บทที่ 506 เพราะเขาไม่อนุญาต

บทที่ 506 เพราะเขาไม่อนุญาต

“คุณชายสามเย่ คุณเร็วหน่อย เธอจะเข้ามาแล้ว”เหลยเห้อเผยสีหน้าไม่พอใจหลายส่วน แต่เห็นท่าทางของกู้หนานที่อยู่ด้านนอก จึงจำเป็นต้องเตือนเย่ซือเฉินเข้าไว้

อันที่จริงเรื่องราวก่อนหลังพวกนี้เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาทีเอง

“จำไว้ คุณเป็นของผม……”เย่ซือเฉินสบตาเวินลั่วฉิงด้วยสีหน้าตั้งใจอย่างไม่เคยมีมาก่อน

“ด้านในไม่มีเสียง เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า พวกนายชนประตูเข้าไปเลย”เวลานี้กู้หนานถึงกับสั่งให้บอดี้การ์ดพังประตูเข้ามาเลยทีเดียว

“เร็ว ออกไป”เวินลั่วฉิงตกใจรีบลากเย่ซือเฉินออกจากห้องมา ประตูจะต้านทานการทุบตีของบอดี้การ์ดได้อย่างไร？

“ไม่ต้องครับ พวกเราไม่ดื่มชา ขอบคุณครับ”ในขณะเดียวกัน เหลยเห้อพูดออกไปด้านนอกหนึ่งประโยค

เย่ซือเฉินถูกเธอลากออกจากห้อง แอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก เวลานี้กู้หนานก็เริ่มให้คนทุบประตูจริงๆแล้ว

ไม่ทราบว่าเธอไม่ได้ยินคำพูดของคุณเหลยเห้อเมื่อสักครู่นี้ หรือจงใจทำกันแน่ แต่เวินลั่วฉิงคิดว่าน่าจะจงใจมากกว่า ซึ่งก็คือกู้หนานอยากเข้ามา จึงได้ทำทุกวิถีทาง

ดวงตาเวินลั่วฉิงหรี่ขึ้นเล็กน้อย บัดนี้เธอได้ทำการแปลงโฉมใหม่เสร็จอีกครั้งแล้ว

เหลยเห้อเดินไปเปิดประตูห้อง

กู้หนานที่ยืนถือน้ำชาอยู่หน้าประตูเห็นประตูเปิดออก ใบหน้าของเธอก็ฉายรอยยิ้มบางๆขึ้นมา“คุณเหลย คุณชายสามเย่ หัวหน้ากงให้ฉันมาเสิร์ฟชาให้พวกคุณค่ะ”

ระหว่างที่พูด เธอก็ได้เหยียบย่างเข้ามาภายในห้องเสียแล้ว วางน้ำชาไว้ที่โต๊ะ แต่เธอกลับไม่ได้ออกไปไหน

“หัวหน้ากงบอกว่า ต่อจากนี้เวลาคุณถังสืบคดี ซึ่งจะต้องตรวจดูเอกสารลับของแปดตระกูลใหญ่ ฉะนั้นช่วงนี้ไม่ควรอยู่กับคนนอกค่ะ”กู้หนานหันไปมองเวินลั่วฉิง ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอยู่ เพียงแต่ความโหดร้ายในดวงตายากจะอำพรางได้

“ถึงแม้คุณเหลยเห้อจะเป็นสมาชิกขององค์กรสันติภาพโลก แต่หัวหน้ากงรู้สึกว่าอะไรที่เลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยงไว้ก่อนค่ะ”กู้หนานหันไปมองเหลยเห้อ ตอนนี้เธอกำลังมองเหลยเห้ออยู่ แต่เห็นได้ชัดว่าคำพูดนี้ชี้ไปยังคุณชายสามเย่

เห็นได้ชัดว่าตระกูลกู้รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ฉะนั้นรู้สาเหตุที่เหลยเห้อกับคุณชายสามเย่มาที่นี่แล้ว

ในเมื่อรู้ว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกัน ตระกูลกู้จึงต้องหาวิธีแยกพวกเขาจากกัน

เพราะสถานะของเหลยเห้อกับคุณชายสามเย่ไม่ธรรมดา หากพวกเขาต่างให้ความช่วยเหลือผู้หญิงคนนี้ หากคดีนี้คลี่คลายได้จริงๆ……

ถึงเวลานั้นถังหยุนเฉิงก็จะได้เลื่อนตำแหน่ง มันไม่มีผลดีกับตระกูลกู้ของพวกเขาเลย

“ว่ากันว่าคนขี้เหร่มักทำอะไรที่ผิดแปลก คำพูดนี้ไม่ผิดเลยจริงๆ”คุณชายสามเย่ชำเลืองมองกู้หนานแวบหนึ่ง น้ำเสียงเจือความเย้ยหยันอย่างชัดเจน

ซึ่งคำพูดของคุณชายสามเย่ไม่ไว้หน้ากันเสียเลย

ไม่มีผู้หญิงคนไหนยินดีรับฟังคนอื่นว่าตนขี้เหร่หรอก ยิ่งไปกว่านั้นกู้หนานมั่นใจว่าตัวเองสวยมาโดยตลอด เธอเป็นคนที่สวยที่สุดในบ้านตระกูลกู้เชียวนะ ซึ่งทำให้เธอภาคภูมิใจมาตลอด

ได้ฟังคำพูดของคุณชายสามเย่ สีหน้ากู้หนานก็เปลี่ยน เพลิงโกรธในนัยน์ตาของเธอลุกโชนอย่างต่อเนื่อง แต่สุดท้ายก็ระงับเก็บเข้าไป

เธอรู้ว่าขัดใจคุณชายสามเย่จะได้รับจุดจบอย่างไร