บทที่ 631 เรื่องบานปลายใหญ่โต คุณชายสามเย่โกรธจริงๆแล้ว (6)

บทที่ 631 เรื่องบานปลายใหญ่โต คุณชายสามเย่โกรธจริงๆแล้ว (6)

หากผู้หญิงในวิดีโอเป็นฉิงฉิง เรื่องนี้ก็เข้มข้นแล้ว

“หืม？ลูกสะใภ้พูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร？”ท่านย่าถังไม่เข้าใจความหมายของเธอ ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ฉิงฉิง ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้เคยซื้อเสื้ออย่างนี้ให้หนูตัวหนึ่งนะ เหมือนเสื้อที่ผู้หญิงในวิดีโอใส่ทุกอย่าง หนูเคยใส่เสื้อตัวนั้นไหม？”เฟิ่งเหมียวเหมียวชี้ไปที่เสื้อผ้าบนตัวผู้หญิงในวิดีโอ ก่อนจะมองหน้าเวินลั่วฉิงอีกครั้ง

“อืม……”เวินลั่วฉิงตอบเสียงเบา ฟังไม่ออกว่าเป็นคำถามหรือเป็นคำตอบ สรุปก็คือมีความหมายทั้งสองทาง

“ฉิงฉิง เมื่อคืนหนูออกไปข้างนอกใช่ไหม？หนูกลับมาตอนเช้านี้ใช่ไหม？”แต่เห็นได้ชัดว่าเฟิ่งเหมียวเหมียวไม่อยากปล่อยเธอไปง่ายๆ รีบถามเพิ่มสองประโยค

ซึ่งขณะที่เฟิ่งเหมียวเหมียวถามประโยคพวกนี้ ทุกคนในห้องโถงต่างมองมายังเวินลั่วฉิงอย่างพร้อมเพรียงกัน

เวินลั่วฉิงแอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก สบตาเข้ากับท่านย่าถังและท่านปู่ถัง ไม่รู้ควรพูดอย่างไรไปชั่วขณะ

“ฉิงฉิง เมื่อวานน้องฝ่าไฟแดงติดต่อกัน ขับเกินความเร็วที่กำหนด แม้แต่ตำรวจจราจรยังตามไม่ทัน น้องอธิบายให้พี่ฟังหน่อยได้ไหมว่าเมื่อคืนไปไหนมา？”บังเอิญเวลานี้ เสียงของถังหลินส่งเข้ามาในห้องโถง

ในมือเขาถือใบสั่งจราจรหนึ่งกองใหญ่ ส่ายหัวให้เวินลั่วฉิง“ฉิงฉิง น้องว่าใบสั่งกองใหญ่อย่างนี้จะจัดการยังไงดี？เมื่อกี้พี่ช่วยน้องนับดูแล้ว น้องฝ่าไฟแดงทั้งหมดหกจุด ฝ่าไฟแดงหกจุด ถูกหักไปหกส่วน หกคูณหกเท่ากับทั้งหมดสามสิบหกส่วน แล้วยังมีปัญหาเรื่องขับเร็วเกินกำหนดอีก ตำรวจจราจรบอกว่าขับเกิน200ขึ้นไป……”

เวลานี้ถังหลินคิดบัญชีกับเธออย่างตั้งใจ

มุมปากเวินลั่วฉิงกระตุก เมื่อคืนเธอเร่งรีบมาก ช่วยคนเหมือนช่วยดับเพลิง ตอนนั้นช่วยเย่ซือเฉินเร่งด่วนกว่าช่วยเพลิงไหม้อีก

ท่านปู่ถังขมวดคิ้ว เขารู้ว่าเวินลั่วฉิงไม่ใช่เด็กเหลวไหล ดังนั้นต้องมีเหตุจำเป็นแน่ๆ ดังนั้นเขาไม่ได้รีบร้อนพูดอะไร

“ฉิงฉิง หนูเร่งอย่างนี้ จะไปทำอะไรเหรอ？”ใบหน้าเฟิ่งเหมียวเหมียวมีความตกตะลึงหลายส่วน แต่บึ้งลึกของแววตามีรอยยิ้มหลายส่วน เธอมองทะลุทุกอย่างแล้ว

“ไปไหนได้อีก？ไปบ้านตระกูลเย่ไง หาเย่ซือเฉินแหละ”ถังหลินพูดต่อจากเฟิ่งเหมียวเหมียว

“ฉิงฉิง เมื่อวานหนูไปหาเย่ซือเฉินเหรอ？”ท่านย่าถังมองเวินลั่วฉิง ดวงตากะพริบเร็วๆหลายครั้ง “ดังนั้นผู้หญิงในวิดีโอไม่ใช่กู่หยิงหยิง แต่เป็นหนู？”

เวลานี้เวินลั่วฉิงไม่ยอมรับก็ไม่ได้แล้ว จึงพยักหน้าช้าๆ

“ฉิงฉิง หนูจะมาไม้ไหนกัน？ไปบ้านตระกูลเย่กลางดึก กับเย่ซือเฉิน……”ท่านย่าถังมองเวินลั่วฉิง พลางขมวดคิ้วเป็นปมแน่น “แล้วไอ้กู่หยิงหยิงหมายความว่ายังไง？”

“อันนี้ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอคะ？กู่หยิงหยิงใช้วิดีโอให้ทุกคนเข้าใจผิดค่ะ”มุมปากเฟิ่งเหมียวเหมียวมีความเย้ยหยันหลายส่วน “ความคิดยัยเด็กคนนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ”

“แต่คนเมื่อคืนไม่ใช่เธอ เธอทำอย่างนี้ถูกเปิดโปงง่ายมาก？เย่ซือเฉินพูดคำเดียวก็เปิดโปงได้แล้ว”ท่านย่าถังรู้สึกไม่เข้าใจ

“เมื่อวานหล่อนต้องเห็นหน้าหนูแล้วแน่ๆ ตอนนั้นหนูไม่ได้แต่งหน้าอำพรางตัวตนที่แท้จริง ดังนั้นหล่อนไม่รู้ว่าหนูก็คือเวินลั่วฉิงเมื่อวานเย่ซือเฉินเพิ่งสารภาพรักกับเวินลั่วฉิง กลางคืนก็อุ้มคุณหนูตระกูลถังจุมพิต หล่อนคงคิดว่าใช้จุดนี้ข่มขู่เย่ซือเฉินได้ หล่อนคิดว่าเย่ซือเฉินไม่กล้าออกมาพูดข้อเท็จจริง ยิ่งไปกว่านั้นหล่อนยังคิดว่าสามารถใช้ตระกูลถังให้เป็นประโยชน์ได้ด้วย”เวินลั่วฉิงมองทะลุความคิดของกู่หยิงหยิงได้ทั้งหมด

กู่หยิงหยิงกล้าทำเช่นนี้ เพราะจับประเด็นนี้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย