บทที่ 590 เด็กๆ กลับมาแล้ว การยอมรับญาติอย่างน่าตื่นเต้น (2)

ทำไมถึงเป็น...ไม่ได้

มือคู่นั้นของโจ๋วอันหนานกำหมัดแน่นต่อไป กำแน่น แน่นจนปลายเล็บจิกเข้าไปในผิวหนัง เธอก็ไม่รู้สึกอะไร

เวินลั่วฉิงรู้สึกเหมือนมีคนกำลังมองเธออยู่ แววตานั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งทำให้ขนลุกมากขึ้นเรื่อยๆ

เวินลั่วฉิงหันไปดู แต่โจ๋วอันหนานถอยหลบได้ไวกว่า และซ่อนตัวไว้ ดังนั้นเวินลั่วฉิงจึงไม่เห็นอะไร

“มีอะไร?” เย่ซือเฉินเห็นการขยับตัวของเธอ ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ฉันรู้สึกเหมือนมีคนกำลังมองพวกเราอยู่ ไปเถอะ กลับกันก่อนเถอะ” ถึงแม้เวินลั่วฉิงจะไม่เห็นใคร แต่ในใจของเธอกลับไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่

เวินลั่วฉิงหรี่ตาลง ไม่พูดอะไร และกอดเธอออกจากโรงพยาบาลไปอย่างรวดเร็ว

ขณะนั้น ในห้องพักผู้ป่วย โทรศัพท์ของคุณปู่เย่ดังขึ้นมากะทันหัน

คุณปู่เย่เปิดโทรศัพท์ออก ตอนที่เห็นรูปถ่ายไม่กี่รูปนั่น โกรธจนแทบจะโยนโทรศัพท์ทิ้ง

“ผู้หญิงที่สมควรตาย ผู้หญิงหน้าไม่อาย” คุณปู่เย่โกรธจนสั่นไปทั้งตัว : “สัตว์ประหลาดน่าเกลียดตัวนี้ไร้ยางอายจริงๆ”

“มีอะไร?” คุณย่าเย่พิงเข้ามาทันที จากนั้นเห็นรูปไม่กี่รูปบนโทรศัพท์ เป็นรูปที่เย่ซือเฉินและเวินลั่วฉิงจูบกันโรงพยาบาล

“ใครเป็นคนส่งมา?” คุณย่าเย่ขมวดคิ้ว ใบหน้าสงสัยอย่างมาก

“จะสนใจทำไมว่าใครส่งมา ฉันรู้สึกว่ารูปพวกนี้มาเวลาพอดี ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าผุู้หญิงหน้าไม่อายคนนั้นหลังจากทำร้ายฉันจน บาดเจ็บสาหัสแล้วยังดึงดูดซือเฉินของเราอย่างหน้าไม่อายอีกด้วย” ขณะที่คุณปู่เย่หรี่ตาลงในแววตามีการวางแผนมากมาย

“ถ้าคุณส่งรูปพวกนี้ออกไป เฉินเฉินก็จะโดนด่าไปด้วย” คุณย่าเย่ดูรูปพวกนั้น ยิ่งขมวดคิ้วมากยิ่งขึ้น ถ้าเวินลั่วฉิงโดนด่าเธอไม่สนใจ แต่เธอจะไม่ยอมให้หลานชายแท้ของตัวเองโดนด่าไปด้วย

“ไอเด็กสารเลวนั้นโดนด่าก็สมควรแล้ว และควรจะให้เขาได้ลิ้มรสการโดนด่าบ้าง เรื่องนี้ทำให้ยิ่งหนักยิ่งดี” คุณปู่เย่แสดงออกจากชัดเจนว่าไม่ต้องใส่ใจมากนัก เพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเอง แม้ว่าต้องเสียสละหลานชายแท้เขาก็ทำได้เช่นกัน

ในรูปเย่ซือเฉินจูบอย่างบ้าคลั่งและดุเดือด

คุณย่าเย่รู้ดีภายใต้สถานการณ์อย่างนี้ ถ้าเอารูปพวกนี้ส่งออกไปผลลัพธ์จะออกเป็นอย่างไร!

“ฉันไม่อยากให้เฉินเฉินเจ็บปวด” สีหน้าคุณย่าเย่ลังเลอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่อยากให้พวกเขาแต่งงานกัน ก็ต้องทำอย่างนี้ ใช้ความคิดเห็นของประชาชนบีบบังคับให้พวกเขาต้องเลิกกัน” คุณปู่เย่คิดแล้วคิดอีกและรีบพูดเสริมอย่างรวดเร็วว่า : “ฉัน บาดเจ็บสาหัส อยู่ในโรงพยาบาล แต่พวกเขาสองคนกลับกอดจูบกันอยู่ในโรงพยาบาล ส่งสิ่งนี้ออกไป ถึงตอนนั้นจะเกิดผลลัพธ์อย่างครึกโครมแน่นอน ฉันไม่เชื่อว่าถึงเวลานั้นพวกเขาจะยังอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข”

คุณย่าเย่เม้มปากแล้วเม้มปากอีก ไม่พูดอะไร แต่เธอก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมา กดดูคลิปวิดีโอก่อนหน้า และหลังจากอ่านความคิดเห็นด้านล่างแล้ว สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย : “คุณรีบดูความคิดเห็นด้านล่างวิดีโอ ความคิดเห็นเปลี่ยนนิดหน่อย มีบางคนเริ่มพูดแทนเวินลั่วฉิงแล้ว”

“อะไร? ทำไมถึงเป็นอย่างนี้? เอามาให้ฉันดูหน่อย” สีหน้าของคุณปู่เย่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด รีบรับโทรศัพท์ไปอย่างรวดเร็ว ตอนที่เห็นความคิดเห็นด้านล่าง คุณปู่เย่โกรธจนปากเบี้ยวไปหมด