บทที่ 419 คุณชายสามเย่จะสติคลั่งแล้ว (2)

“วันนี้คุณเป็นอะไรกัน？รู้สึกใจไม่อยู่กับร่องกับรอยเสียเลย”บัดนี้หลี่ยุ่นรู้อยู่แก่ใจแต่กลับถามออกมาเช่นนั้น หากตอนแรกนั้นแค่ความสงสัยแล้วล่ะก็ ถ้าเช่นนั้นตอนนี้ก็คือแน่ใจเต็มร้อยแล้ว

เพราะเมื่อสักครู่ผู้หญิงคนนั้นเดินผ่านเย่ซือเฉิน เธอก็เห็นเย่ซือเฉินตอบสนองด้วยสัญชาตญาณจะไปจับตัวเอง แต่สุดท้ายก็แค่อดกลั้นความรู้สึกไว้

สิ่งที่เย่ซือเฉินอยากทำ แต่กลับควบคุมตนเอาไว้ เธอเพิ่งจะเคยเห็นครั้งแรก

ฉะนั้น บัดนี้หลี่ยุ่นรับรู้ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นสำคัญต่อเย่ซือเฉินมากเพียงใด

แต่ทว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มองเย่ซือเฉินเลย มั่วได้คล้อยตามสามีของเธอเท่านั้น

แน่นอน ครั้งนี้เย่ซือเฉินยิ่งไม่สนใจหลี่ยุ่น

หลี่ยุ่นไม่ได้ประหลาดใจ มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย พูดอย่างจงใจว่า“ผู้ชายเมื่อกี้คือถังไป๋เชียนใช่ไหม？ภรรยาของเขาสวยมาก ดูออกว่าภรรยาของเขานักอ่อนโยน เป็นกุลสตรี ซึ่งแววตาของภรรยามองเขานั้นอ่อนละมุนเป็นพิเศษ น่าจะเกิดจากเพราะรักเขามากมั้ง”

หลี่ยุ่นจงใจพูดให้เย่ซือเฉินฟัง

ร่างกายเย่ซือเฉินแข็งทื่อ ดวงตาทั้งคู่ยิ่งหรี่แน่นกว่าเดิม จากนั้นก็รีบละสายตามามองหลี่ยุ่นแวบหนึ่ง พลางกล่าวหัวเราะเย้ยหยันว่า“ประธานหลี่ ต้องการให้ผมหาคนมาคุยกับคุณโดยเฉพาะไหม？”

ความหมายของเย่ซือเฉินนั้นชัดแจ๋วเต็มประดาแล้ว คือให้เธอไสหัวไปนั่นเอง เขาไม่อยากฟังคำพูดของเธออีก

หลี่ยุ่นคาดการณ์ได้ว่าเย่ซือเฉินนั้นจะโกรธ แต่เธอคิดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะมาเหวี่ยงอารมณ์ใส่เธอเช่นนี้

เดิมทีเธอคิดว่าเย่ซือเฉินได้ยินคำพูดของตนแล้ว จะยิ่งโกรธเคืองผู้หญิงคนนั้น จากนั้นก็สังเกตเห็นความเอาใจใส่และการอยู่เคียงข้างของเธอได้อย่างลงตัว ซึ่งไม่แน่ว่าจะมองเธอมากขึ้น จนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอนั้นพัฒนามากขึ้นอีกก้าว

บัดนี้ คำพูดของเย่ซือเฉินทำให้เธอรับไม่ได้และโมโหเล็กน้อย

แต่ทว่าเมื่อเห็นแววตาอันเย็นชาของเย่ซือเฉิน ตัวเธอก็หดถอย จากนั้นก็รีบยิ้มพลางพูดว่า“ขอโทษด้วยค่ะ รบกวนประธานเย่แล้ว

ฉันเห็นเพื่อนพอดีเลย ไปทักทายก่อนนะ”

หลี่ยุ่นหาข้ออ้างรีบเผ่นออกไป

ตอนที่หลี่ยุ่นเดินห่างออกไป ดวงตาที่งุดหน้าลงมีความโหดร้ายเล็กน้อย จากนั้นก็รีบเงยหน้าขึ้นไปมองเวินลั่วฉิง มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นรางๆ

แค่ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วเท่านั้นเอง เลอโฉมแล้วจะทำไมล่ะ？

พิเศษต่อเย่ซือเฉินแล้วจะทำไม？หรือเย่ซือเฉินจะไปแย่งชิงภรรยาของผู้อื่นได้ล่ะ？

สุดท้ายเย่ซือเฉินต้องตกเป็นของเธออยู่แล้ว ไม่ คืนนี้เธอต้องได้เขาอย่างสมบูรณ์แบบ

เย่ซือเฉินนั้นเพรียบพร้อมมากความสามารถ จนเธอสามารถทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ตัวเขา

หลี่ยุ่นเดินออกไป เย่ซือเฉินก็มองเวินลั่วฉิงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าแววตาได้ผ่อนเบาลงไปบ้างแล้ว ซึ่งไม่ได้มีแววตาเย็นชาที่ชัดเจน ไม่ได้มีความเผด็จการ แต่คล้ายกับมีไออุ่นขึ้นมาเล็กน้อย

เขามองผู้หญิงของเขา มันไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้น แต่ก็ไม่จำเป็นต้องให้คนประเภทยุ่งเรื่องชาวบ้านมามองด้วย

ถังไป๋เชียนพาเวินลั่วฉิงกล่าวทักทายจบก็หามุมหนึ่ง ซึ่งเขาช่วยเธอลากเก้าอี้ออกมาให้เธอนั่งอย่างเอาใจใส่

จากนั้นถังไป๋เชียนก็นั่งลงข้างๆเธอ

ดวงตาของเย่ซือเฉินหรี่ขึ้นมาอีกครั้ง แก้วเหล้าที่เขาถือเอาไว้ในมือไม่ได้รีบร้อนจะดื่มอีก เพียงแต่แค่เขย่ามันเป็นบางช่วง ดวงตาของเขามองเห็นใบหน้าด้านข้างของเวินลั่วฉิงจากแก้วกระจกใส

มันยิ่งทำให้ใบหน้าด้านข้างของเธอสวยอย่างเลือนรางเล็กน้อย

อืม สวยจริงๆ ไม่เสียแรงที่เป็นผู้หญิงของเขา

ความคิดเห็น