บทที่ 492 ความสวยและความสามารถของเธอ ช่างน่าตกใจ (2)

คุณปู่เย่คิดถึงตำแหน่งฐานะของตระกูลถัง ผู้คนที่ท่านย่าถังรู้จักต่างมีทั้งฐานะและอำนาจ ถ้าหากได้เกี่ยวดองกับตระกูลที่มีทั้งฐานะและอำนาจ ในอนาคตจะเป็นประโยชน์กับเย่ซือเฉินและตระกูลเย่

“ได้สิ ฉันต้องช่วยพวกคุณอย่างใส่ใจแน่นอน” เสียงของท่านย่าถังตอนนี้พยายามให้เหมือนปกติอย่างสุดความสามารถ แต่กลับกัดฟันกรอดตอนที่พูด

เย่ซือเฉินพึ่งจะหย่าได้ไม่นาน คุณปู่เย่ก็รีบร้อนให้เย่ซือเฉินแต่งงานใหม่?

รังแกฉิงฉิงไม่พอ ยังจะให้เธอช่วยหาผู้หญิงแนะนำให้เย่ซือเฉินอีก?

คุณปู่เย่ก็ช่างคิดเสียจริง

แม้ว่าฉิงฉิงจะไม่ใช่ลูกหลานตระกูลถังของพวกเขา แต่เธอก็ไม่อยากให้ใครมารังแกฉิงฉิง เธอทนฟังคนอื่นพูดถึงฉิงฉิงในทางไม่ดีไม่ได้

ท่านย่าถังพูดจบก็วางสายโทรศัพท์

“น่าโมโห น่าโมโหจริงๆ” ท่านย่าถังวางสายแล้ว ก็ไม่ทนอีกต่อไป: “พวกเขาตระกูลเย่ช่างรังแกคนเก่งจริงๆ คุณปู่เย่นั่นก็ช่างปากปลาร้าเสียจริง”

ขณะนั้นท่านย่าถังสีหน้าโกรธจัด: “ไม่ได้ เรื่องนี้ฉันไม่ยุ่งไม่ได้ ฉันจะให้พวกเขาตระกูลเย่รังแกฉิงฉิงแบบนี้ไม่ได้”

“คุณจะยุ่งอย่างไรได้? คุณจะเอาสถานะอะไรไปยุ่ง? คุณชอบฉิงฉิง ฉิงฉิงก็เป็นลูกหลานของบ้านอื่น ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราตระกูลถัง ถ้าคุณไปยุ่งเรื่องนี้ก็พูดได้ไม่เต็มปาก” ท่านปู่ถังถอนหายใจเบาๆ : “เรื่องนี้พวกเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งตั้งแต่แรก”

เขาก็ชอบฉิงฉิงแล้วก็ไม่อยากให้ฉิงฉิงถูกรังแก แต่ที่สำคัญคือเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตระกูลถังเลย ถ้าตระกูลถังเข้าไปยุ่งก็จะเป็นที่นินทาของคนอื่นได้อย่างง่ายดาย

คุณปู่เย่เป็นคนไม่มีเหตุผลคนหนึ่ง บางครั้งถึงกับเอาตนเป็นที่ตั้งไร้เหตุผลอย่างถึงที่สุด เรื่องอะไรคุณปู่เย่ก็สามารถลงมือทำได้ทุกอย่าง

“ฉันอยากให้ฉิงฉิงมาเป็นสะใภ้แต่งงานกับถังหลิน แต่ฉิงฉิงไม่เห็นด้วย ถังหลินก็ไม่เห็นด้วย” ท่านย่าถังเองก็เข้าใจความหมายของท่านปู่ถัง ดังนั้นในใจจึงยิ่งขัดเคือง

“เรื่องของเด็กๆ คุณก็ไม่ต้องยุ่งแล้ว ฉิงฉิงเป็นเด็กฉลาดและเก่งกาจ ไม่ถูกรังแกง่ายๆ อย่างนั้นหรอก” ท่านปู่ถังกลับคิดแบบนี้ ตระกูลเย่อยากรังแกฉิงฉิงคงไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น

“หรือว่า พวกเรารับฉิงฉิงเป็นหลานบุญธรรมไหม? แบบนี้ถ้าคนอื่นรังแกฉิงฉิง ฉันจะได้มิสิทธิ์ออกหน้าแทนฉิงฉิงได้เต็มที่”

ถังหลินที่กำลังลงจากชั้นบนมาได้ยินที่ท่านย่าถังพูดพอดี มุมปากเขายกขึ้นอย่างอดไม่ไหว อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดนั้นน่าอัศจรรย์จริงๆ

ท่านย่าถังไม่รู้ฐานะของฉิงฉิง แต่เจอหน้ากันครั้งแรกก็ชอบฉิงฉิงมากเสียขนาดนี้แล้ว

ถ้าให้ท่านย่าถังรู้ว่าฉิงฉิงเป็นหลานสาวแท้ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะชอบใจขนาดไหน

“ท่านย่า ผมคิดว่าท่านย่าอยู่บ้านคงว่างเกินไป ทำไมถึงต้องออกหน้าให้ฉิงฉิง ผมว่าท่านย่าแค่อยากมีเรื่องด้วย” ถังหลินยิ้มบางเดินลงบันได

“จะไปไหนก็ไป รีบไปสิ” ท่านย่าถังถลึงตาใส่เขา ท่าทางดูเหมือนโมโหมาก เห็นได้ชัดว่าที่ถังหลินพูดนั้นแทงใจ

“ท่านย่า ตอนผมกลับมา ต้องเอาเซอร์ไพรส์ใหญ่มาให้ท่านย่ากับท่านปู่ด้วยแน่นอน รับรองว่าต่อไปแต่ละวันของพวกท่านจะไม่น่าเบื่ออีกแน่นอน” ถังหลินคิด ถ้ารับเด็กทั้งสองคนกลับมาแล้ว ถึงตอนนั้นในบ้านต้องครึกครื้นมากแน่นอน

“ชิ หลานจะเอาเซอร์ไพรส์อะไรกลับมาด้วยได้? หลานรีบๆ หาสะใภ้กลับมาด้วยก็ดีแล้ว” แต่ท่านย่าถังไม่เชื่อเขาอย่างสิ้นเชิง

ถังหลินไม่ได้อธิบายอะไรอีก อีกไม่นาน เรื่องนี้ก็จะได้เปิดเผยแล้ว ถึงตอนนั้นคนแก่ทั้งสองก็จะได้ทราบแล้ว

ความคิดเห็น