บทที่ 610 คุณชายสามเย่สารภาพรักอย่างองอาจ สะเทือนไปทั่วทั้งงาน (5)

บทที่ 610 คุณชายสามเย่สารภาพรักอย่างองอาจ สะเทือนไปทั่วทั้งงาน (5)

“แม่ แม่วางใจเถอะ เจ้าเด็กซือเฉินนั่นไม่เหมือนกับคุณปู่เย่หรอก เขาทำอะไรมีขอบเขตอยู่” เฟิ่งเหมียวเหมียวมองไปที่เวินลั่วฉิงที่กำลังจ้องมองทีวีอยู่ทีหนึ่ง แววตาสั่นไหวเล็กน้อย เธอดูออกว่าตอนนี้ฉิงฉิงเหมือนว่าจะตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย

เพราะฉะนั้น คำพูดของเธอถึงจะพูดให้ท่านย่าถังฟัง แต่ก็พูดให้เวินลั่วฉิงฟังด้วยเหมือนกัน

“อืม ทางที่ดีก็ให้เป็นแบบนั้น ไม่งั้นละก็ จะไม่มีทางปล่อยเขาไปง่าย ๆ แน่” ท่านย่าถังหึเสียงเย็นเบา ๆ คำหนึ่ง

“แม่ แม่วางใจเถอะ เวลาแบบนี้ซือเฉินเปิดแถลงข่าวก็คงจะอยากจะอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ชัดเจน เขารู้ดีว่าความจริงเป็นยังไง ไม่มีทางไปเข้าข้างพวกคุณปู่เย่หรอก” เฟิ่งเหมียวเหมียวพูดคำพูดพวกนี้ไป แล้วก็มองไปที่เวินลั่วฉิงอีกครั้ง

เฟิ่งเหมียวเหมียวคิดว่า งานแถลงข่าวกับนักข่าวแบบนี้ เย่ซือเฉินสามารถจัดขึ้นมาได้สักครั้งก็ไม่ง่ายแล้ว

ริมฝีปากของท่านย่าถังเม้มเข้าหากันเล็กน้อย แล้วไม่พูดอะไรอีก ความคิดของเธอก็คล้าย ๆ กับเฟิ่งเหมียวเหมียว ในงานแถลงข่าวแบบนี้ ไม่มีใครกล้าพูดไปเรื่อย แล้วก็ไม่มีใครกล้าพูดให้ชัดเจนมากนัก

ที่สำคัญ เย่ซือเฉินจัดแถลงข่าวในเวลาแบบนี้ เธอเองก็ไม่กล้าคาดหวังมากเท่าไหร่ ของแค่เย่ซือเฉินไม่พูดคำพูดอะไรที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อฉิงฉิงก็พอแล้ว

“คุณเย่ คุณมาจัดงานแถลงข่าวในเวลาแบบนี้ เป็นเพราะว่ามีอะไรอยากจะพูดกับทุกคนใช่ไหม?” ในตอนนี้ นักข่าวมาเผชิญหน้าอยู่กับเย่ซือเฉิน ล้วนพกพาความระแวดระวังมา ไม่กล้าพูดอะไรไปเรื่อย

“ใช่ครับ” เย่ซือเฉินค่อย ๆ พยักหน้า ตอบกลับอย่าแน่วแน่และซื่อตรง

“งั้นคุณเย่มาเปิดแถลงข่าวในเวลานี้ เพื่อคุณปู่เย่และคุณย่าเย่หรือเปล่า?” เวลาที่เย่ซือเฉินเลือกนี้ช่างบังเอิญเกินไปแล้ว ประจวบเหมาะกับเวลาที่คุณปู่เย่เกิดเรื่องขึ้นพอดี

เพราะฉะนั้น ทุกคนต่างก็คิดว่าเขามาเพื่อคนแก่ทั้งสองของตระกูลเย่

ในเมื่อตอนที่เวินลั่วฉิงโดนด่ารุนแรงสักขนาดนั้น เขาก็ไม่เคยออกมาอธิบายเลยตลอด แต่ตอนนี้พอคลิปที่คุณปู่เย่แกล้งบาดเจ็บถูกปล่อยออกมา เขาก็รีบมาเปิดแถลงข่าวแล้ว นี่มันทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่ายมากจริง ๆ

“คุณเย่ อาการบาดเจ็บที่ขาของคุณปู่เย่เห็นได้ชัดว่าเป็นของปลอม ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ คุณเย่ยังจะช่วยคุณปู่เย่แก้ต่างไหม?” มีนักข่าวคนหนึ่งที่อดไม่ไหวอยู่ดี แล้วถามคำถามที่ค่อนข้างแหลมคมออกมาคำถามหนึ่ง

เย่ซือเฉินหันสายตา มองไปที่นักข่าวคนนั้น ท่าทีเรียบเฉย ไม่ได้มีการหลบหลีกสักนิด ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แล้วก็พูดขึ้นช้า ๆ ทีละคำทีละคำ “การบาดเจ็บที่ขาของเขาจะจริงหรือปลอมก็ไม่เกี่ยวกับผม”

พอคำพูดนี้ของเย่ซือเฉินพูดออกไป ทั้งห้องก็แตกตื่นขึ้นมา คุณปู่เย่นั้นเป็นปู่แท้ ๆ ของเย่ซือเฉินเลยนะ แต่ตอนนี้เขากลับพูดว่าอาการบาดเจ็บที่ขาของคุณปู่เย่ไม่ว่าจะจริงหรือปลอมก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขาเหรอ?

คำพูดนี้ไม่เหมาะสมหรอกมั้ง?

แต่ว่าตอนนี้คุณชายสามเย่นั้นจริงจังมาก และที่สำคัญท่าทีก็เฉียบขาดมาก

ตอนนี้ คนทั้งหมดต่างก็รู้สึกถึงความผิดปกติ คุณชายสามเย่พูดคำพูดแบบนี้ออกมาต่อหน้านักข่าวในตอนนี้ แสดงว่าจะแตกหักกับคุณปู่เย่แล้วใช่ไหม?

“เจ้าสารเลวนี่ มันหมายความว่ายังไงกับ? มันอยากจะทำอะไรกัน?” คุณปู่เย่ที่กำลังดูทีวีอยู่ทั้งตกใจทั้งโกรธ แล้วก็โกรธจนตะคอกออกมา “ฉันเป็นปู่ของมันนะ”

คุณย่าเย่กลับยิ่งตกใจจนค้างไปแล้ว ไม่ว่ายังไงเธอก็คิดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมาต่อหน้าสาธารณชนได้ เขาคงไม่ได้อยากจะออกไปจากตระกูลเย่หรอกนะ?

ในห้องโถงใหญ่ตระกูลถัง คนทั้งหลายคนต่างก็ตกใจจนอึ้งไปแล้ว

ท่านย่าถังตกใจจนตาแทบจะถลนออกมาแล้ว ส่วนเฟิ่งเหมียวเหมียวกำลังดื่มน้ำชาอยู่ ก็ตกใจจนพ่นน้ำชาออกทั้งคำ

แต่กลับเป็นเวินลั่วฉิงที่สงบเงียบที่สุด ยังคงนั่งนิ่ง ๆ อยู่ และดูทีวีอยู่อย่างเงียบ ๆ ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย