บทที่ 575 คุณชายสามเย่ริอาจไม่ชอบลูกรักทั้งสองคนของเธอ (1)

เธอบอกว่าเธอรับปากแล้ว？！

อีกทั้งยังมีสีหน้าที่ธรรมชาติ สมเหตุสมผลอีกด้วย

ดังนั้น เธอรู้สึกว่าสิ่งที่เธอรับปากนั้นเป็นเรื่องปรกติ？เธอรู้สึกว่าสิ่งที่เธอรับปากนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง？ดังนั้น เธอเลิกกับเขาก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเธอเลย？

หรือสำหรับเธอแล้วอาจจะเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่ง？

นาทีต่อมา เย่ซือเฉินก็ลุกขึ้นนั่งหันหลังให้เธอ โดยที่ไม่เหลียวมองเลย เขาอยากลุกเดินออกไปเป็นอย่างมาก เขาทำเพื่อเธอมากมาย

คิดว่าเธอจะรับรู้และเข้าใจ ผลสุดท้ายคือการรับปากเลิกกับเขาอย่างง่ายดาย

“เวินลั่วฉิง คุณน่าจะรู้ว่าท่านไม่กระโดดจริงๆหรอกใช่ไหม？”เย่ซือเฉินแอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก อดถามหนึ่งประโยคไม่ได้

เขารู้ว่าเธอเป็นคนฉลาดปราดเปรื่อง อ่านใจคนเป็น เธอรู้ว่าคุณปู่ไม่กระโดดตึกจริงๆ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่รู้จุดนี้

เขารู้ความจริงสำหรับคำตอบอยู่แล้ว แต่เวลานี้เขาก็ยังคงถามขึ้นมาอยู่ดี

“อืม ฉันรู้ ฉันรู้ว่าท่านขู่ฉัน แต่หากเกิดเหตุไม่คาดคิดล่ะ……”แน่นอนเวินลั่วฉิงรู้กลอุบายของคุณปู่เย่ดี แต่ตอนนั้นจู่ๆหน้าต่างก็เปิดออก เธอจึงกังวลเล็กน้อยว่าคุณปู่เย่จะกระโดดลงไปจริงๆ

“คุณรู้ว่าท่านไม่กระโดดจริงๆ ไม่มีทางเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น ท่านเป็นคนกลัวตายกว่าใครๆ”เย่ซือเฉินยังคงไม่หันหน้าไปมองเธอ

เวลานี้น้ำเสียงของเขามีความเคร่งขรึมอยู่หลายส่วน

คุณปู่กลัวตาย เขาดูออก เขาไม่เชื่อว่าเธอจะดูไม่ออก เพราะเธอเป็นถึงระดับผู้เชี่ยวชาญจิตวิทยาด้านอาชญากรรม

หากเกิดเหตุไม่คาดคิด？เธอบอกเธอกลัวเหตุไม่คาดคิดในความเป็นไปได้หนึ่งในหมื่น？

ดังนั้นความสำคัญของเขาในใจเธอ เทียบไม่ได้กับเศษเสี้ยวหนึ่งในหมื่นเลยสักนิดใช่ไหม？

“ตอนนั้นอยู่ในสถานการณ์อย่างนั้น ฉัน……”เวินลั่วฉิงรู้ทุกอย่างดี แต่ถึงแม้จะรู้ ตอนนั้นอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น……

“เวินลั่วฉิง คุณมีหัวใจบ้างไหม？”เย่ซือเฉินยกมุมปากยิ้มเย็นอยู่หลายส่วน เวลานี้หากตั้งใจฟัง น้ำเสียงของเขาจะเป็นความรู้สึกโกรธในความเจ็บปวดที่รุนแรง

“มี”เวินลั่วฉิงหยุดชะงัก จากนั้นก็ตอบหนึ่งคำ

“คิก”เย่ซือเฉินหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงมีความเย้ยหยันตัวเองหลายส่วน“ใช่ คุณมีหัวใจ แต่หัวใจคุณทำด้วยก้อนหิน ขัดถูอย่างไรก็ไม่มีทางอุ่นหรือร้อนได้ หรืออาจบอกว่าหัวใจของคุณไม่เคยอยู่ที่ผมเลย ดังนั้น……”

คำพูดประโยคท้าย เย่ซือเฉินไม่ได้พูดออกมา เรื่องบางเรื่อง เขาเข้าใจดี……

เข้าใจตั้งแต่แรกแล้วว่าหัวใจของเธอไม่ได้อยู่ที่เขาเลย

เพียงแต่ เขาคิดว่า ขอแค่เขาแน่วแน่ ต้องมีสักวันที่เธอจะเข้าใจ ตอนแรกเขาคิดว่าเธอเข้าใจดีแล้ว แต่เวลานี้กลับสาดน้ำเย็นใส่ตัวเขาอย่างเย็นเหยียบ ตอนนี้เขายังจะพูดอะไรได้อีก？

เขาจะทำอะไรได้อีก？

“เวินลั่วฉิง หากนี่เป็นสิ่งที่คุณเลือก ผมก็จะเคารพในการตัดสินใจเลือกของคุณ”เย่ซือเฉินแอบถอนหายใจ พยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง แต่เขากลับพบว่า หัวใจของเขายิ่งสลดใจ ยิ่งเจ็บปวดเพิ่มขึ้น

คำบอกว่าเมื่อมาถึงปลายลิ้น เขาก็ไม่อาจพูดออกมาได้

เย่ซือเฉินนั่งหลังตรง ไม่ได้หันไปมองเธอเลย เพราะหากมองหน้าเธอแล้ว อาจทำให้เขาทำเรื่องที่ควบคุมตนเองไม่ได้ออกมา

ความคิดเห็น