บทที่ 687 เด็กทั้งสองคนไปพบพ่อ (5)

บทที่ 687 เด็กทั้งสองคนไปพบพ่อ (5)

ดวงตาเวินลั่วฉิงหรี่ขึ้น ผู้ชายรอยมีดบาดคนนี้รู้จักเธอ？เป็นไปได้ยังไง……

จากการตอบสนองของชายคนนี้ เวินลั่วฉิงมั่นใจมากกับจุดที่ว่า ผู้ชายคนนี้รู้จักเธอ

เมื่อสักครู่ผู้ชายคนนี้เห็นเธอก็หวาดกลัวเป็นพิเศษ จนทำให้ลืมปกปิดอารมณ์

ทว่าเวินลั่วฉิงแน่ใจว่าเธอไม่เคยเจอหน้าคนนี้มาก่อน！！

เวินลั่วฉิงยังสังเกตเห็นว่า ตอนที่เขาเห็นเธอในความตกใจเจือความกลัวไว้ ซึ่งเป็นความกลัวหลังก่อเหตุชนิดหนึ่ง

กลัว？ก่อนหน้านี้หน้าเขาไม่เปลี่ยนสี ไม่ว่าตำรวจจะถามเช่นไร เขาก็ไม่ตอบและไม่กลัวเลยสักนิด แต่ทำไมเห็นเธอแล้วกลัว？

หน้าตาเธอกับเวินหรวนหรวนไม่เหมือนกันเลย ถึงเธอกับเวินหรวนหรวนจะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แต่กลับไม่มีจุดเหมือนกันสักที่

เวินลั่วฉิงเหมือนเห็นเขาคิดอะไรได้ จากนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ ความกลัวนั้นก็หายวับไปด้วย แน่นอนความตกใจก็ถูกปกปิดไว้เช่นกัน

อันที่จริงอารมณ์ของเขาแปรปรวนรวดเร็วมาก ความตกใจก็แค่ชั่ววูบเท่านั้น แต่เวินลั่วฉิงกลับได้ข้อมูลมากมายจากชั่ววูบนี้

ข้อมูลพวกนี้ทำให้เวินลั่วฉิงประเมินความเป็นไปได้ได้เยอะมาก

เวินลั่วฉิงแน่ใจมากว่าเธอไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ และไม่เคยเจอหน้าผู้ชายคนนี้มาก่อน

บัดนี้เธอไม่ได้ปลอมตัว เป็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ

จากอารมณ์ที่แปรปรวนของผู้ชายเมื่อสักครู่ เวินลั่วฉิงสันนิษฐานว่าแวบแรกผู้ชายคนหนึ่งจำคนผิด คิดว่าเธอเป็นคนอื่น จากนั้นชายรอยมีดบาดก็ตอบสนองได้ เขาเลยโล่งอกและไม่กลัวอีกต่อไป

เวินลั่วฉิงรู้ว่าเธอหน้าตาเหมือนแม่ของเธอมาก ดังนั้น มีความเป็นไปได้สูงที่ผู้ชายคนนี้เคยเจอหน้าแม่เธอมาก่อน？

แล้วความกลัวของเขาเกิดจากสาเหตุใด？ผู้ชายคนนี้เคยทำอะไรกับแม่เธอ？

วินาทีนั้น หัวใจเวินลั่วฉิงเหมือนถูกบีบ พูดตามตรงเธอไม่หวังให้เรื่องเป็นอย่างที่เธอคาดเดา เพราะผู้ชายคนนี้เป็นโจรอำมหิต ผู้ที่เกี่ยวพันกับพวกเขาต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่

“ผมสังเกตเห็นผู้ชายมีแผลตกใจเมื่อเห็นพี่สะใภ้สาม เขาเหมือนรู้จักพี่สะใภ้สาม”คุณชายห้าฉิงที่อยู่ด้านนอกดูอะไรไม่ออกมากนักแต่สีหน้าตกใจของชายรอยแผลเป็นนั้นพอจะดูออกอยู่

ถังหลินหรี่ตาขึ้นมองผู้ชายรอยแผลเป็นนั้น ดวงตาคู่นั้นค่อยๆเย็นเยียบทีละนิด

ภายในห้องสืบสวน ชายรอยแผลเป็นกลับคืนสู่สีหน้าเดิม ไม่ว่าตำรวจจะถามอะไร เขาก็ไม่เอ่ยปาก หน้าไม่เปลี่ยนสี

เวินลั่วฉิงมองชายรอยแผลเป็นแวบหนึ่ง จากนั้นก็นั่งลงด้านข้าง

ตอนนี้เวินลั่วฉิงนั่งอยู่ด้านซ้ายมือของชายรอยแผลเป็น ตอนที่เวินลั่วฉิงนั่งลง พบว่าชายรอยแผลเป็นเบือนหน้าเอียงไปด้านขวา เธอยังเห็นขาของเขาสั่นแบบควบคุมไม่ได้