บทที่ 683 เด็กทั้งสองคนไปพบพ่อ (1)

บทที่ 683 เด็กทั้งสองคนไปพบพ่อ (1)

“หมายความว่ายังไง？คุณหมายถึงฉันไล่พวกเขาไปแล้ว พวกเขาจะมาอีกเหรอ？อีกทั้งยังเรียกว่าน้ำใจของเย่ซือเฉินอีก？”ดวงตาท่านย่าถังกะพริบรัวๆ รู้สึกสับสนอีกครั้ง

“ผมเดาว่าเย่ซือเฉินพูดถึงเรื่องนี้รุนแรงมาก ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่มาขอขมาเร็วอย่างนี้หรอก เย่ซืเฉินทำอย่างนี้ก็เพื่อช่วยฉิงฉิงระบายความขมขื่นนะ ดังนั้นเรื่องนี้จะจบง่ายๆอย่างนี้ได้ไง？”ไม่ชมไม่ได้แล้วว่าท่านปู่ถังเดาแม่นมาก เกือบตามพยาธิตัวกลมในท้องของคุณชายสามเย่ทันแล้ว

“ถือว่าไอ้เด็กคนนี้ยังมีสามัญสำนึกอยู่บ้าง”ครั้งนี้ท่านย่าถังรู้สึกพึงพอใจมาก

“แน่นอน เย่ซือเฉินทำอย่างนี้ ไม่เพียงแต่ช่วยฉิงฉิงระบายความอัดอั้นตันใจ ยังให้คุณมีโอกาสระบายอารมณ์ได้อีกด้วยนะ”ท่านปู่ถังมองท่านย่าถัง มุมปากพลางยกขึ้น

“ก็ใช่อยู่ ฉันจะถือโอกาสนี้ระบายให้หมด หลายวันที่ผ่านมานี้ฉันปวดหัวจะตายอยู่แล้ว”ท่านย่าถังไม่เกรงใจเลยสักนิด

คนอื่นได้ยินคำพูดของท่านก็อดหัวเราะไม่ได้

มุมปากของเด็กน้อยถังจื่อโม่ยกขึ้นอีกครั้ง ดูท่าเย่ซือเฉินปฏิบัติกับคุณแม่ไม่เลวเลย

หรือเขาควรพาน้องสาวไปพบเย่ซือเฉินจริงๆ？

“ขออภัยด้วยครับ คุณนายพวกเราแจ้งมาว่าวันนี้ไม่รับแขกครับ พวกท่านกลับเถอะครับ”นอกประตูใหญ่บ้านตระกูลถัง พ่อบ้านไล่คนอย่างสุภาพ

“พวกเรามากันแล้ว ทำไมเธอถึง……”คุณปู่เย่ได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไป และอดเสียงดังไม่ได้

คุณย่าเย่รีบดึงเขาไว้

“งั้นพวกเราก็ไม่รบกวนแล้ว ของพวกนี้เป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆของพวกเรา รบกวนคุณพ่อบ้านเอาเข้าไปด้วยค่ะ”คุณย่าเย่รู้ดีว่าพวกเขาไม่มีคุณสมบัติแข็งข้อกับตระกูลถัง

“พวกท่านนำของขวัญกลับไปเถอะครับ คุณนายแจ้งมาว่า ตระกูลถังของพวกเราไม่ได้ขาดสนอะไรเลยครับ”พ่อบ้านไม่มีทางรับของขวัญพวกนี้เด็ดขาด

ตระกูลถังของพวกเขาไม่ใช่พวกชั้นต่ำที่ละโมบโลภมาก

ไล่คนไปแล้ว แต่กลับรับของไว้ หากเรื่องนี้แพร่ออกไปจะไม่น่าฟังขนาดไหนเชียว？

“คุณพ่อบ้านค่ะ คุณช่วยพวกเราหน่อยนะคะ พวกเราตั้งใจมา……”สีหน้าคุณย่าเย่ก็เปลี่ยนเล็กน้อย แต่ท่านยังคงพยายามพูดดีๆเข้าไว้

ทว่าพ่อบ้านกลับให้คนปิดประตู ปล่อยให้พวกเขาอยู่ด้านนอก

“พวกเขาเกินไปแล้ว”สีหน้าคุณปู่เย่มืดครึ้มทันตา

“พอแล้ว กลับไปก่อน วันหลังค่อยมาใหม่”คุณย่าเย่รู้ว่าเวลานี้ต้องอดทนอย่างเดียว เพราะอนาคตซือเฉินของพวกเขายังต้องสู่ขอคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง

“วันหลังคุณจะมาก็มาเอง ผมไม่อยากถูกพวกเขาทิ้งอยู่ด้านนอก”การไม่ให้เกียรติครั้งนี้ คุณปู่เย่รับไม่ได้

“เพื่อซือเฉิน พวกเราต้องมา ซือเฉินของพวกเรานอนกับคุณหนูถังหลังโดนวางยา ถ้าตระกูลถังอยากใช้เรื่องนี้โจมตีพวกเราจะทำยังไงดี？”คุณย่าเย่ระงับความโกรธของตัวเองไว้ พลางเกลี้ยกล่อมคุณปู่เย่ ท่านรู้ว่าผลของการเป็นปรปักษ์นั้นรุนแรงมาก

คุณปู่เย่ได้ยินคำพูดของท่านก็ไม่ได้พูดอีก

“อันที่จริง ฉันรู้สึกว่าเป็นโอกาสทองเลยนะ ถ้าวันนั้นไม่เกิดเรื่องอย่างนั้น ตระกูลถังคงไม่ยอมให้ถังฉิ้นเอ๋อแต่งเข้าบ้านตระกูลเย่หรอก คุณลองคิดดูสิ พอตระกูลเย่กับตระกูลถังแต่งงานสานสัมพันธ์เมื่อไหร่ ภายภาคหน้าตระกูลเย่ของพวกเราก็จะได้ทุกอย่างดั่งใจหมาย เพื่อสิ่งนี้ วันนี้พวกเราต้องทนชั่วคราวก่อน”เห็นได้ชัดว่าคุณย่าเย่มองการณ์ไกลมาก