บทที่ 685 เด็กทั้งสองคนไปพบพ่อ (3)

“ผู้กำกับครับ ตรวจเจอแล้วครับ อสังริมทรัพย์คอนโดซินรุ่ยแจ้งข้อมูลมาว่าเจ็ดปีก่อนชุนชมพวกเขามีครอบครัวหนึ่งแอบขุดห้องใต้ดินครับ ซึ่งขนาดพื้นที่ที่ขุดออกมาใหญ่กว่าบ้านของเขาครับ ญาติครอบครัวนั้นเป็นคนงานก่อสร้าง พวกเขาแอบขุดตอนกลางคืนครับ ต่อมาถูกคนอื่นพบแล้วฟ้องร้องครับ ทางอสังหาริมทรัพย์ก็เคยจัดการแล้วครับ……”คุณชายห้าฉิงกำชับว่า หากมีข่าวก็รีบรายงานด่วน อย่าเพิ่งไปแหวกหญ้าให้งูตื่น ดังนั้นทางโน้นค้นเจอก็รีบถามคุณชายห้าฉิง

ตำรวจนายนั้นบอกว่า ทางอสังหาริมทรัพย์เคยจัดการแล้ว แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าจัดการยังไง เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้เรื่องบานปลาย หากให้บ้านอื่นของตึกนี้รู้เข้า คงจะโกลาหลกันยกใหญ่แน่ๆ

เห็นได้ชัดว่าตอนนั้นฝ่ายอสังหาริมทรัพย์แอบจัดการเงียบๆ ในเมื่อจัดการเงียบๆ คงไม่มีทางจัดการได้อย่างสมบูรณ์แน่นอน

ประเมินสถานการณ์ว่าคงจะปิดทางเข้า แต่ไม่ได้จัดการด้านใน

“ปิดล้อมชุมชน อย่าให้ใครออกไป จากนั้นก็นำคนไปค้นห้องใต้ดินด้วย”คุณชายห้าฉิงออกคำสั่ง

“ปิดล้อมด้านนอกด้วย”เวินลั่วฉิงรีบเสริมหนึ่งประโยค มีความเป็นไปได้ต่ำที่คนพวกนั้นจะเข้าไปทางเขตชุมชน แต่มีความเป็นไปได้สูงที่จะเข้าจากด้านนอก

ยิ่งไปกว่านั้นทางเข้าห้องใต้ดินบริเวณเขตชุมชนคงถูกปิดไว้แล้ว พวกเขาไม่มีทางเข้าไปเส้นนี้เด็ดขาด

“คุณหมายความว่าพวกเขาไม่เข้าไปทางเขตชุมชน？”คุณชายห้าฉิงก็เข้าใจจุดนี้“แล้วพวกเขาเข้าทางไหน？แล้วพบห้องใต้ดินนี้ได้ยังไง？”

“เมื่อรู้ตำแหน่งที่ตั้งแล้ว คงหาทางเข้าไม่ยาก พวกเราไปดูกัน”ถังหลินรีบลุกขึ้น จากนั้นมองไปยังเวินลั่วฉิง “น้องรออยู่ที่นี่……”

ถังหลินจินตนาการออกว่า สถานที่นั้นคงต้องสกปรกมาก ซึ่งไม่เหมาะให้เธอที่เป็นผู้หญิงดู

“ฉันก็ไปด้วย”แต่เวินลั่วฉิงตัดบทเขาอย่างรวดเร็ว“หัวหน้าสำนักงานฉิงช่วยส่งตัวตำรวจหญิงไปกับฉันด้วย”

ตอนนี้เวินหรวนหรวนยังอยู่ที่นั่น เหตุการณ์คงไม่ดีนัก มีผู้หญิงไปไม่กี่คน พอถึงเวลาจะได้จัดการสะดวก

นับจากเมื่อคืนถึงตอนนี้ก็สิบสองชั่วโมงแล้ว เป็นสิบสองชั่วโมงที่โหดร้ายมาก……

“ได้”คุณชายห้าฉิงเข้าใจความคิดของเวินลั่วฉิง จึงรีบสั่งการลงไป

เขตชุมชนดังกล่าวอยู่ไม่ไกลจากสถานีตำรวจมากนัก ห่างกันแค่สองกิโลเมตร สามารถเรียกได้ว่าคนพวกนี้ก่อคดีใต้จมูกของตำรวจเลยนะเนี่ย

“โอ้โห ไอ้พวกนี้ แม่ง ไม่เห็นตำรวจอยู่ในสายตาเลย พวกเขาใจกล้าจริงๆ”ใกล้ถึงชุมชนแห่งนั้น คุณชายห้าฉิงก็แอบด่าหนึ่งประโยคไม่ได้

“ที่อันตรายที่สุดคือที่ปลอดภัยที่สุด ไม่ชมไม่ได้ว่าคนพวกนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ”คำพูดของถังหลินแฝงความปลอบโยนคุณชายห้าฉิงเอาไว้

“ไม่ใช่ศัตรูเจ้าเล่ห์ แต่หัวหน้าสำนักงานฉิงไม่แก่ก็หูตาฝ้าฟาง”เวินลั่วฉิงกลับไม่เกรงใจ ที่นี่อยู่ใกล้สถานีตำรวจขนาดนี้ ตำรวจเข้าๆออกๆทุกวัน ถึงแม้คนพวกนั้นหลบอยู่ในห้องใต้ดิน แต่บางเวลาก็ต้องออกมาบ้าง และคนพวกนั้นหลบอยู่ในนั้นก็คงไม่ใช่วันสองวัน ตำรวจมากมายกลับไม่สังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด？

ว่าคุณชายห้าฉิงตาลายยังน้อยไป น่าจะพูดว่าเขาตาบอดมากกว่า

บัดนี้ในรถตำรวจยังมีตำรวจหญิงอีกสองคน พวกเธอได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงก็ตกใจ รู้สึกใจเด็ดมากที่กล้าต่อว่าผู้กำกับของพวกเธอ？

ผู้กำกับของพวกเธอไม่โกรธเหรอ？

“พี่สะใภ้สามพูดถูก ผมบกพร่องต่อหน้าที่เอง”ท่วงท่ายอมรับผิดของคุณชายห้าฉิงนับว่าไม่เลว และเขาก็รับรู้ความบกพร่องของตนเองจริงๆ

“รู้ก็ดี”ถังหลินตบไหล่ของเขา จากนั้นก็ลงรถ

ความคิดเห็น