บทที่ 385 ผลของการที่คุณชายสามเย่รู้ความจริง หวาดกลัวเกินไปแล้ว (2)

ขณะนี้ เวินลั่วฉิงยังรออยู่ที่สนามบิน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผู้โดยสารวุ่นวายหนักเกินไป หรือว่าปัญหายังจัดการได้แล้ว ในที่สุดพนักงานก็ประกาศว่าสามารถขึ้นเครื่องบินได้แล้ว

เวินลั่วฉิงก็ถอนหายใจเบาๆ ไปหนึ่งที เธอกลัวจริงๆ ว่าวันนี้เครื่องบินจะหยุดบิน

หากเป็นแบบนี้ก็ต้องนั่งเครื่องไฟท์ของวันพรุ่งนี้กลับแล้ว ก็จะเสียเวลาไปหนึ่งวัน ตอนนี้จื่อโม่ยังรอเธออยู่ที่โรงพยาบาลอยู่เลย

เวินลั่วฉิงขึ้นเครื่องบินพร้อมกับผู้โดยสารอื่นๆ วางสัมภาระให้เรียบร้อย

ตอนที่พนักงานเตือนว่าให้ปิดเครื่อง เวินลั่วฉิงหยิบโทรศัพท์ออกมา เห็นสายสองสายที่ไม่ได้รับ คือเบอร์แปลกหน้า เพราะว่าเครื่องบินจะบินแล้ว เวินลั่วฉิงจึงไม่ได้สนใจ ปิดเครื่องไปเลย

“หัวหน้า คุณเวินขึ้นเครื่อง กลับประเทศMแล้วครับ บินตอนเจ็ดโมงครึ่งครับ” ในไม่ช้าถังหลินก็ได้รับข้อความตอบกลับ

“อืม รู้ละ” ถังหลินจึงจะวางใจลง ที่แท้ฉิงฉิงกลับประเทศMแล้ว เขายังคิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นซะอีก

แต่ว่าทำไมฉิงฉิงถึงรีบกลับประเทศMขนาดนี้?

ในประเทศMมีคนสำคัญอะไรสำหรับเธอ?

สำหรับเรื่องลูกน้อยสองคนของเวินลั่วฉิง ถังไป๋เชียนช่วยเธอปกปิดได้ดีมาก เพื่อที่ถังไป๋เชียนจะปกปิดเรื่องของลูกน้อยสองคน ถึงขั้นไม่สนใจที่จะเผยความลับบางอย่างของเขาออกมา ให้คนรอบๆ ข้างสับสนตามข้อเท็จจริงกันไปเอง

ฉะนั้นจนถึงตอนนี้ถังหลินก็ยังไม่รู้เรื่องของลูกน้อยสองคนเช่นกัน

ฉะนั้น ถังหลินถึงได้รู้สึกแปลกใจว่าทำไมเวินลั่วฉิงถึงรีบกลับประเทศM

ณ ประเทศC แผนการของเย่ซือเฉินราบรื่นมาก คนของเขามาได้เร็วมาก เร็วกว่าที่เย่ซือเฉินคาดไว้ ในไม่ช้าคนของเขาก็ต่อยตีฝ่ายตรงข้ามไปหมด

เย่ซือเฉินได้รับโทรศัพท์ เปิดเครื่อง จากนั้นก็รีบโทรเบอร์โทรศัพท์ของเวินลั่วฉิงออกไป แต่ว่า ไม่มีสัญญาณจริงๆ โทรไม่ออก

เย่ซือเฉินขึ้นรถ รีบจากไป ขณะที่อยู่บนรถ เย่ซือเฉินโทรหาเวินลั่วฉิงตลอดเวลา เพราะว่าในใจของเขายังรู้สึกมีความไม่สบายใจอยู่ รู้สึกว่าเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

แต่ว่าไม่มีสัญญาณตลอดทางเลย

จนกระทั่งออกไปไกลมาก ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา โทรศัพท์จึงจะมีสัญญาณ โทรศัพท์ของเขาจึงจะสามารถโทรออก

โทรออกนั้นในที่สุดก็สามารถโทรออก แต่ว่าทางเวินลั่วฉิงกลับปิดเครื่องไปแล้ว

เย่ซือเฉินอึ้งไปเล็กน้อย จับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือแน่น ทำไมเธอถึงปิดเครื่องแล้ว?

ตามสถานการณ์ทั่วไปแล้ว เธอจะไม่ปิดเครื่อง

เย่ซือเฉินสูดหายใจเบาๆ จากนั้นก็โทรหาเลขาหลิว โทรศัพท์ของเลขาหลิวนั้นโทรติด แต่ว่าไม่มีคนรับ

เขาโทรติดต่อกันหลายสายมาก แต่เลขาหลิวไม่รับเลย

จู่ๆ เย่ซือเฉินก็มีความรู้สึกไม่ค่อยดี วินาทีนั้น เปลือกตาของเขากระตุกกะทันหัน

เวินลั่วฉิงปิดเครื่อง โทรศัพท์ของเลขาหลิวโทรไม่ออก เย่ซือเฉินนึกถึงคุณปู่เย่

เย่ซือเฉินรีบหาเบอร์โทรศัพท์ของคุณปู่ แล้วโทรออกไป

เย่ซือเฉินรู้ว่าต้นตอของเรื่องนี้คือปัญหาของหุ้นส่วนบริษัทตระกูลเย่กรุ้ป

ความคิดเห็น