บทที่ 409 เขามารอเธอโดยเฉพาะ (1)

บทที่409 เขามารอเธอโดยเฉพาะ (1)

ในขณะนี้ เย่ซือเฉินกำลังคิดว่าที่เวินลั่วฉิงไม่โผล่หน้ามาถึงตอนนี้ เป็นเพราะไม่อยู่ที่นี่จริงๆมากกว่า เสียงร้องไห้ของเด็กนั้นก็หยุดลงแล้ว

นัยน์ตาเย่ซือเฉินประกายแวววับเล็กน้อย แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ เขาก็ยังจะค้นสักหน่อย ค้นสักหน่อยถึงจะวางใจได้ ถ้าหากเวินลั่วฉิงยังอยู่ที่นี่ล่ะ

เวินลั่วฉิงวางแผงยากับเขาแล้ว หากเป็นเพราะกลัวเขามาคิดบัญชีกับเธอ ทุกอย่างล้วนไม่แน่นอน จึงซ่อนตัว เขาก็ไม่ได้เข้าใจเธอไปซะทุกอย่าง

เพราะฉะนั้น เย่ซือเฉินจึงสั่งให้สองสามคนค้นที่ชั้นล่าง จากนั้นเขาก็ก้าวเดินอีกครั้ง เดินไปในทางขึ้นชั้นบน แม้เสียงร้องไห้ในชั้นบนจะหยุดแล้ว แต่เขาก็ยังอยากไปดูสักหน่อย

ในขณะนี้ มีปืนหลายกระบอกชี้ไปหาเย่ซือเฉินในเวลาเดียวกัน แต่เย่ซือเฉินไม่สนใจสักนิด ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ก้าวไปข้างหน้าด้วยสีหน้านิ่งเฉย

กลับเป็นคนของถังไป๋เชียน ที่ไม่กล้ายิ่งง่ายๆ ดังนั้นจึงโดนบีบให้ถอยหลังไปสองสามก้าว เมื่อเห็นเย่ซือเฉินเดินไปถึงครึ่งทางของบันไดไปอย่างต่อหน้าต่อตา

ถังไป๋เชียนแววตาขุ่น ในความเยือกเย็นมีความโหดเหี้ยมมากขึ้น ทันใดนั้นปืนที่ถืออยู่ในมือก็จับแน่นขึ้น และตอนนี้เอง จู่ๆเสียงโทรศัพท์เย่ซือเฉินดังขึ้น

เย่ซือเฉินหยิบโทรศัพท์ออกมา เห็นว่าเป็นเบอร์กู้หวู ก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็กดรับอย่างรวดเร็ว

เมื่อกี้ เขาโทรไปหากู้หวูถามว่าเวินลั่วฉิงอยู่ในเมืองAรึเปล่า กู้หวูตอนนี้โทรกลับมา อาจเป็นไปได้ที่ว่าทางนั้นได้ข่าวอะไรมา

"ลูกพี่ คุณหญิงกลับเมืองAไปแล้วจริงๆครับ"เมื่อกดรับสาย กู้หวูก็รีบพูดทันที

"จริงเหรอ"นัยน์ตาเย่ซือเฉินประกายแวววาวเล็กน้อย ที่จริงก่อนหน้านี้เขาก็ไม่เชื่อคำพูดถังไป๋เชียนหรอก เพียงแค่ไม่อยากจะพลาดเรื่องอะไรไปอีก ดังนั้นจึงให้คนไปเช็ก คิดไม่ถึงว่าเวินลั่วฉิงจะกลับไปเมืองAจริงๆด้วย

"เธอกลับเมืองAไปทำอะไร"นัยน์ตาลึกๆของเย่ซือเฉินกำลังมีความสงสัยเล็กน้อย เธอเพิ่งจากเมืองมา ทำไมถึงกลับไปอีก

แน่นอนว่าเย่ซือเฉินไม่ได้หลงเข้าข้างตัวเองโดยคิดว่าที่เวินลั่วฉิงกลับไปนั้นเป็นเพราะเขา นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยมีความรู้สึกตัวเช่นนั้นเลย

"ได้เชิญจากคนของตำรวจให้กลับไปช่วยคลี่คลายคดี......"

ตอนที่กู้หวูตอนนี้นั้น คำพูดก็ค่อยๆเว้นจังหวะไปชั่วขณะ ในเสียงราวกับผิดปิกติไปเล็กน้อย "คนที่รับผิดชอบคดีนี้คือเล้งหรง ดังนั้นตอนนี้คุณหญิงอยู่ด้วยกันกับเล้งหรงครับ"

เรื่องของเล้งหรงสำหรับเย่ซือเฉินแล้วกู้หวูนั้นรู้ดีที่เป็นสุด ดังนั้นในขณะนี้กู้หวูจึงต้องเน้นย้ำจุดนี้เป็นพิเศษ

ใบหน้าเย่ซือเฉินเย็นลงหลายองศาอย่างกะทันหัน สมควรตาย ทำไมถึงไปยุ่งกับเล้งหรงอีก

ตอนที่เธอมาประเทศMก็ไปหาถังไป๋เชียน ตอนนี้กลับเมืองAก็ไปพบเล้งหรงอีก ทำไมไม่เห็นเธอยากมาเจอเขาบ้าง

เย่ซือเฉินยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้ม

แน่นอน ว่ามีเรื่องหนึ่ง ที่คุณชายสามเย่ไม่มีวันลืม ตอนแรก เขาทำเพื่อต้องการที่จะทำลายความคิดของเล้งหรงไปให้หมดสิ้น จากนั้นก็เอาทะเบียนสมรสออกโดยตรง แต่ตอนนี้ พวกเขาหย่ากันแล้ว แถมเธอยังไปเจอเล้งหรงอีก......

จู่ๆเย่ซือเฉินก็นึกเรื่องหนึ่งได้ นั่นก็คือ ครั้งนี้เป็นเพราะเธอถูกเชิญกลับไปช่วยคลี่คลายคดี งั้นต้องไม่ใช่ไปในฐานะเวินลั่วฉิงแน่นอน ไม่ใช่ฐานะเวินลั่วฉิง ก็ไม่จำเป็นต้องมีการปลอมตัวอย่างแต่ก่อนเช่นนั้น มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นหน้าตาที่แท้จริงของเธอ

แม่ง จนถึงตอนนี้เขายังไม่เคยเห็นหน้าตาที่แท้จริงของภรรยาเขาเลย มีสิทธิ์อะไรไปให้เล้งหรงเห็นก่อน

เย่ซือเฉินรู้ว่าหน้าตาที่แท้จริงของเธอนั้นสวยมาก แม้เขาจะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ฟังจากคำบรรยายของฉิงถิงแล้วไม่ผิดแน่นอน

ทีแรกเล้งหรงก็ชอบเธออยู่แล้ว หากได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเธออีก งั้นยิ่งไม่ใช่จะ......

ตอนนี้ภายในจิตใจของเย่ซือเฉินกำลังต่อสู้กันอยู่

และเด็กถังจื่อโม่ก็กำลังเดินเข้ามาอย่างเงียบๆ การระมัดระวังตัวจากอันตรายของถังจื่อโม่นั้นดีมาก ดังนั้น เขาไม่กล้าส่งเสียงอะไรมาก แต่ไม่กล้าไปอย่างรวดเร็ว