บทที่ 603 คุณท่านทั้งสองของตระกูลเย่ได้พบเจอกับเด็ก ๆ แล้ว (2)

“หรือไม่ให้ถังหลินคิดวิธีขัดขวางเย่ซือเฉินไว้ก่อนไหม?” หัวคิ้วของท่านย่าถังขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าลำบากใจอยู่บ้าง

“คุณรู้สึกว่าถังหลินจะขัดขวางเขาไว้ได้เหรอ? ตอนนี้เขาอยากจะหาโอกาสมาบ้านตระกูลถังของเราแทบแย่แล้ว แล้วตอนนี้มีโอกาสแบบนี้ เขาจะมาพลาดไปได้ยังไง?” ริมฝีปากของท่านปู่ถังกระตุกขึ้นเบา ๆ ทีหนึ่ง “คนที่จะสามารถขัดขวางเขาไว้ได้ก็คงจะมีแต่ฉิงฉิงแล้ว”

“งั้นก็ให้ถังหลินดึงเวลาเขาไว้สักพักซิ จากนั้นค่อยให้ฉิงฉิงหาวิธีขัดขวางเขาไว้ จะมาทำให้แผนการของเด็กโม่ของเราพังไม่ได้นะ” ท่านย่าถังทำการตัดสินอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด

อย่างอื่นสามารถไม่สนใจได้ แต่ว่าเรื่องแผนการของเด็กโม่ของเราจะไม่สนใจไม่ได้เด็ดขาด

อีกด้านหนึ่ง พอคุณปู่เย่วางสายโทรศัพท์ลงแล้ว ก็รีบโทรศัพท์หาเย่ซือเฉินติด ๆ แต่ว่าโทรศัพท์ดังไปหลายที เย่ซือเฉินถึงจะรับสาย

“เมื่อกี้ท่านปู่ถังเพิ่งโทรศัพท์มาหาฉัน บอกให้ฉันไปเป็นแขกที่บ้านตระกูลถัง แล้วก็ให้แกได้ด้วย แกก็เตรียมตัวสักหน่อยนะ……” ตอนแรกคุณปู่เย่นึกว่าเย่ซือเฉินจะไม่ตอบตกลงง่าย ๆ เพราะฉะนั้นเขาก็เลยเตรียมคำพูดเกลี้ยกล่อมเย่ซือเฉินไว้ตั้งมากมาย

“ได้ครับ” แต่ว่าคำพูดของคุณปู่เย่ยังไม่ทันได้พูดจบ เย่ซือเฉินก็ตอบตกลงแล้ว

คุณปู่เย่ถือโทรศัพท์ไว้ แล้วก็อึ้งไปเลย ยังมีความรู้สึกไม่ค่อยกล้าเชื่อสักเท่าไหร่ “นี่แกตอบตกลงแล้วเหรอ?”

เมื่อก่อน เขาไม่เคยเชื่อฟังแบบนี้มาก่อนเลยนะ ตอนนี้พอมาเกิดเรื่องคลิปวิดีโอขึ้น คุณปู่เย่ก็ยิ่งไม่กล้าเชื่อว่าเขาจะตอบตกลงได้รวดเร็วและสบาย ๆ ขนาดนี้

“พวกคุณไปก่อนเลย เดี๋ยวผมตามไปเอง” ครั้งนี้ เย่ซือเฉินพูดได้อย่างชัดเจนและเข้าใจ

“ได้ ได้ งั้นตกลงตามนี้เลยนะ แกรีบตามไปเร็ว ๆ ล่ะ” ในที่สุดคุณปู่เย่ก็วางใจได้สักที เขารู้จักเย่ซือเฉินดี ถ้าเรื่องที่เย่ซือเฉินไม่อยากทำจะไม่มีทางตอบตกลงอย่างเด็ดขาด แล้วเรื่องที่เย่ซือเฉินตอบตกลงแล้วก็จะต้องทำให้ได้อย่างแน่นอน

“ตกลงมันเรื่องอะไรกัน?” หลังจากที่คุณปู่เย่วางสายโทรศัพท์ไปแล้ว คุณย่าเย่ถึงได้ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้

“ตระกูลถังเชิญเราไปเป็นแขก แถมยังตั้งใจให้พาซือเฉินไปด้วย คุณก็รู้เรื่องที่ท่านปู่ถังรับหลานสาวคนนั้นกลับมาแล้วใช่ไหม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกใจซือเฉินของเราเข้าแล้ว และมีเจตนาอยากจะเชื่อมสัมพันธ์โดยการแต่งงานกับตระกูลเรา นี่ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีมากครั้งหนึ่งจริง ๆ” ใบหน้าของคุณปู่เย่ในตอนนี้มีแววได้ใจอย่างปกปิดไว้ไม่อยู่

“แต่ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลก ๆ อยู่นะ ด้วยสถานะของตระกูลถัง และด้วยอำนาจของตระกูลถังแล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเป็นฝ่ายมาหาเราหรอกมั้ง?” หัวคิ้วของคุณย่าเย่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ “และที่สำคัญคุณไม่รู้สึกว่านี่มันรีบร้อนเกินไปหน่อยเหรอ?”

“นั่นเป็นเพราะว่าซือเฉินของเราเพียบพร้อมมากต่างหาก เมืองAทั้งเมืองสามารถหาคนที่เพียบพร้อมได้เท่าซือเฉินของเราอีกไหมล่ะ?” คุณปู่ถังกลับไม่รู้สึกว่าเป็นเช่นนั้น เขาเป็นคนที่หลงตัวเอง ภูมิใจในตัวเองมาตลอด เพราะฉะนั้นจึงไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลก

“แต่ว่า ฉันมักจะรู้สึกว่า……” บนใบหน้าของคุณย่าเย่ยังแอบแฝงไปด้วยความกังวลเล็กน้อย

“เอาล่ะ คุณเลิกกังวลอย่างไร้ประโยชน์ได้แล้ว นี่ถือเป็นโอกาสดีที่หาได้ยาก ถ้าพลาดไปก็จะไม่มีอีกแล้วนะ และที่ยากยิ่งกว่าก็คือซือเฉินก็เห็นด้วยแล้ว คุณรีบไปเตรียมตัวสักหน่อย เดี๋ยวเราจะไปบ้านตระกูลถังเลย” คุณปู่เย่พูดขัดตอนคำพูดของคุณย่าเย่ไปเลย

“คุณไม่รู้สึกว่าเฉินเฉินตอบตกลงง่ายและเร็วมากไปเหรอคะ?” คุณย่าเย่รู้สึกว่าในส่วนนี้ก็ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ นี่มันไม่ตรงกับนิสัยของเย่ซือเฉินเลย

“ดูจากความสัมพันธ์ของซือเฉินและถังหลิน จะตอบตกลงก็ไม่แปลกหรอก บางทีซือเฉินของเราอาจจะเคยเห็นคุณหนูคนนั้นของตระกูลถังแล้ว แล้วก็อาจจะชอบคุณหนูถังเข้าแล้ว ในเมื่อคุณหนูถังคนนี้สวยมากจริง ๆ และที่สำคัญยังมีความสามารถเป็นอย่างมากด้วย” ตอนนี้ในใจของคุณปู่เย่ก็เอาแต่คิดว่าเรื่องที่จะได้เชื่อมสัมพันธ์โดยการแต่งงานกับตระกูลถังทั้งนั้น ส่วนเรื่องอื่นสำหรับเขาแล้วก็ไม่มีความหมายเลย

“ตอนนี้สภาพคุณเป็นแบบนี้ จะไปบ้านตระกูลถังได้ยังไง?” คุณย่าเย่รู้ว่าเถียงเขาไม่ไหว จึงได้แต่จ้องมองดูขาเขา แล้วก็ถอนหายใจเบา ๆ ทีหนึ่ง

“คุณไปหารถเข็นมาอันหนึ่ง ผมจะนั่งรถเข็นไป เป็นแบบนี้ก็ยิ่งแสดงออกถึงความจริงใจของพวกเราขึ้นอีก” คุณปู่เย่คิดไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว ใบหน้าในตอนนี้ยิ่งมีแววเจ้าแผนการและได้ใจเพิ่มขึ้นมาอีก

ความคิดเห็น