บทที่ 417 เธอสวยเกิน คุณชายสามเย่ไม่กล้ายอมรับ (5)

บทที่ 417เธอสวยเกิน คุณชายสามเย่ไม่กล้ายอมรับ (5)

ฉะนั้นเขารู้ดีว่าควรจะทำเช่นไรดี

“อืม”แน่นอนว่าเวินลั่วฉิงชอบใจมาก

แววตาของถังจื่อโม่อ่อนนุ่มขึ้นมา

พอลูกรักทั้งสองนอนหลับแล้ว เวินลั่วฉิงก็ไปดูข้อมูลที่เกี่ยวกับคดี ซึ่งคดีซับซ้อนเอาการเสียจริงๆ เวลาที่อีกฝ่ายให้ก็ไม่มากพอ

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายชี้แนะเป็นพิเศษว่า งานเลี้ยงคืนพรุ่งนี้จะมีคนสำคัญปรากฏตัว ฉะนั้นเธอกับถังไป๋เชียนต้องไปเข้าร่วมงานเลี้ยงคืนพรุ่งนี้ด้วย

ข้อมูลพวกนี้เป็นเรื่องปกติของงาน ปกติเวลาทำงานก็จะพบเจอลักษณะนี้บ่อยครั้งเช่นกัน ฉะนั้นเวินลั่วฉิงไม่ได้คิดอะไรมาก

วันต่อมา ถังไป๋เชียนนำชุดราตรีที่เตรียมไว้ให้เธอ ชุดราตรีของเธอกับของเขานั้นเข้ากันได้ดีมาก ดูแล้วคล้ายเสื้อคู่มากเลยทีเดียว แต่ทว่าเวินลั่วฉิงก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้มากนัก

“ฉิงฉิง คืนนี้คุณกับผมปลอมตัวเป็นคู่สามีภรรยากันนะ ถ้าหากเจออันตรายอะไรก็ให้ปฏิบัติตามจังหวะที่เหมาะสมนะ”ถังไป๋เชียนสั่งการอย่างเป็นธรรมชาติ

“ค่ะ ฉันรู้แล้ว”เวินลั่วฉิงพยักหน้ารับ เพื่อให้ภารกิจราบรื่นยิ่งขึ้น ปกติพวกเขาไปทำภารกิจก็ล้วนปลอมตัวเป็นตัวละครต่างๆอยู่แล้ว

ช่วงหกโมงเย็น ถังไป๋เชียนพาเวินลั่วฉิงไปปรากฏตัวในงานเลี้ยงที่โรงแรม

บัดนี้เวินลั่วฉิงใช้ใบหน้าที่แท้จริง และยิ่งเธอแต่งงานอ่อนๆ บวกกับชุดราตรีที่สวยงาม จึงทำให้เธองดงามจนไม่อาจละสายตาไปมองที่อื่นได้

วันนี้ถังไป๋เชียนก็แต่งตัวเป็นพิเศษ ฉะนั้นจึงมีชีวิตชีวาและหล่อเหลาน่ามองเป็นอย่างยิ่ง

ทั้งสองเดินเข้างานเลี้ยงในห้องโถง ชั่วขณะนั้นก็ดึงดูดสายตาผู้คนทันที

หลายๆคนเมื่อมองเห็นเวินลั่วฉิง ดวงตาก็เผยความตกตะลึงเพราะความเลอโฉม

บัดนี้เย่ซือเฉินก็อยู่ในห้องโถงด้วย เขาช้อนตามองมา ซึ่งพอดีกับเวินลั่วฉิงก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นเขา

ดวงตาทั้งคู่ของทั้งสองคนสบตากันในชั่วขณะนั้น……

อันที่จริงเย่ซือเฉินมาถึงตั้งนานแล้ว เขามารอเธอโดยเฉพาะ รอจนรู้สึกร้อนใจด้วยซ้ำ ซึ่งสายตาของเย่ซือเฉินได้แต่จับจ้องอยู่ที่ประตูตลอดเวลา ฉะนั้นเมื่อเวินลั่วฉิงเข้ามา เขาก็เห็นเธอทันที

ตอนที่เย่ซือเฉินเห็นเธอโดยที่ยังไม่เห็นถังไป๋เชียน เขาก็ดูออกว่าเป็นเธอในแวบแรกเลย

เธอในวันนี้ ไม่ได้แปลงโฉมเฉกเช่นเมื่อก่อน ตอนนี้คือใบหน้าอันแท้จริงของเธอ

เขารู้ว่าเธอสวยมาก เพราะได้รับรู้ความจริงจากการเล่าของเสิ่นถิงมาแล้ว แต่บัดนี้เมื่อได้ชมโฉมหน้าอันแท้จริงของเธอ เขาก็ยังคงตกตะลึงในความงามอยู่ดี

เธอสวยเหลือเกิน สวยมากๆ การแต่งตัวในขณะนี้ของเธอ มันสวยจนทำให้หายใจไม่สะดวก

บัดนี้สายตาของคุณชายสามเย่มีเพียงเธอเท่านั้น จึงมองอย่างอื่นไม่เห็นแล้ว

เดิมทีเวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ แต่เธอคาดไม่ถึงเลยว่าจะเห็นเย่ซือเฉินเข้า

นาทีที่เห็นเย่ซือเฉิน เห็นได้ชัดว่าเธอหยุดชะงักไปชั่วครู่ นึกไม่ถึงและตกตะลึงว่าทำไมเย่ซือเฉินถึงได้ปรากฏอยู่ที่นี่？

แต่ว่าเธอนึกได้ว่าเย่ซือเฉินมีอุตสาหกรรมอยู่ที่ประเทศMด้วย ยิ่งไปกว่านั้นเย่ซือเฉินมีอำนาจและผลกระทบต่อที่นี่ไม่เบา ฉะนั้นเย่ซือเฉินปรากฏตัวอยู่ในงานเลี้ยงเช่นนี้ก็ถือว่าปกติดี

ดังนั้น เวินลั่วฉิงจึงไม่ได้คิดอะไรมาก

ส่วนวันนี้เธอมีภารกิจที่จะต้องปฏิบัติ ฉะนั้นสถานะของเธอกับรุ่นพี่จะเปิดเผยไม่ได้

เธอคิดว่า เย่ซือเฉินไม่เคยเห็นใบหน้าแท้จริงของเธอมาก่อน ฉะนั้นตอนนี้เย่ซือเฉินน่าจะไม่รู้จักเธอ นาทีต่อมาเวินลั่วฉิงจึงทำเหมือนไม่รู้จักเย่ซือเฉิน ละสายตาไปมองที่อื่นอย่างเป็นธรรมชาติ

ฉะนั้น การมองแค่แวบหนึ่งของเธอ ดูคล้ายกับมองผ่านไปเรื่อยเปื่อย เธอเห็นเย่ซือเฉินก็เหมือนกับเห็นคนอื่นตามปกติทั่วไป การตอบสนองไม่ต่างกันเลย