บทที่ 641 เทพธิดาเวินสวนกลับ ต้องสะเทือนฟ้าดินแน่ (8)

บทที่ 641 เทพธิดาเวินสวนกลับ ต้องสะเทือนฟ้าดินแน่ (8)

ราวกับว่าเพื่อที่จะให้กู่หยิงหยิงวางใจขึ้นไปอีก เวินลั่วฉิงยังพลิกกระเป๋ากลับ แล้วสะบัด ในกระเป๋าสะอาดมาก ไม่มีอะไรเลย

ในตอนที่เวินลั่วฉิงทำเรื่องพวกนี้ไม่มีใครมาห้ามสักคนเลย ทำต่อหน้าทุกคนแบบนั้นเลย

คนส่วนใหญ่ที่เห็นการกระทำของเธอแล้ว บ้างก็มีความอึ้ง บ้างก็มีความงง ไม่เข้าใจว่าหมายความอะไร

แต่ก็มีคนฉลาดที่เดาออกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

โดยเฉพาะตอนที่เห็นสีหน้าของกู่หลิงหลิงที่อึ้งไปทันที ผู้คนมากมายต่างก็เข้าใจแล้ว

กู่หลิงหลิงที่เห็นของของเวินลั่วฉิง สีหน้ามีความอึ้งที่ไม่อยากจะเชื่อ

กู่หลิงหลิงไม่เข้าใจ เธอได้ใส่กำไลหยกไว้ในกระเป๋าของเวินลั่วฉิงแท้ๆ ระหว่างนี้ เธอไม่ได้เห็นเวินลั่วฉิงหยิบออกมาเลย ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีแล้วล่ะ?

และสีหน้าของกู่หยิงหยิงในขณะนี้ก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเจน กำไลหยกชิ้นนั้นไม่ได้อยู่ในกระเป๋าของเวินลั่วฉิงแล้ว งั้นตอนนี้มันจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ?

ทันใดนั้นกู่หยิงหยิงก็นึกขึ้นว่าตอนที่เวินลั่วฉิงเดินผ่านเธอไปตอนนั้น เวินลั่วฉิงอยู่ใกล้กับเธอมาก อีกอย่างมือของเธอก็จับอยู่ในมือ เวินลั่วฉิงที่เดินผ่านเธอไปอยากจะจับกระเป๋าเธอนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมาก

เธอสามารถนำกำไลหยกใส่ไว้ในกระเป๋าของเวินลั่วฉิงใส่ร้ายเวินลั่วฉิง แน่นอนว่าเวินลั่วฉิงก็สามารถนำกำไลหยกใส่เข้าไปในกระเป๋าของเธอได้ กระเป๋าของเธอในวันนี้เป็นประเภทที่ไม่มีซิป อยากจะใส่กำไลหยกนั้นเข้าไปไม่ได้ยาก

ทันใดนั้นเธอก็นึกได้ว่า เมื่อกี้ที่เวินลั่วฉิงเดินไปเธอไปได้เอนตัวเล็กน้อย สามารถปิดกั้นสายตาของผู้คนได้ ฉะนั้นในตอนที่เวินลั่วฉิงทำเรื่องพวกนี้ ไม่มีใครเห็น

และกล้องวงจรปิดในร้านนี้ก็เสียแล้ว กล้องวงจรปิดเสียแล้ว ก็ไม่สามารถเก็บภาพในสถานการณ์นั้นได้

ฉะนั้น ถ้าหากว่าขณะนี้กำไลหยกอยู่ในกระเป๋าของเธอจริงๆ เธอไม่สามารถยืนยันได้เลยว่าเวินลั่วฉิงเป็นคนใส่เข้ามาในกระเป๋าของเธอ ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่เวินลั่วฉิงไม่สามารถยืนยันได้

ถ้าหากเวลานี้ ตำรวจค้นเจอกำไลหยกในกระเป๋าเธอจริงๆ งั้นก็......

กู่หยิงหยิงในขณะนี้ยิ่งคิดก็ยิ่งกระวนกระวาย ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว

ตำรวจเห็นกู่หยิงหยิงและกู่หลิงหลิงต่างก็ให้ความร่วมมือ ต่างก็เดินมาทางนี้ จะตรวจค้น

“เดี๋ยวก่อนค่ะ ไม่ว่ายังไงแล้วพวกเราก็เป็นผู้หญิง พวกคุณค้นตัวพวกเราต่อหน้าผู้คนแบบนี้คงจะไม่เหมาะสมหรอกมั้งคะ?” กู่หยิงหยิงกระวนกระวายแล้ว น้ำเสียงของเธอได้เผยออกถึงความกลัวภายในใจของเธออย่างชัดเจน

กู่หยิงหยิงที่พูดว่าจะให้ความร่วมมือตำรวจในเมื่อกี้แท้ๆ ตอนนี้กลับมีท่าทีที่จะปฏิเสธอย่างเห็นได้ชัดเจน

กู่หยิงหยิงในตอนนี้สามารถแน่ใจแล้วว่า กำไลหยกอยู่ในกระเป๋าของเธอ ฉะนั้น เธอไม่สามารถให้ตำรวจตรวจค้นเธอต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้

“งั้นก็ยังไม่ตรวจค้นร่างกาย ตรวจกระเป๋าของคุณกู่ก่อนเถอะ” เวินลั่วฉิงมองดูกู่หยิงหยิง ยิ้มอีกครั้ง น้ำเสียงที่ค่อยๆ เจรจาต่อรอง และดูเข้าใจซึ่งกันและกัน

“เชิญคุณกู่นำกระเป๋าของคุณมาให้พวกเรา พวกเราขอตรวจค้นหน่อยครับ” ตำรวจรู้สึกว่าเวินลั่วฉิงพูดได้สมเหตุสมผล แน่นอน พวกเขาก็ไม่อยากจะค้นตัวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งต่อหน้าผู้คน โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ยังเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลกู่อีกด้วย

“เวินลั่วฉิง เธอมีสิทธิ์อะไรมาค้นกระเป๋าของฉัน?” กู่หยิงหยิงจับกระเป๋าในมือแน่น แล้วถอยหลังไปไม่กี่ก้าว

ตำรวจมองเธอ ขมวดคิ้วขึ้นมา “คุณกู่ครับ ไม่ใช่คุณเวินที่จะตรวจค้นกระเป๋าของคุณครับ คือพวกเราตำรวจที่จะตรวจสอบเรื่องให้ชัดเจนครับ ฉะนั้นขอเชิญคุณกู่ให้ความร่วมมือกับพวกเราด้วยครับ”

“เวินลั่วฉิง เธอตั้งใจใส่ร้ายฉัน” กู่หยิงหยิงถือว่าฉลาดมาก ในเวลานี้เธอไม่ได้พูดกับตำรวจมากมาย แต่ว่ากลับโจมตีไปทางเวินลั่วฉิงโดยตรงเลย

เวินลั่วฉิงมองเธอ มองเธอแบบเงียบสงบ ไม่พูดอะไร