บทที่ 646 เทพธิดาเวินสวนกลับ ต้องสะเทือนฟ้าดินแน่ (13)

บทที่ 646 เทพธิดาเวินสวนกลับ ต้องสะเทือนฟ้าดินแน่ (13)

“คุณตำรวจ เรื่องนี้ก็ส่งต่อให้พวกคุณแล้ว เมื่อกี้หัวหน้าสำนักงานฉิงของพวกนายพูดแล้ว จะดำเนินงานตามกฎหมาย” เวินลั่วฉิงวางสาย มองไปทางตำรวจทั้งสอง ยิ้มด้วยความเกรงใจ

“ครับ ครับ คุณเวินวางใจได้เลยครับ พวกเราจะดำเนินการตามกฎหมายแน่นอนครับ” ตำรวจที่อายุราวสี่สิบกว่าปีท่าทีของเขาดูให้ความเคารพขึ้นมาทันที หัวหน้าสำนักงานของพวกเขาออกคำสั่งแล้ว เขาแค่ตำรวจเล็กๆ จะกล้าไม่ฟังหรอ?

ดำเนินงานตามกฎหมาย ก็คือติดคุกเป็นชาติ เมื่อกี้คุณชายห้าฉิงได้พูดอย่างชัดเจนแล้ว

กู่หยิงหยิงคือคนที่ฉลาด เธอเข้าใจดี ถ้าหากคุณชายห้าฉิงออกหน้าแล้ว หากคุณชายห้าฉิงมีท่าทีแบบนี้ ตระกูลกู่พวกเขาก็ไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้ เธออาจจะได้ติดคุกจริงๆ

“ฉันซื้อ กำไลหยกนี้ฉันซื้อแล้ว” กู่หยิงหยิงสูดหายใจลึก จากนั้นก็พูดด้วยความหน้าด้าน

จะพูดว่าเธอตอบกลับด้วยความหน้าด้านนั้นไม่ได้เกินไปเลย เพราะว่าเงินพวกนั้น เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะหามาได้ยังไง?

“พี่ พวก พวกเราจะไปหาเงินมากมายพวกนั้นมาจากไหน...?” สีหน้าของกู่หลิงหลิงเปลี่ยนทันที เริ่มพูดติดๆ ขัดๆ แล้ว

“คุณกู่อย่าฝืนใจเด็ดขาดเลยนะคะ” เวินลั่วฉิงมองไปทางกู่หยิงหยิง ยิ้มทั้งหน้า ยิ้มได้เบิกบานเป็นพิเศษ

“ไม่ ไม่ฝืนใจ” กู่หยิงหยิงในขณะนี้กัดฟันขั้นสุด แต่กลับไม่สามารถไม่บังคับให้ตัวเองยิ้มออกมาได้

“อ๋อ ถ้าหากคุณกู่ไม่ได้ฝืนใจ งั้นฉันก็ขอฝืนใจตอบตกลงละกันนะคะ” เวินลั่วฉิงสะบัดมือ ท่าทางเหมือนใจกว้างมาก

“แต่ว่า ฉันยุ่งมาก ฉันให้เวลาคุณกู่ครึ่งชั่วโมงละกันค่ะ หลังจากครึ่งชั่วโมงหากคุณกู่ยังชำระเงินไม่สำเร็จ พวกเราก็คงต้องดำเนินตามขั้นตอนแล้ว” ในตอนที่เวินลั่วฉิงพูด ได้หันไปดูเวลา แล้วเริ่มนับเวลา

กู่หยิงหยิงสูดหายใจลึก เธอในขณะนี้อยากจะขึ้นไปฉีกเวินลั่วฉิงให้เป็นชิ้นๆ แต่ว่าเธอรู้ เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ตอนนี้เธอได้แต่ทน

กู่หยิงหยิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เดินไปยังข้างๆ เริ่มกดโทรสาย

“คุณแม่ รอบนี้แม่ต้องช่วยฉันนะ ฉันถูกแบล็กเมล์แล้ว....คือ คือเวินลั่วฉิง....คือ ยัยสารเลวนั่น แม่ แม่ต้องช่วยฉันนะ ตอนนี้ฉันต้องการเงิน ต้องการเงินจำนวนมาก”

“แม่ ฉันต้องการหนึ่งร้อยแปดสิบแปดล้านแปดแสนแปดหมื่น” ตอนที่กู่หยิงหยิงพูดจำนวนเงินออกมา เสียงเบาเป็นพิเศษ

“อะไรนะ เธอพูดว่าอะไรนะ? หนึ่งร้อยแปดสิบแปดล้านแปดแสนแปดหมื่น? เธอบ้าไปแล้วหรอ ฉันจะไปหาเงินมากมายขนาดนี้ได้จากที่ไหน?” ฝั่งคุณหญิงกู่ตกใจจนบื้อไปเลย

“แม่ ถ้าแม่ไม่ช่วยฉัน พวกเราจะถูกจับเข้าคุกแล้ว” กู่หยิงหยิงในขณะนี้กระวนกระวายจนจะร้องไห้แล้ว ถ้าหากเป็นคนอื่นเธอไม่กลัว แต่ว่าคุณชายห้าฉิงเธอกลัวมากจริงๆ

“ลูกกลัวอะไร? มีตระกูลกู่อยู่ ใครจะมากล้าจับลูกเข้าคุก? ลูกไม่ต้องไปสนใจยัยสารเลวนั่น พอแล้ว ฉันยังเล่นไพ่อยู่เลย วางก่อนนะ”

คุณหญิงกู่ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องอะไรเลย เรื่องนี้สำหรับเขายังไม่สำคัญเท่าเล่นไพ่เลย

กู่หยิงหยิงอยากจะโทรหาพ่อ แต่ว่าเงินมากมายขนาดนี้ พ่อของเธอก็ไม่สามารถเอาออกมาทีเดียวได้ ยิ่งไปกว่านั้น หากเธอโทรหาพ่อ พ่อจะต้องด่าเธอแน่ๆ

กู่หยิงหยิงในขณะนี้ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริงๆ

กู่หยิงหยิงในขณะนี้กระวนกระวายดั่งมดที่อยู่ในหม้อน้ำร้อน กระวนกระวายดิ้นไปมั่ว ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี

“พี่ ทำยังไงดี? ทำยังไงดี?” กู่หลิงหลิงเห็นกู่หยิงหยิงเป็นแบบนี้ เธอยิ่งกังวลใจไปใหญ่