บทที่ 329 ผลตรวจ DNA (2)

เมื่อเห็นปฏิกิริยาเธอ เย่ซือเฉินยิ่งยิ้มกว้างขึ้น ดูท่า ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้รู้สึกตัว

ฉะนั้น ตอนที่เธอฝันเธอก็คิดถึงเขา รู้สึกดีจริง ๆ เลย!!

เวินลั่วฉิงลุกขึ้นยืน เย่ซือเฉินก็ลุกตาม แต่เมื่อเขายืนขึ้นมา ก็ล้มลงไปบนพื้นทันที

“เย่ซือเฉิน นายเป็นอะไรไป?” เวินลั่วฉิงตกใจ เพราะไม่ได้เปิดไฟ ตอนที่เย่ซือเฉินล้มลงก็ทำโทรศัพท์หล่นลงพื้นไปด้วย ทำให้เธอมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

เธอคิดว่าเย่ซือเฉินเป็นลมกะทันหัน

ขณะนั้น เธอไม่รู้ตัวว่าน้ำเสียงตัวเองฟังดูเป็นห่วงและกังวลใจ

แต่เย่ซือเฉินฟังออก

“ไม่เป็นไรหรอก แค่ขาชาน่ะ” เย่ซือเฉินนั่งอยู่บนพื้น แต่ในใจกลับรู้สึกดีมาก ๆ ตอนนี้เธอเริ่มกังวลเรื่องเขาแล้ว?

ที่จริงเขารู้ดีว่าเขานั่งนิ่งไม่เปลี่ยนท่าเลย ยังไงขาก็ต้องเหน็บชาแน่นอน และเขาก็เดาได้ว่าถ้าลุกขึ้นยืนกะทันหันจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้น

ดังนั้น เมื่อกี้ที่เขาล้มเป็นเพราะเขาตั้งใจ เขาอยากดูว่าเธอจะมีอาการยังไงเป็นห่วงเขาไหม?

อืม ผลลัพธ์ไม่เลว

เวินลั่วฉิงเป็นคนฉลาดหลักแหลมมาก เธอเข้าใจได้ทันที เพราะเธอนอนอยู่ในอ้อมกอดเขาเป็นเวลานาน จึงทำให้ขาเขาเหน็บชา

แต่เวินลั่วฉิงไม่ได้คิดมากถึงเรื่องอื่น

ที่จริงบางครั้งเวินลั่วฉิงก็ไร้เดียงสามาก

“เดี๋ยวฉันนวดให้นายเอง” เวินลั่วฉิงกดเปิดสวิสซ์ไฟที่อยู่ใกล้พวกเขาที่สุด เมื่อเห็นเขานั่งอยู่ที่พื้น ขยับขาไม่ได้ เธอก็คุกเข่าลง ช่วยนวดให้เขา

แต่งงานกันมาตั้งนาน คุณชายสามเย่เพิ่งได้รับการดูแลแบบนี้เป็นครั้งแรก เขารู้สึกสุขใจมากเหลือเกิน

เห็นท่าทางตั้งใจและอ่อนโยนของเธอ เย่ซือเฉินรู้สึกพอใจมาก ๆ

แต่เวินลั่วฉิงช่วยนวดขาอ่อนให้เขา ทำให้กระตุ้นความรู้สึกบางอย่างของเขาไม่หยุด แต่เขาก็อดกลั้นเอาไว้

ในขณะนั้นเอง ประตูห้องประชุมถูกเปิดออก แล้วเลขาหลี่ก็เดินเข้ามา

เลขาหลี่ที่เพิ่งทำงานเสร็จกำลังจะกลับออกไปแต่เห็นไฟห้องประชุมเปิดอยู่ แต่ไม่เห็นคน (เพราะเย่ซือเฉินกำลังนั่งอยู่ที่พื้น เวินลั่วฉิงก็คุกเข่าอยู่ แล้วโดนโต๊ะบังไว้พอดี)

ดังนั้น เลขาหลี่จึงเดินเข้ามาเพื่อเปิดไฟ

แต่เขากลับคิดไม่ถึงว่าจะเห็นอะไรแบบนี้

ท่านประธานนั่งอยู่บนพื้น คุณผู้หญิงกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าท่านประธาน มือของคุณผู้หญิงกำลังนวดคลึงอยู่ระหว่างขาอ่อนของประธาน

แต่ท่านประธานในขณะนี้กำลังฝืนข่มอารมณ์เอาไว้อยู่ ท่าทีที่ฝืนอารมณ์ไว้อย่างนั้นผู้ชายด้วยกันดูออก

ท่านประธานช่างรู้จักเล่นจริง ๆ เลย แถมยังกล้าเล่นอีกด้วย นี่มันห้องประชุมเลยนะ

ทันใดนั้น เลขาหลี่ก็อยากจะทำให้ตัวเองตาบอดเสียเหลือเกิน

เมื่อเลขาหลี่ได้สติ ก็ไม่ได้พูดอะไร รีบหมุนตัวอย่างเร็ว แล้วออกจากห้องประชุมไปอย่างว่องไว

“ทำไมเลขาหลี่อยู่ ๆ ก็วิ่งล่ะ ฉันอยากให้เขาเข้ามาช่วยกันสักหน่อย” เวินลั่วฉิงเห็นหลังไว ๆ ของเลขาหลี่ก็สงสัย

เย่ซือเฉินเห็นท่าทางน่ารักของเธอ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออก

เธอความรู้สึกช้าในเรื่องความรัก เรื่องทำนองนี้เธอก็ช้ามาก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเลขาหลี่ถึงได้วิ่งออกไปโดยไม่พูดอะไร

สาวน้อยคนนี้บางครั้งก็น่ารักมากจังเลย

ความคิดเห็น