บทที่ 498 ความสวยและความสามารถของเธอ ช่างน่าตกใจ (8)

บทที่ 498 ความสวยและความสามารถของเธอ ช่างน่าตกใจ (8)

เวินลั่วฉิงสวมแว่นกันแดดก่อนที่กู้เจิ้งหลุนจะพาคนเข้ามา ก่อนที่เธอจะออกจากห้องมาเธอยังถือโอกาสหยิบหน้ากากอนามัยมาสวมอีก ดังนั้นตอนนี้ทุกคนจึงมองไม่เห็นท่าทางและสีหน้าของเธอ

“เด็กคนนี้พูดก็มีเหตุผล ต่อให้เด็กคนนี้เคยเจอกับคนสอดแนมนั่น ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าเธอเป็นคนเอาเอกสารลับให้คนสอดแนมคนนั้น” ท่านปู่หลี่ต้องการปกป้องถังหยุนเฉิง เป็นธรรมดาที่จะเลือกข้างที่เป็นประโยชน์ต่อถังหยุนเฉิง

ถังหยุนเฉิงคิ้วกระตุกเล็กน้อย เด็กคนนี้ก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น ยังรู้จักแก้ต่างให้ตัวเอง ที่พูดมาก็ถือว่ามีเหตุผลมากพอ

เพียงแต่เรื่องนี้ตระกูลกู้กุขึ้นอย่างชัดเจน คนสอดแนมคนนั้นต้องเป็นคนของตระกูลกู้ที่หามาแน่นอน ดังนั้นทางเลือกนี้ของเธอจึงถือว่าเป็นทางตัน

เธอยังคิดตื้นๆ เกินไป ยังบริสุทธิ์เกินไป!!

“นี่ไม่ใช่เรื่องยาก สอบสวนคนสอดแนมนั่นก็รู้แล้วไม่ใช่?” ท่านปู่หลิวกลับหัวเราะออกมาเสียงเย็น

“พูดมา ใครเป็นคนเอาเอกสารลับให้นายกันแน่?” หัวหน้ากงหันกลับไปที่คนสอดแนมคนนั้นอีกครั้งด้วยท่าทางการสอบปากคำที่เฉียบขาด

คนสอดแนมเงยหน้า มองไปทางเวินลั่วฉิงอีกครั้ง แววตาเจือความลังเลเล็กน้อย แต่เขากลับไม่ได้พูดอะไร แล้วก้มหน้าลง

ต้องบอกว่าแสดงได้ดีเลยทีเดียว

แน่นอนว่าที่สำคัญคือผู้บงการให้สัญญาณ เวินลั่วฉิงเห็นกู้หนานขยิบตาให้ผู้ชายคนนั้นอย่างชัดเจน

ตอนแรกแผนการของเวินลั่วฉิงคือโจมตีกู้หนาน เธอจงใจซ่อนความสามารถของตนเอง จงใจบอกกับกู้หนานว่าเธอเป็นแฟนสาวของถังหลิน

เป้าหมายของเวินลั่วฉิงคือต้องการสร้างเรื่องขึ้นมานิดหน่อย ดังนั้นเธอจึงเลือกกู้หนาน เดิมคิดว่าตระกูลกู้จะไม่ทำให้มันเลยเถิดนัก แต่กลับคิดไม่ถึงว่าตระกูลกู้จะน่ากลัวอำมหิต และไร้ยางอายถึงขนาดนี้

“ตีซะ ตีจนกว่ามันจะพูด” เห็นคนสอดแนมคนนั้นไม่พูดอะไร หัวหน้ากงก็ออกคำสั่งทรมาน

“พูดแล้ว ฉันพูดแล้ว อย่าตีเลย ฉันจะสารภาพหมดเลย” ยังตีได้ไม่กี่ทีคนสอดแนมคนนั้นก็ทนไม่ไหว

เวินลั่วฉิงยิ้มเย็นในใจ ตอนแรกไม่ยอมสารภาพ ตีแค่ไม่กี่ทีก็สารภาพหมดเปลือก ละครเรื่องนี้เล่นได้ดีจริงๆ

ถ้าคนสอดแนมสารภาพตั้งแต่แรก อาจทำให้คนสงสัยได้ แบบตอนนี้ถึงจะสมจริงมากกว่า

“พูดมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ใครเป็นคนเอาเอกสารลับให้นายกันแน่?” หัวหน้ากงสอบสวนต่อ โอกาสที่จะจัดการได้อยู่มือกำลังดี

“เอกสารเธอเป็นคนเอาให้ฉัน” ครั้งนี้คนสอดแนมนั่นชี้มาทางเวินลั่วฉิง ไม่อมพะนำเหมือนเมื่อสักครู่แล้ว

สีหน้าคนของตระกูลกู้พอใจขึ้นไม่มากไม่น้อย

แววตาของถังหยุนเฉิงไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เพราะเขาไม่ได้คาดหวังกับเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่แรก คิดถึงผลลัพธ์แบบนี้ได้นานแล้ว

เดิมเขาก็รู้แล้ว ทางที่เด็กคนนั้นเดินเป็นทางตัน

เด็กคนนั้นคิดเรื่องนี้ตื้นเกินไป นี่เป็นหลุมที่ตระกูลกู้วางเอาไว้ แล้วเธอก็กำลังกระโดดลงไปในหลุมที่ตระกูลกู้ขุดเอาไว้

“นายรู้จักเธอไหม?” หัวหน้ากงถามต่ออีกทันที

“รู้จัก เธอเป็นคนที่ถังหยุนเฉิงเชิญมาช่วยไขคดี ชื่อถังฉิ้นเอ๋อ” คราวนี้คนสอดแนมคนนั้นตอบอย่างรวดเร็วและชัดถ้อยชัดคำ

เขาเน้นตรงที่ถังหยุนเฉิงเชิญเธอกลับมาช่วยไขคดีเป็นพิเศษ