้เย่ซือเฉินไม่ได้ทำอะไรเธออีก เพียงแต่ลงไปข้างล่างเอาอาหารที่คุณป้าหลิวทำเสร็จแล้วขึ้นมา เกลี้ยกล่อมให้เธอกิน ถึงให้เธอนอนหลับไป

แต่ว่าคุณชายสามเย่นึกถึงปฏิกิริยาของเธอเมื่อกี้ รู้สึกกังวลเล็กน้อยในใจ

ถึงแม้ว่าแผนที่เขาวางเอาไว้ทุกอย่างจะไร้ที่ติ แต่ว่าปฏิกิริยาของเธอก็เหนือความคาดหมายของเขาไปมาก เขารู้สึกว่าปฏิกิริยาของเธอแบบนั้นไม่ปกติ ไม่ปกติมาก

ดังนั้นเขาจะต้องยกระดับการเฝ้าระวัง

บ้านตระกูลซี

“คิดหาวิธีเอาเส้มผมของเด็กสองคนนั้นมา จากนั้นเอาไปตรวจดีเอ็นเอ” ในคืนมืดสลัวคุณหญิงซียืนตัวตรง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นชาและความโหดเหี้ยม

“คุณหญิงอยากจะใช้วิธีเพื่อพิสูจน์ว่าเด็กสองนี้ไม่ใช่ลูกของคุณชาย ให้คุณชายเข้าใจความจริง” พ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านข้างตอบกลับมาคำหนึ่งอย่างระวังตัว

“ฉันไม่เพียงแต่จะให้อาจี้เข้าใจ ฉันยังจะหาชายชู้ของเห่อถงถงออกมา หาพ่อของเด็กสองคนนั้นให้เจอ ฉันจะให้ทุกคนรู้เรื่องที่ผู้หญิงหน้าด้านคนนี้ทำ” ใบหน้าของคุณหญิงซีมีรอยยิ้มโหดเหี้ยมเย็นชาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย “รอผลดีเอ็นเอออกมาเมื่อไหร่ ให้ผู้กำกับหลิวหาวิธีสืบดูว่าพ่อของเด็กสองคนนั้นเป็นใคร”

“เกรงว่าคงจะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสืบเรื่องนี้?” สีหน้าท่าทางของพ่อบ้านดูมีความลังเลเพิ่มมากขึ้นเล็กน้อย

“ถึงจะไม่ง่ายที่จะสืบก็ต้องสืบออกมาให้ฉัน” คุณหญิงซีหัวเราะเย็นชาออกมาโดยตรง “ความจริงถ้าจะอยากสืบจริงๆ ก็ไม่มีอะไรที่สืบไม่ได้ มีผู้กำกับหลิวช่วย สืบเรื่องนี้ขึ้นมาก็ไม่น่าจะยาก” พ่อบ้านเห็นท่าทางของคุณหญิงซี ไม่กล้าพูดไม่คิดอีก

“เรื่องนี้มอบให้อะรุ่ยไปทำ เขาฉลาด ทำงานก็รอบคอบมากอีกด้วย” คุณหญิงซีออกคำสั่งโดยตรงอีกครั้ง ในน้ำเสียงมีความแข็งแกร่งที่ยโสโอหังอย่างยิ่ง

“ได้ครับ ผมรู้แล้วครับ” พ่อบ้านตอบรับเสียงต่ำ เพียงแต่ว่ามีอาการสั่นเล็กน้อยในน้ำเสียงเล็กน้อย

คุณหญิงให้อะรุ่ยไปทำเรื่องนี้ คือไม่อยากให้เหลือทางหนีทีไล่ไว้เลย กลัวว่ามันจะไม่ใช่แค่การเอาเส้นผมของเด็กสองคน กลัวว่ายังจะ......

หลังจากพ่อบ้านจากไป คุณหญิงซีก็หยิบโทรศัพท์ออกมา หาเบอร์โทรศัพท์ของหยางชิงชิงออกมา แล้วก็โทรออกไป

“ชิงชิง รูปที่เมื่อวานหนูส่งมาป้าเห็นแล้ว หนูวางใจได้ เรื่องนี้ป้าจะต้องมีคำอธิบายให้หนูอย่างแน่นอน ป้าจะไม่ปล่อยให้หนูได้รับความน้อยใจ(เมื่อไม่ได้รับความเป็นธรรม)ใดๆเลย” น้ำเสียงของคุณหญิงซีในเวลานี้ฟังแล้วอ่อนโยนและเป็นมิตรเป็นพิเศษ แต่ว่าบนใบหน้ากลับไม่มีสีหน้าท่าทางของความเป็นมิตรเลยแม้แต่น้อย

ความจริงแล้ว นางก็ไม่ได้พอใจอะไรหยางชิงชิงมากนัก ที่จะให้จี้หซีแต่งงานกับเธอ เพียงเพราะว่าถูกสนใจศักยภาพ(กำลังที่อยู่จริง)ของตระกูลหยางเท่านั้น

ธุรกิจของตระกูลหยางไม่อยู่เมืองA แต่อยู่ในเมืองหลวง ในเมืองหลวงตระกูลหยางมีอิทธิพลไม่น้อย

ถ้านางอยากฟื้นฟูตระกูลซี นางรู้สึกว่าตระกูลหยางสามารถช่วยได้

ขอเพียงจี้หซีแต่งงานกับหยางชิงชิง ตระกูลซีก็มีความหวังแล้ว

แต่ว่าตั้งแต่เริ่มแรกจี้หซีก็ปฏิเสธการแต่งงานกับหยางชิงชิงอยู่แล้ว ต่อมายังพาเห่อถงถงกลับมาอีกหนึ่งคน

ตอนนั้น ไม่ว่านางจะคัดค้านอย่างไร แต่ว่าจี้หซีที่เชื่อฟังมาโดยตลอดกลับตั้งใจแน่วแน่ที่จะอยู่กับเห่อถงถง

นางใช้วิธีไปมากมาย ก็ไม่สามารถทำให้จีหซีเปลี่ยนความตั้งใจได้

ตอนนั้นจี้หซีถึงขนาดจะออกจากตระกูลซี ออกไปทำงานหนักอยู่คนเดียวข้างนอก

เดิมทีนางคิดว่าตั้งแต่เล็กจี้หซีไม่เคยลำบาก ไม่ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ก็จะกลับมา ดังนั้น ในช่วงเวลานั้น นางคอยกดดันจี้หซีไม่หยุด และคิดทุกวิถีทางที่จะกดเขาเอาไว้