บทที่ 477 เขารู้เรื่องลูกทั้งสองคนแล้ว (1)

บทที่ 477 เขารู้เรื่องลูกทั้งสองคนแล้ว (1)

“ไม่มีเรื่องอะไรหรอกครับ” สองตาของเวินลั่วฉิงกระพริบๆอย่างเร็ว โดยฉลาดของรุ่นพี่แล้ว ต้องพอเดาออกว่าเธอทำไมถึงไม่สะดวกรับสายในตอนนี้ แต่รุ่นพี่ก็ยังถามต่อไปเรื่อย?

“อยู่กับใครหรือเปล่า? ดังนั้นจึงไม่สะดวกเหรอครับ?” ถังไป๋เซียนถามต่อไปอีกครั้ง ถ้าฟังดีๆ จะสังเกตได้ว่าตอนนี้ ลมหายใจของเขากำลังร้อนรนใจเล็กน้อย

เวินลั่วฉิงฟังน้ำเสียงของถังไป๋เซียนออกว่าไม่ค่อยปกติ เธอหันไปมองเย่ซือเฉิน จากนั้นตอบกลับไปเบาๆว่า: “ใช่ ฉันอยู่ด้วยกันกับเย่ซือเฉิน”

เย่ซือเฉินตะลึง นึกไม่ถึงจริงๆ เธอจะตอบถังไป๋เซียนตามตรงว่าเธออยู่กับเขา

เธอหมายความว่าไง? เมื่อกี้เธอยังไม่ยอมรับสายต่อหน้าเขา ตอนนี้ก็กลับบอกถังไปเซียนตรงๆ?

“คุณอยู่กับเย่ซือเฉิน? ทำไมคุณถึงอยู่กับเย่ซือเฉิน? คุณทำไปไปอยู่กับเขาอีกแล้ว?” น้ำเสียงของถังไป๋เซียนสูงขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นการซักถาม

เวินลั่วฉิงขมวดคิ้ว: “พี่คะ ฉันอยู่ด้วยกันกับเย่ซือเฉินจะมีปัญหาอะไรหรือคะ?”

เวินลั่วฉิงก็ไม่รู้ว่าทำไม ได้ยินถังไป๋เซียนซักถามเธอเช่นนี้ในตอนนี้ ในใจรู้สึกไม่สบายใจอย่างกะทันหัน

เธออยู่กับเย่ซือเฉินแล้วทำไมเหรอ? ทำไมเธอถึงอยู่กับเย่ซือเฉินไม่ได้?

เธออยู่กับเย่ซือเฉิน เหมือนไม่มีผลกระทบต่อใครนี่?

เย่ซือเฉินมองหน้าเธอ ยักคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทำไมคำพูดนี้เขาฟังแล้วดีต่อใจจังเลย?

ใช่สิ เมียของเขาอยู่ด้วยกันกับเขาแล้วทำไมเหรอ? ไปขัดขวางใครเหรอ?

ไอ้ถังไป๋เซียนเข้ามายุ่งเรื่องมากเกินไปแล้ว

“คุณกับเขาหย่ากันแล้วไม่ใช่เหรอครับ?” ถังไป๋เซียนแอบถอนหายใจลึกๆทีหนึ่ง สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนต้องพูดออกมาคำหนึ่ง

สายตาของเย่ซือเฉินกำลังมองเธอและกระพริบอย่างเร็วหนึ่งครั้ง

เวินลั่วฉิงขมวดคิ้วขึ้น ในใจยิ่งรู้สึกไม่สบายใจอย่างเห็นได้ชัดเจน

เธอกับเย่ซือเฉินหย่ากันแล้วก็จริง แต่ว่าใครเป็นคนตั้งกฎว่าหย่ากันแล้วจะเจอกันอีกไม่ได้?

สำหรับคำถามของถังไป๋เซียนในเวลานี้ เวินลั่วฉิงไม่อยากจะตอบ: “รุ่นพี่คะ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”

ถังไป๋เซียนเป็นคนฉลาด ต้องฟังออกว่าเวินลั่วฉิงไม่อยากพูดกับเขาต่อ อยากวางสายแล้ว ถังไป๋เซียนเสแสร้งเก่งมากที่สุด ยิ่งเป็นคนที่ทนกับความโมโหได้ แต่ว่าตอนนี้กลับใจร้อนอย่างเห็นได้ชัด เขารู้สึกได้ว่าเวินลั่วฉิงกับเขากำลังมีความขัดแย้งกัน เขารู้สึกเหมือนเวินลั่วฉิงกำลังจะห่างเหินเขาไป

ห่างเหินเขา จากนั้นยอมรับเย่ซือเฉินเหรอ?

“ฉิงฉิง เย่ซือเฉินไม่ได้เป็นคนที่ง่ายๆอย่างที่คุณคิด เขาเข้าใกล้คุณมีจุดมุ่งหมายที่ไม่บริสุทธิ์ ดังนั้นคุณอย่าเชื่อใจเขา......”

“พี่คะ ว่าคนอื่นลับหลังมันไม่ถูกนะคะ” เวินลั่วฉิงกระพริบตาอย่างรวดเร็วและขัดขวางคำพูดของถังไป๋เซียนทันที

ตอนที่เวินลั่วฉิงพูดเช่นนี้ น้ำเสียงก็เฉยๆเหมือนปกติ แต่ว่าในตาของเธอก็มีความโกรธอยู่ด้วย

ปกติเวินลั่วฉิงก็เป็นคนที่มีอารมณ์ร้อนเหมือนกัน เพียงแต่ว่า ปกติเธอเป็นคนที่ใจเย็นเกินไป ควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ดี ดังนั้นมองดูแล้วเหมือนนิสัยดีเกินไป มองดูแล้วเหมือนจะพูดง่ายมากเป็นพิเศษ

เย่ซือเฉินได้ยินถังไป๋เซียนว่าเขาไม่ดี ก็ได้ยินคำพูดที่เวินลั่วฉิงพูดอย่างชัดเจน ในตอนนี้เขายิ่งเห็นความโกรธในตาของเธอได้อย่างชัดเจน

ปกติแล้วเธอมักจะแสร้งทำเป็นดีเหลือเกิน ดังนั้นเวลาที่เธอโกรธแบบนี้จะได้เห็นน้อยครั้งมาก

ความโกรธในสายตาเธอในตอนนี้ ไม่ใช่ความโกรธแบบที่เขาทำให้โกรธอย่างอ่อนหวาน แต่เป็นความโกรธที่โกรธจริงๆ