บทที่ 553 คุณชายสามเย่ นี่เล่นลูกไม้ตลบตะแลง

บทที่ 553 คุณชายสามเย่ นี่เล่นลูกไม้ตลบตะแลง

คนๆนี้กล้ามากเกินไปแล้ว ที่นี่เป็นบ้านของตระกูลถัง เขาไม่กลัวว่าจะถูกคุณปู่และคุณย่าเห็นหรือไง

ทัศนคติที่คุณปู่ถังและคุณย่าถังมีต่อเขาในตอนนี้ ถ้าเห็นสถานการณ์เช่นนี้ คงไม่แปลกที่จะตีเขาให้ขาหักเลยทีเดียว

“อืม งั้นก็ให้เขามาตีได้เลย ตีขาของผมให้หักไปเลย ผมจะได้อยู่ที่นี่ไม่ไปไหน” ปากของเย่ซือเฉินก็ยังคงจูบเธออยู่ อีกทั้งน้ำเสียงบางทีก็เบาๆ แต่เวินลั่วฉิงก็ยังได้ยินคำพูดของเขาชัดเจน

เวินลั่วฉิงเบะปากบูดๆเบี้ยวๆ นี่เขามันบ้าไปแล้วจริงๆ เขากำลังจะดื้อดึงงั้นหรือ?

เขาคิดอยากจะอยู่ที่นี่ เขายอมที่จะถูกตีจนขาหัก?

“ฉิงฉิง คืนนี้คุณให้ผมค้างคืนที่นี่นะ” เย่ซือเฉินปัดมือของเธอออก มือของเขาขยับลูบไล้ต่อไปอย่างไม่สนใจ เขารู้ว่าเธอสงวนตัวในด้านนี้ เขาก็คิดไว้ว่ารอให้แต่งงานแล้วค่อยมีอะไรกับเธอ

แต่ว่าเขาควบคุมอารมณ์ตนเองไม่อยู่ แค่เขาแตะต้องตัวเธอ ก็ควบคุมไม่อยู่แล้ว

อีกอย่าง เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้กระทบกระเทือนจิตใจเขามากเกินไป

“หึ ให้คุณค้างที่นี่?” มุมปากของเวินลั่วฉิงยักขึ้นเบาๆ ทนไม่ไหวจนหัวเราะออกมาเสียงหนึ่ง ผู้ชายคนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งหน้าด้านแล้วนะ เธอจะให้เขาค้างคืนที่นี่? พูดอย่างกับว่าเธอขอร้องเขาอย่างนั้น

คิดออกมาได้

“ฉันไม่คิดจะให้คุณค้างที่นี่หรอกนะคะ คุณรีบๆกลับไปเถอะค่ะ” เวินลั่วฉิงยื่นมือไปดึงมือของเขาออกอีกครั้ง

แต่ว่า ทันใดนั้น เย่ซือเฉินยิ่งใช้แรงโอบเธอเข้ามาในอ้อมกอด จากนั้นค่อยๆดันตัวเธอนอนลงไปบนเตียงและไม่รอให้เธอตอบสนองก็รีบจูบลงไปที่ปากของเธอ

เขาจูบอย่างร้อนแรง จูบอย่างบ้าคลั่งและเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ไม่อาจควบคุมได้ หลังจากนั้นสักพัก ลมหายใจของเขาแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเวินลั่วฉิงก็หายใจอย่างสับสน บางทีที่เธอสับสนไม่เพียงแค่ลมหายใจเท่านั้น......

“คืนนี้ผมไม่คิดจะกลับไป ดังนั้น ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ผมก็จะอยู่ที่นี่” หลังจากที่จูบอย่างเร่าร้อนสักพัก เขามองหน้าเธอ เห็นหน้าของเธอแก้มแดงและรู้สึกว่าลมหายใจของเธอก็ร้อนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มุมปากของเย่ซือเฉินยิ่งยิ้มอย่างได้ใจและไม่รู้ตัว

ถูกต้อง นี่คือการมีความก้าวหน้าไปอีกขั้น ตอนนี้เธอไม่เพียงแค่ไม่ปฏิเสธเขาอีกต่อไป อีกทั้งยังเห็นได้ชัดว่าเธอมีความรู้สึกต่อเขา

เขารู้สึกว่า การตอบสนองอย่างร้อนแรงของเธอในตอนนี้ เห็นได้ชัดเจนมากกว่าตอนที่พวกเขายังไม่หย่าร้างกันเสียอีก

คืนนี้เขาไม่ได้ดื่มเหล้าแม้แต่หยดเดียวด้วยซ้ำ ดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะทำให้เธอเมาไปด้วย

เขารู้ ในตอนนี้เธอกำลังหวั่นไหวเพราะการจูบของเขาเมื่อสักครู่นี้

“คุณไม่กลัวว่าจะถูกคุณย่าและคุณปู่มาเห็นเข้าหรือไง” เวินลั่วฉิงมองหน้าของเขา อยากจะหัวเราะ คุณชายสามเย่ผู้มีฐานะต้องมาแอบๆซ่อนๆเช่นนี้แล้วเหรอ?

คนที่ทะนงตัวอย่างเขา คนที่เอาแต่ใจอย่างเขา ที่จริงไม่จำเป็นต้องกลัวว่าคุณย่าถังและคุณปู่ถังเลยสักนิด

ดังนั้นที่จริงแล้วเขาทำเพื่อเธอหรือ?

ไม่อย่างนั้น ใครจะทำอะไรเขาได้?

ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ถังหลินบอกเรื่องราวเหล่านั้นให้เธอรู้ ความคิดของเธอจึงเปลี่ยนไป ไม่ค่อยรู้สึกมีอคติขนาดนั้นกับเขาอีกแล้ว หลังจากนั้นเธอรู้สึกว่า ที่จริงเขาก็ไม่เลวนะ อยู่ด้วยกับเขา ที่จริงก็ดีเหมือนกัน อีกอย่างเขายังเป็นพ่อแท้ๆของลูกทั้งสองด้วย

นึกถึงลูกรักทั้งสองคนแล้ว แววตาของเวินลั่วฉิงกระพริบๆ หรือว่า เธอบอกเรื่องลูกทั้งสองคนให้เขารู้จะดีไหม? เพราะลูกรักทั้งสองของเธอใกล้จะกลับมาแล้ว ถึงตอนนั้นก็ไม่มีทางปกปิดเขาได้หรอก

เธอหาโอกาสบอกความจริงเพื่อให้เรื่องนี้จะได้ไม่บานปลาย ถึงแม้เขาจะโกรธ ก็คงจะไม่ทำอะไรเธอหรอก? เธอรู้สึกว่า เขาฟังแล้วอาจจะโกรธ แต่ว่าเขาอาจจะไม่ทำอะไรเธอจริงๆหรอก

อย่างมากก็แค่ทำเหมือนที่เขาเคยพูดไว้ก่อนหน้านั้น คืนนี้อยู่ทรมานเธอเถอะ.......