บทที่ 625 เทพธิดาเวินหึงหวง (2)

บทที่ 625 เทพธิดาเวินหึงหวง (2)

จินหมิงเจินรู้แผนการที่คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่จัดเตรียมไว้ ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าทำลาย และไม่กล้าทำอะไร

ตอนที่กู่หยิงหยิงขึ้นมา เธอก็ได้ยินเต็มสองหู ตอนนั้นเธอกัดฟันกรอด ไม่กล้าทำอะไร

เพียงแต่เธอคาดไม่ถึงว่าเย่ซือเฉินจะออกมาเร็วขนาดนี้ อีกทั้งเสื้อผ้าบนร่างกายของเย่ซือเฉินยังคงเรียบร้อย ไม่มีรอยยับเลยสักนิด ไม่เหมือนคนที่ทำแบบนั้นมาแล้ว

หรือเย่ซือเฉินไม่ได้แตะต้องตัวกู่หยิงหยิง？

แต่เย่ซือเฉินถูกวางยาแล้วแท้ๆ กู่หยิงหยิงก็เพิ่งเข้าห้องของเย่ซือเฉินไปหมาดๆ ในเมื่อกู่หยิงหยิงเข้าไปในห้องเย่ซือเฉินแล้ว คงไม่มีทางปล่อยเย่ซือเฉินไปเด็ดขาด ทำไมทั้งสองยังไม่ได้มีเพศสัมพันธ์กัน？

เวลานี้ผิวกายของเย่ซือเฉินกลายเป็นสีแดงที่ชวนให้ตกตะลึง ดวงตาจินหมิงเจินหมุนไปมา เห็นสภาพเขาแล้วก็รู้ว่ายังไม่ได้คลายฤทธิ์ยาในร่างกายของเขาออก

ดังนั้นเขายังไม่ได้แตะต้องตัวกู่หยิงหยิงจริงๆ！！

ดูออกว่าฤทธิ์ยาในร่างกายของเขากำเริบแล้ว เขาถึงขั้นขีดสุดแล้ว

จินหมิงเจินยกมุมปากขึ้น หยัดกายเดินไปด้านหน้าเขากะทันหัน“ทรมานมากใช่ไหม？ฉันช่วยคุณได้……”

ขณะที่ฉินหมิงเจินกำลังพูดประโยคนี้ออกมา ร่างกายก็โถมเข้าใกล้เย่ซือเฉิน

เย่ซือเฉินหรี่ตา ยกเท้าถีบเธอกะทันหัน เวลานี้พลังกำลังของเย่ซือเฉินฟื้นฟูแล้ว ดังนั้น การถีบครั้งนี้ เขาถีบจินหมิงเจินกลับเข้าไปภายในห้องของเธอ

จินหมิงเจินล้มอยู่บนพื้นแบบลุกไม่ขึ้น

เย่ซือเฉินไม่ได้มองเธอแม้แต่แวบเดียว แต่ลงไปชั้นล่างทันที

จินหมิงเจินล้มอยู่บนพื้น กัดฟันด้วยความเกลียดแค้น เธอไม่เข้าใจจริงๆ เย่ซือเฉินโดนวางยาแล้วแท้ๆ และยาก็ออกฤทธิ์แล้วด้วย แต่ทำไมเขายังปฏิเสธการเย้ายวนของผู้หญิงได้อีก？

และในขณะนี้ จู่ๆจินหมิงเจินก็ได้ยินเสียงเปิดประตู เธอตกใจรีบลุกขึ้น ถึงจะไม่เห็นว่าใครเป็นคนเปิดประตู แต่เธอกังวลว่าจะเป็นพวกคุณปู่เย่ จึงยกเท้าดันประตูห้องของตนเองให้ปิดสนิท

ซึ่งคนที่เปิดประตูในเวลานี้ก็คือกู่หยิงหยิง เมื่อกี้กู่หยิงหยิงถูกเย่ซือเฉินแตะจนรู้สึกตัว ตอนนั้นเธอได้ยินเสียงของเย่ซือเฉิน เขาน่าจะกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เธอฟังออกว่าเย่ซือเฉินยังคงมีสติ ดังนั้นถึงแม้เธอจะฟื้นแล้ว แต่ก็ไม่กล้าลุกขึ้นยืน เธอกลัวว่าเย่ซือเฉินจะทุบเธอให้สลบอีกครั้ง หรือทำร้ายหนักกว่าเก่า

เวลาเย่ซือเฉินลงมือขึ้นมา ช่างรุนแรงจริงๆ

ใบหน้าของกู่หยิงหยิงประดับความเหี้ยมโหดไว้หลายส่วน เย่ซือเฉินคิดจะไปจากที่นี่？เชอะ ไม่มีทาง！！

เธอรอให้เย่ซือเฉินเดินออกมาแล้วก็รีบลุกขึ้น ก่อนจะสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นเธอก็รีบเปิดประตูเดินออกมา

เธอเห็นด้านนอกไร้ผู้คน ส่วนเย่ซือเฉินก็ลงจากชั้นบนแล้ว กู่หยิงหยิงคิดดูแล้วก็รีบตามออกไป

เธออยากดูว่าเย่ซือเฉินจะไปไหน？

กู่หยิงหยิงกลัวเย่ซือเฉินจะรู้ตัว จึงไม่กล้าเข้าใกล้

กู่หยิงหยิงเห็นเย่ซือเฉินเดินออกจากประตูใหญ่แล้ว จากนั้นก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

กู่หยิงหยิงอยู่ห่างจากพวกเขา แต่ยังคงมองหน้าตาผู้หญิงคนนี้ออกอยู่ดี

วินาทีนั้น กู่หยิงหยิงตะลึงงัน คนนี้ไม่ใช่คุณหนูใหญ่ถังฉิ้นเอ๋อที่ตระกูลถังเพิ่งตามตัวกลับมาได้ไม่ใช่เหรอ？ทำไมถังฉิ้นเอ๋อถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ล่ะ？

สิ่งที่ทำให้กู่หยิงหยิงยิ่งตะลึงกว่าเดิมก็คือ วินาทีต่อมาเย่ซือเฉินก็โอบกอดถังฉิ้นเอ๋อไว้ จากนั้นก็ใช้แรงจูบถังฉิ้นเอ๋อ

การกระทำของเย่ซือเฉินนั้นรุนแรง เร่าร้อน บ้าคลั่ง เวลานี้เย่ซือเฉินถูกวางยา ความบ้าคลั่งของเขาจึงถือเป็นเรื่องปกติ