บทที่ 592 เด็กๆ กลับมาแล้ว การยอมรับญาติอย่างน่าตื่นเต้น(4)

บทที่ 592 เด็กๆ กลับมาแล้ว การยอมรับญาติอย่างน่าตื่นเต้น (4)

เด็กสองคนนี้น่ารักมาก สวยมาก น่ารักน่าชังขนาดนี้ นี่คือหลานของเขาจริงๆ!!

“ลุงคืออะไร” ถังจื่อซีมองถังหลิน แล้วหันมามองพี่ชายของตัวเอง ลุงคำนี้ ถังจื่อซีเพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก

“ลุงไม่ใช่...” ถังหลินกำลังจะตอบ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าคำพูดของเขาไม่ค่อยถูกต้อง จึงพูดค้างไว้อย่างนั้น

“ลุง/น้าคือพี่ชายหรือน้องชายของแม่” ถังจื่อโม่อธิบายอย่างถูกต้อง ขณะที่ถังจื่อโม่อธิบายก็มองถังหลินแวบหนึ่ง

“แต่ แม่ไม่มีพี่ชาย น้องชายก็ไม่มี พวกเราจะมีลุงได้ยังไง” ถังจื่อซีคิดจริงจัง เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่น่าจะมีลุง

“อึม อย่างนี้ เขาน่าจะหลอกเรา อาจจะเป็นคนไม่ดี” ถังจื่อโม่มองน้องสาวตัวเอง พยักหน้าจริงจัง “อย่างนั้น เราต้องอยู่ห่างพวกเขา”

“เอ๊ะ ลุงไม่ใช่คนร้าย พวกหนูดูสิลุงเหมือนคนร้ายหรือไง” ถังหลินฟังเด็กสองคนคุยกัน มุมปากอดไม่ได้จะตึง เขาโตขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกเขาเป็นคนหลอกลวง เป็นคนร้าย

แถมยังเป็นเด็กเล็กสองคน ที่สำคัญคือเด็กสองคนนี้ยังเป็นหลานของเขาเอง

“แม่บอกไว้ คนร้ายจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนร้าย ถ้างั้น คุณคือคนร้าย” ถังจื่อซีมองคุณชายถัง สรุปอย่างหนักแน่น

การสรุปอย่างนี้ ไม่ผิดพลาดแน่!

ถังหลินไม่รู้จะตอบอย่างไรดี

เจ้าเด็กสองคนนี้ทำไมฉลาดเป็นกรดอย่างนี้ เวินลั่วฉิงสอนพวกเขายังไงกันนะ

เยว่หงหลิงที่อยู่ข้างหลังอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก ก่อนหน้านี้ เวินลั่วฉิงส่งรูปถังหลินให้เธอดูแล้ว เธอจำถังหลินได้

แต่ว่า เธอไม่รีบเข้าไปอธิบายอะไร

เธออยากจะลองดูถังหลินมีวิธีพูดให้หลานของตัวเองเชื่อได้อย่างไร

“ลุงเป็นลุงของพวกหนูจริงๆ ลุงเป็นพี่ชายของแม่พวกหนู แม่ของพวกหนูให้ลุงมารับพวกหนูไง ดูนี่สิ ลูงมีรูปของแม่พวกหนูด้วย” ถังหลินรีบหยิบมือถือออกมา เปิดรูปของเวินลั่วฉิงในมือถือ

“มีรูปแม่ มันไม่ได้เป็นการยืนยันอะไรได้ แต่การแต่งภาพทำได้ง่ายๆ” ถังจื่อโม่ดูรูป เหล่ตามองถังหลิน

“งั้นหนูจะให้ลุงทำยังไง” ถังหลินอึ้งไป ภาพนี้บอกไม่ได้ว่ามีปัญหาอะไร งั้นอะไรบอกได้ว่ามีปัญหา

“ก็ได้ ขอถามคุณหน่อย รู้มั้ยแม่ผมเกิดวันไหน” ถังจื่อโม่เงยหน้ามองเขา ถามอย่างจริงจัง

“...” ถังหลินอึ้งไป พูดตรงๆ เขาไม่รู้วันเกิดของเวินลั่วฉิงจริงๆ

“คุณรู้มั้ยครับแม่ผมชอบสีอะไรที่สุด” ถังจื่อโม่ถามต่อ

ถังหลิน “...”

เรื่องนี้เขาก็ไม่รู้

“คุณรู้มั้ยแม่ผมชอบกินอะไรที่สุด” ถังจื่อโม่เห็นเขาตอบไม่ได้ ก็ถามคำถามต่อไป

ถังหลิน “...”

คำถามพวกนี้คนเป็นพี่ชายต้องรู้หรือ นี่มันคำถามที่แฟนควรจะเตรียมตัวหรือเปล่า

เขาเป็นพี่ชาย ไม่ใช่แฟน แต่ว่า ถ้าจะพูดไป เขาเป็นพี่ชายไม่รู้อะไรเกี่ยวกับน้องสาวตัวเองสักนิด นี่ก็เป็นอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลจริงๆ