บทที่ 436 คุณชายสามเย่รู้ความจริงของห้าปีก่อน (2)

บัดนี้เย่ซือเฉินยังคงกดทับบนร่างของเธออย่างแน่นหนึบ มีเนื่อที่ไม่ใหญ่อยู่แล้วและด้วยท่าทางคลุมเครือเชิงคู่รักเช่นนี้ชวนให้หน้าแดงระเรื่อขึ้นมา บวกกับการกระทำของเย่ซือเฉินที่เผด็จการ ห้าวเหิน และยังมีเสียงที่ส่งออกมาจากมือถืออีก บรรยากาศแบบนี้ช่าง……

เวินลั่วฉิงอยากจะกดวางสาย เพียงแต่จู่ๆเย่ซือเฉินก็ได้มาจูบเธออีกครั้ง ซึ่งเป็นจูบที่นำพาการลงโทษอย่างโหดร้าย เผด็จการจนหายใจไม่สะดวก

“ฉิงฉิง หกปีแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่คุณติดต่อมาหาผมเอง”สายที่ยังไม่ได้ตัดทิ้งมีน้ำเสียงของผู้ชายส่งออกมาต่อ

เย่ซือเฉินเห็นหน้าจอมือถือไม่มีรายชื่อ มีเพียงหมายเลขที่เรียงรายกันเป็นแถว มันเป็นเบอร์ของผู้ชายคนนั้นนี่นา

เห็นได้ชัดว่าดวงตาของเย่ซือเฉินนั้นลุ่มลึกมากขึ้น ไม่ติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาหกปี แต่เธอกลับจำเบอร์โทรได้อย่างแม่นยำ

เขารับรองได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จำเบอร์มือถือของเขาเลย

บัดนี้เย่ซือเฉินฟังเสียงของคู่สายก็รู้สึกคุ้นหูชอบกล แต่บัดนี้เห็นได้ชัดว่าเย่ซือเฉินไม่ค่อยมีสมาธิสักเท่าไหร่ จึงขาดการแยกแยะจัดแจงอย่างละเอียดถี่ถ้วน

“ฉิงฉิง หกปีมานี่ ผมยังรักคุณไม่เปลี่ยนแปลง ผมรู้ด้วยนิสัยของคุณ หากตัดสินใจอะไรแล้วก็จะไม่เปลี่ยนแปลง ฉิงฉิง พวกเราพลาดเวลาอันสวยงามไปหกปีเต็มแล้ว ผมไม่อยากจะพลาดอีก พวกเราเริ่มต้นกันใหม่ดีไหม……”

ผู้ชายคนนั้นยิ่งพูดยิ่งหยดน้ำหวานใส่ ซาบซึ้งกินใจเหลือเกิน ซึ่งเวินลั่วฉิงที่ถูกเย่ซือเฉินจูบอย่างรุนแรงไม่สามารถตอบได้เลย

บัดนี้เย่ซือเฉินจูบอย่างดุเดือด

ก่อนหน้านี้คุณปู่เวินเคยพูดว่าเธอกับผู้ชายคนนั้นเหมาะสมกันดั่งกิ่งทองใบหยก คุณปู่เคยพูดว่าสิ่งที่เธอตั้งมั่นเอาไว้ก็จะไม่มีทางเปลี่ยนใจไปจากเดิม

ฉะนั้น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี เธอก็ยังไม่ลืมผู้ชายคนนั้น และเวลานี้ผู้ชายคนนั้นขอคืนดีด้วย？

เธอจะตอบรับหรือไม่？

ฉะนั้น เย่ซือเฉินจึงไม่ให้เธอมีโอกาสตอบเลย

“ฉิงฉิง คุณฟังอยู่หรือเปล่า？”อีกฝั่งหนึ่งของสาย ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ยินเวินลั่วฉิงตอบ น้ำเสียงยิ่งมีความตึงเครียดเพิ่มขึ้นมาอีก“ผมรู้ หลายปีมานี้ในใจคุณก็ยังมีผมอยู่ ไม่เช่นนั้นหลายปีมานี้ทำไมคุณถึงยังไม่แต่งงาน ผมรู้ว่าคุณก็ยังรอผมอยู่ เหมือนกับผมที่รอคุณอยู่……”

เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงของผู้ชายอ่อนโยนขึ้นมาก ยิ่งพูดยิ่งกินใจมากขึ้นกว่าเดิม

บัดนี้ใบหน้าที่เคร่งขรึมของเย่ซือเฉินน่ากลัวเหลือเกิน ใครว่าเธอยังไม่แต่งงานกัน？เธอแต่งงานกับเขาตั้งนานแล้ว

ใครบอกว่าเธอยังรอผู้ชายคนนั้นอยู่？เหลวไหลทั้งเพ！

จู่ๆเย่ซือเฉินก็คว้ามือถือของเวินลั่วฉิงขึ้นมา จากนั้นก็เปิดกระจกรถโยนทิ้งออกไป

TMD เขาบ้าไปแล้วที่ช่วยเธอรับสายโทรศัพท์ ยังTMDเปิดลำโพงอีก เขาเอาเรื่องใส่ตัวชัดๆ？

มุมปากของเวินลั่วฉิงกระตุก คนรับสายก็เป็นเขา คนที่โมโหในตอนนี้ก็เป็นเขาอีก และยังเอามือถือของเธอโยนทิ้ง เขาคิดจะโวยวายอะไรกัน？

รู้สึกว่ามือของเขากำลังปลดกระดุมเสื้อของเธออยู่ หัวใจของเธอเริ่มสั่นเทา เธอรีบไปจับมือของเขาไว้แน่น ห้ามการกระทำของเขา “เย่ซือเฉิน อย่าโวยวายเลย พวกเราหย่ากันแล้วนะ”

ตอนนี้เธอคือเวินลั่วฉิง แต่งงานเป็นเวินลั่วฉิง ฉะนั้นเธอจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขาตอนอยู่ที่ประเทศMไม่ได้

ความคิดเห็น