บทที่ 425 คุณชายสามเย่บอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ（3）

บทที่ 425 คุณชายสามเย่บอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ（3）

แน่นอน ที่วันนี้เย่ซือเฉินแกล้งทำเป็นสนิทสนมกันกับผู้หญิงคนนั้น ถังไป๋เชียนรู้สึกว่าเป็นความสุขที่ไม่คาดคิด ไม่ว่าเมื่อก่อนเวินลั่วฉิงจะชอบหรือว่าไม่ชอบเย่ซือเฉิน ตอนนี้ถ้าเวินลั่วฉิงเห็นเย่ซือเฉินที่เป็นแบบนี้ เรื่องราวระหว่างพวกเขาก็น่าจะจบลงแล้ว

“เป็นยังไง ？สังเกตเห็นไหม ？” ตอนนี้ถังไป๋เชียนอารมณ์ดีมาก พูดได้ว่าจิตใจเร่าร้อนฮึกเหิม

คืนนี้ เขานั่นแหละเป็นผู้ชนะตัวจริง ไม่ว่าเย่ซือเฉินจะวางแผนยังไงก็แพ้ให้เขาอยู่ดี

“อืม ”เวินลั่วฉิงพยักหน้าเบาๆตอบไปคำนึง

“ดี”ถังไป๋เชียนยิ่งได้ใจ ความหมายของเวินลั่วฉิงคือไม่มีปัญหาแล้ว เขาเชื่อในความสามารถของเธอมาตลอด

ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว ต่อไปภารกิจนี้ก็จะไม่มีปัญหาอะไรอีกแล้ว

จะว่าไป เขายังต้องขอบคุณเย่ซือเฉินซะอีก ถ้าไม่มีเย่ซือเฉิน เขาก็จะไม่ได้รับคดีแบบนี้

พูดจริง คดีนี้ไม่ได้มีอันตราย แค่ต้องการให้เวินลั่วฉิงปรากฏตัว ถังไป๋เชียนเข้าใจ เย่ซือเฉินก็แค่อยากให้เวินลั่วฉิงปรากฏตัว ดังนั้น ก็จะไม่ให้มีอันตรายในคดีนี้แน่นอน เย่ซือเฉินก็ถือว่าพยายามเต็มที่แล้ว

เสียดายถึงตอนสุดท้าย เย่ซือเฉินกลับกลายเป็นว่าลำบากแทนคนอื่น

มือของถังไป๋เชียนที่โอบอยู่ตรงเอวของเวินลั่วฉิงใช้แรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย อยากจะดึงให้เวินลั่วฉิงเข้าใกล้เขาอีกหน่อย ภารกิจได้เสร็จสิ้นแล้ว ในเวลานี้ถังไป๋เชียนไม่กดดันเลยสักนิด

ในเวลานี้ถังไป๋เชียนแค่อยากจะโจมตีเย่ซือเฉินให้หนักๆ

ถึงแม้ตอนนี้เย่ซือเฉิน จะไม่ได้มองไปที่เวินลั่วฉิงโดยตรง แต่ว่าถังไป๋เชียนรู้ดี สถานการณ์ระหว่างเขาและเวินลั่วฉิง เย่ซือเฉินจะคอยติดตามอยู่ตลอดเวลา

ดังนั้น ถังไป๋เชียนตั้งใจที่จะทำให้เย่ซือเฉินดู

เวินลั่วฉิงรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของเขา ดวงตาสั่นไหว มองไปที่เขาครั้งนึงอย่างรวดเร็ว จู่ๆก็พูดว่า：“ภารกิจในคืนนี้ของฉันได้เสร็จสิ้นแล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะ ”

เธอมาในวันนี้ ก็เพราะจะแอบสังเกต ภารกิจของเธอได้เสร็จสิ้นแล้ว เธออยากกลับไปเร็วๆ

สถานที่แบบนี้ เธอไม่ชอบอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นวันนี้ยังมีเย่ซือเฉินอีก

“ ผมยังมีธุระนิดหน่อย รอก่อน ผมกลับไปกับคุณด้วย ”ถังไป๋เชียนสะดุ้งเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาคิดไม่ถึงเลยว่าจู่ๆเธอจะบอกว่าอยากกลับไป

เขายังคิดที่จะทรมานเย่ซือเฉินอยู่เลย เขาอยากเห็นเย่ซือเฉินเกลียดเขาจนกัดฟันแล้วทำอะไรไม่ได้ เขายิ่งอยากเห็นเย่ซือเฉินโกรธจนเป็นบ้า บางทีถึงตอนนั้นโม่เซินก็มีโอกาส กำจัดเย่ซือเฉินได้แล้ว

ดังนั้น เขาไม่อยากให้เธอกลับเร็วขนาดนี้

“ไม่ต้อง ฉันกลับเองได้ ”เวินลั่วฉิงปฏิเสธคำแนะนำของเขาโดยตรง เธออยากกลับไปอยู่กับลูกๆทั้งสองเร็วๆ เธอรู้ว่าหลังจากผลการประเมินของถังหลินออกมาแล้ว เธอจะต้องกลับไปที่เมืองAแน่นอน ถึงตอนนั้นก็ไม่สามารถที่จะอยู่กับลูกๆทั้งสองได้อีก

“ฉิงฉิง รอผมด้วย ”จู่ๆมือของถังไป๋เชียนที่โอบเอวของเธอไว้ก็โอบจับแน่นขึ้น เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้เธอจากไป

“ภารกิจของฉันได้เสร็จสิ้นแล้ว ยังมีเรื่องอะไรอีกไหม ？”เวินลั่วฉิงมองเขา น้ำเสียงสงบเหมือนปกติ แต่ว่ายังมีความสงสัยอยู่เล็กน้อย

ทุกครั้งที่ภารกิจเสร็จสิ้น พวกเขาก็จะรีบจากไปอย่างรวดเร็ว วันนี้เขาเป็นอะไร ？

ถังไป๋เชียนแอบสะดุ้งในใจ เขารู้ดีว่าเธอสังเกตได้ละเอียดแค่ไหน เขาจะต้องไม่ให้เธอสังเกตได้ ดังนั้นเขาจึงต้องปล่อยมือที่จับเอวของเวินลั่วฉิงไว้

เย่ซือเฉินสังเกตเห็นสิ่งนี้ด้วยดวงตาที่แหลมคม เขาทายได้ว่าเวินลั่วฉิงจะจากไป แล้วเขาก็ลุกยืนขึ้น เดินออกไปข้างนอกก่อนที่เวินลั่วฉิงจะจากไป

ถังไป๋เชียนเห็นเย่ซือเฉินเดินออกไปข้างนอก กะพริบตาอย่างรวดเร็ว อยากจะดึงเวินลั่วฉิงกลับมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว แต่ว่าเวินลั่วฉิงได้เดินออกมาสองก้าวแล้ว เขาจะดึง ดึงกับความว่างเปล่า ดึงไม่โดนเธอ

？！