บทที่ 597 แจ้งคุณชายสามเย่ให้มารู้จักลูกๆ (2)

บทที่ 597 แจ้งคุณชายสามเย่ให้มารู้จักลูกๆ (2)

สำหรับคนแก่แล้ว นี่คงจะเป็นเรื่องที่มีความสุข และเติมเต็มมากที่สุดแล้ว

ถังหยุนเฉิงยังยืนอยู่ที่เดิม ถังหยุนเฉิงก็อยากกอดเด็กๆ สองคน แต่เขารู้สึกว่าตอนนี้ไม่มีโอกาสของเขา

ถังหยุนเฉิงมีนิสัยสุขุม เก็บความรู้สึก บางครั้งก็ผ่อนคลายไม่ได้

เฟิ่งเหมียวเหมียวเข้าใจเขาดีที่สุด จึงตั้งใจอุ้มถังจื่อซีเดินมาตรงหน้าเขา อยากจะยั่วเขาให้อิจฉา

“คุณปู่ กอดหน่อยค่ะ” แต่ เมื่อเฟิ่งเหมียวเหมียวเพิ่งจะเดินไปตรงหน้าถังหยุนเฉิง ถังจื่อซีก็ยื่นมือไปอยากให้ถังหยุนเฉิงกอด

พูดจริงๆ แล้ว ถังหยุนเฉิงปกติเป็นคนท่าทางเฉยเมย ไม่ชอบยิ้ม เด็กทั่วไปไม่ชอบเขา เด็กหลายคนเห็นเขาก็ร้องไห้แล้ว นี่คือสาเหตุที่เมื่อครู่เขาไม่ได้เข้าไปใกล้ เพราะเขากลัวว่าเด็กสองคนจะกลัวเขา

“อยาก อยากให้ปู่กอดหรือ” ถังหยุนเฉิงอึ้ง มองถังจื่อซี ไม่อยากจะเชื่อทีเดียว

เด็กคนนี้ไม่กลัวเขา และยังอยากให้เขากอด

“อึม ค่ะ ให้คุณปู่กอดค่ะ” ถังจื่อซีพยักหน้า ยิ้มหวาน

ถังหยุนเฉิงถึงจะยื่นมือออกไป เห็นมือของเขาสั่นนิดหนึ่ง เขาอุ้มถังจื่อซีจากอ้อมกอดของเฟิ่งเหมียวเหมียวท่าทางระมัดระวังมาก เหมือนกับกลัวจะทำให้ถังจื่อซีบาดเจ็บ

เฟิ่งเหมียวเหมียวยังเสียดาย อันที่จริงเธอแค่ตั้งใจจะยั่วให้ถังหยุนเฉิงอิจฉา นึกไม่ถึงถังจื่อซีจะอยากกอดเขา

“คุณปู่หล่อ หล่อกว่าคุณลุงอีกค่ะ” ถังจื่อซียื่นมือ ลูบหน้าถังหยุนเฉิง ยิ้มดีอกดีใจ

ถังหยุนเฉิงอึ้ง มีรอยยิ้มที่มุมปาก ในที่สุดก็ยิ้มแล้ว คนที่ทำให้ถังหยุนเฉิงยิ้มออกมีไม่กี่คน

“อึม ตามีแวว” เฟิ่งเหมียวเหมียวพูดเสริม พิสูจน์ว่าสามีคือคนรัก ลูกชายคือเลี้ยงมา

ถังหลิน “...”

ถังหลินรู้สึกว่าในใจเหมือนถูกกระทบกระเทือนรุนแรง ชายอายุห้าสิบกว่าหล่อกว่าเขาหรือ

วันนี้เขาไปเหยียบเท้าใครเข้า ทำไมคนที่เจ็บเป็นเขาตลอด

ถังหลินเริ่มสงสัยชีวิตแล้ว บ้านนี้ไม่มีที่ให้เขายืนเลย

แต่เมื่อเขาเห็นเวินลั่วฉิงก็ถูกทิ้งอยู่ที่มุมหนึ่ง ในใจก็รู้สึกสงบขึ้นบ้าง

ถังหลินอยากจะโทรไปหาเย่ซือเฉิน คุยอวดกับเย่ซือเฉิน ในเมื่อเขาเจอเด็กสองคนก่อน

จนถึงตอนนี้เย่ซือเฉินก็ยังไม่รู้ว่ามีเด็กสองคนนี้ด้วยซ้ำ

เขาเดินไปมุมหนึ่ง แอบหยิบมือถือขึ้นมา

ทว่า เวลานี้เอง ท่านปู่ถังอุ้มถังจื่อโม่นั่งบนโซฟาไม่ทันระวังกดถูกรีโมท เปิดโทรทัศน์

ในโทรทัศน์ฉายคลิปนักข่าวสัมภาษณ์คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่พอดี

“เวินลั่วฉิงทำร้ายผมขนาดนี้ แล้วยังมายั่วยวนซือเฉินของพวกเราอีก ผมไม่มีทางทนนั่งดูเฉยๆ แน่” ในโทรทัศน์น้ำเสียงโกรธของคุณปู่เย่ทันใดนั้นก็ดังออกมา

ทุกคนฟังเสียงนั้นแล้ว ต่างพากันตกตะลึง

“คุณทำอะไร เร็ว รีบปิด” ท่านย่าถังตั้งสติได้รีบเรียกเขา เรื่องนี้ เธอไม่อยากให้เด็กสองคนรู้เรื่อง