บทที่ 657 หึงหวงจนโมโห (8)

บทที่ 657 หึงหวงจนโมโห (8)

คำพูดของเขาหมายความว่ายังไง？

อะไรที่เรียกว่าเธอเลือกไม่ได้？

ครบกำหนดห้าปี เธอก็จะได้รับอิสระแล้วไม่ใช่เหรอ？

พวกเขาตกลงกันแล้วแท้ๆ！

“คลอดลูกให้ผมหนึ่งคน”ริมฝีปากมู่หรงซือถูแนบหูของเธอ พูดอีกครั้ง เสียงของเขาแหบแห้งหลายส่วน

หรือสิ่งที่เขาปรารถนาไม่ใช่ลูกหนึ่งคน แต่เขาอยากให้เธออยู่ข้างกายเขาเท่านั้น

“สัญญาของเราไม่ได้บอกว่าจะคลอดลูก”เรื่องอื่นเธอเคยทนมาแล้ว แต่เรื่องนี้เธอทำไม่ได้

“ผมจำได้ว่าในสัญญาเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าคุณต้องทำตามผมทุกอย่าง ผมอยากได้อะไร คุณก็ปฏิเสธไม่ได้”มู่หรงซือถูได้ยินเธอเอ่ยถึงสัญญา ดวงตายิ่งเย็นเหยียบหลายส่วน เธอทำตามเงื่อนไขในสัญญาทุกวินาทีเลย！

หลิวหยิง“……”

ใช่ ในสัญญาเขียนอย่างนี้จริงๆ สิ่งที่เขาอยากได้ เธอต้องไม่ปฏิเสธ ไม่ว่าจะเวลาไหน สถานที่ใด และไม่สนว่าเธอจะสะดวกไหม

เงื่อนไขลักษณะนี้ยังมีอีกมากมาย ตอนนั้นเขาใช้เงินซื้อตัวเธอ ดังนั้นหลายๆเรื่อง เธอก็ไม่อาจเลือกได้เลย

สิ่งที่เขาเอ่ย ไม่ว่าจะเกินเลยขนาดไหน เธอก็ไม่มีทางปฏิเสธได้ การตอบรับคือหนทางเดียวของเธอ

ตอนนี้เขาใช้จุดนี้มากดขี่เธอ เธอจะพูดอะไรได้ล่ะ？

แต่ตอนนี้เหลืออีกแค่ยี่สิบหกวัน เหลือแค่ยี่สิบหกวันเท่านั้น！！

“แต่เวลาแค่ยี่สิบหกวัน คุณจะให้ฉันคลอดลูกยังไง？มันเป็นไปไม่ได้”หลิวหยิงรู้ว่าตัวเองปฏิเสธไม่ได้ แต่เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้จะเชื่อมโยงไปถึงอนาคตของเธอ

เธอขายให้เขาแค่ห้าปี เวลาอื่น ยังคงเป็นของเธอ

หลายปีมานี้ เธอเชื่อมั่นอย่างนี้เสมอมา เพราะเชื่อสิ่งนี้ จึงทำให้เธอทนมาถึงทุกวันนี้ได้

“ถ้างั้นก็คลอดลูกแล้วค่อยว่ากัน”ความหมายของมู่หรงซือถูชัดเจนมาก ต้องคลอดลูกให้ได้ เวลายังเหลืออีกแค่ยี่สิบหกวัน เขาก็ไม่สนใจ

หากมองความหมายของเขาอีกแง่หนึ่งคือ หลังจากเธอคลอดลูกให้เขาแล้วก็ไปได้

นาทีนั้นหัวใจหลิวหยิงเหมือนมีอะไรทิ่มเข้ามา ทำให้เจ็บจนหายใจไม่ได้ เธอรู้ว่ผู้ชายคนนี้โหดร้ายยังไงมาโดยตลอด

รู้มาโดยตลอด แต่เธอคาดไม่ถึงว่าเขาจะเกินไปขนาดนี้ เธอคลอดลูกแล้วค่อยไป？

เธอคลอดลูกออกมา ลูกต้องเป็นของเขาแน่ๆ ส่วนเธอก็ต้องพลัดพรากจากลูกของเธอ？

โลกนี้ยังมีเรื่องที่โหดร้ายกว่านี้ไหม？

ทำไมเขาถึงทำอย่างนี้ได้？

“เป็นไปไม่ได้”หลิวหยิงแอบถอนหายใจ ครั้งนี้ปฏิเสธหนักแน่นกว่าเก่า

เห็นเธอปฏิเสธอย่างหนักแน่นเช่นนี้ แววตามู่หรงซือถูก็ยิ่งเคร่งขรึมหลายส่วน “ผมบอกแล้ว คุณเลือกไม่ได้ คลอดลูกให้ผมแต่ซะดีๆ”

“ด้วยเหตุผลอะไร？มู่หรงซือถูคุณมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องฉันอย่างนี้？”เวลานี้หลิวหยิงเดือดดาลมาก ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เธอผลักเขาออก แล้วลุกขึ้นมองหน้าเขา จากนั้นก็ตะโกนเสียงดังลั่น

มีสิทธิ์อะไร？เขามีสิทธิ์อะไร？

มู่หรงซือถูถูกเธอผลักออก ดวงตาพลันกะพริบเร็วๆ จากนั้นก็นอนอยู่ด้านข้างเธอ มองเธออยู่อย่างนั้น

มองใบหน้าแดงก่ำจากการโมโหของเธอ มองเธอตะโกนด้วยความโมโหอย่างโอหัง