บทที่ 698 ความเผด็จการอันทรงพลังของคุณชายสามเย่ เท่ระเบิดไปเลย (4)

เธออยู่ที่สถานีตำรวจ เรื่องนี้ก็ต้องพึ่งเย่ซือเฉิน แน่นอนเธอเชื่อมั่นในความสามารถของเย่ซือเฉินอย่างสนิทใจ

“อีกอย่าง คุณชายห้าฉิงเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจแห่งนี้ คุณยังกลัวฉันโดนรังแกเหรอ？”เวินลั่วฉิงพูดกึ่งเท็จกึ่งจริงอีกหนึ่งประโยค

“ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว ถึงแม้พี่สะใภ้สามอยู่ในสถานีตำรวจก็ต้องรับการดูแลดั่งแขกชั้นสูงแน่ๆ จะให้พี่สะใภ้สามโดนรังแกได้อย่างไร”คุณชายห้าฉิงรู้ว่าเวินลั่วฉิงบริสุทธิ์ ดังนั้นพูดอย่างมั่นใจมากๆ

“คุณได้ยินหรือยัง ดังนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงอะไรแล้ว”เวินลั่วฉิงมองหน้าเย่ซือเฉิน รอยยิ้มบนใบหน้าบานสะพรั่งไม่ขาดสาย “อีกอย่างมีเพียงฉันเข้ามาอยู่ในสถานีตำรวจแล้ว มีคำให้การของฉันถึงจะเรียกตัวหลี่หยุนมาสอบสวนอย่างถูกต้องตามหลักการ”

เวินลั่วฉิงอยู่ที่สถานีตำรวจก็มีเป้าหมายอื่นด้วย ปกติเธอไม่ใช่คนนั่งรอความตายอยู่แล้ว

เวินหรวนหรวนแจ้งความจับเธอ เธอก็แจ้งความหลี่หยุนได้

“ได้ ผมรับปากคุณ”สุดท้ายเย่ซือเฉินก็ตกลง จากนั้นก็หันไปมองคุณชายห้าฉิง พลางพูดเสียงเคร่งขรึม “หากเธอได้รับลำบากแม้แต่นิดเดียว พี่จะคิดบัญชีกับนาย”

“พี่สาม วางใจเถอะ ผมรับรองว่าพี่สะใภ้สามไม่ได้รับความลำบากแม้แต่น้อย”คุณชายห้าฉิงรีบเอ่ยปากรับรอง

เย่ซือเฉินถึงออกไป

หลังเย่ซือเฉินออกไปแล้ว เวินลั่วฉิงก็ทำการแปลงโฉม จากนั้นคุณชายห้าฉิงก็จัดคนเข้าไปสอบสวนตามขั้นตอนปกติสองคน

และในเวลานี้มีนักข่าวมากมายล้อมอยู่นอกสถานีตำรวจ เพื่อจะได้รับข่าวมากขึ้น เรื่องนี้กลายเป็นเช่นนี้ นักข่าวต่างก็บ้าคลั่งไปแล้ว

“ผู้กำกับครับ สถานีตำรวจของพวกเราเกือบโดนนักข่าวล้อมไว้หมดแล้ว ตอนนี้คนทำคดีของพวกเราไม่อาจเข้าออกได้ปกติ ควรทำยังไงดีครับ？”มีตำรวจนายหนึ่งรีบเข้ามาขอคำสั่ง เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงสถานการณ์พิเศษ

“ให้คนปล่อยข่าวว่าจับผู้ร้ายได้อีกหลายคน และสอบสวนได้เบาะแสเพิ่มแล้วบางส่วน บอกกับนักข่าวว่าผลสอบสวนของตำรวจไม่ตรงกับคำให้การของเวินหรวนหรน บอกนักข่าวว่า คนว่าจ้างผู้ร้ายเป็นคนอื่น”ดวงตาคุณชายห้าฉิงหรี่ขึ้น พลางสั่งการเสียงเคร่งขรึม

อันนี้คือความจริง นายจ้างผู้ร้ายคือหลี่หยุน แต่เพราะผู้ได้รับความเสียหายเป็นเวินหรวนหรวน หากไม่มีหลักฐานก็ไม่มีใครเชื่อว่าหลี่หยุนเป็นผู้กระทำ เพราะสุดท้ายผู้ที่รับเคราะห์อย่างโหดร้ายคือลูกสาวแท้ๆของหลี่หยุนเอง

คุณชายห้าฉิงทำอย่างนี้ ประการแรกคืออยากกดดันหลี่หยุนให้กระวนกระวายใจ ประการที่สองคือไม่ให้นักข่าวเชื่อเวินหรวนหรวนอย่างสนิทใจ ไม่อยากให้เขียนข่าวแบบไม่ลืมหูลืมตา

แน่นอน ถ้าหากตำรวจสืบได้ว่าการแจ้งความของเวินหรวนหรวนไม่มีมูล เขาก็มีเหตุผลไม่คุมตัวเวินลั่วฉิงแล้ว

นักข่าวพวกนี้ส่วนมากไม่ใช่นักข่าวที่ปั้นน้ำเป็นตัว และอีกอย่างคำพูดของตำรวจมีอำนาจความเชื่อถือสูงมาก

ดังนั้น ข่าวที่นำเสนอต่อมาก็มีความยุติธรรมมากขึ้น

เหล่านักท่องเน็ตตัวยงเห็นรายงานข่าวที่เป็นกลาง การแสดงความคิดเห็นก็เปลี่ยนไป ซึ่งส่วนมากหวังให้ตำรวจรีบความจริงให้พบโดยเร็ว รีบจับตัวผู้ร้า

ภายในโรงพยาบาล หลี่หยุนเห็นรายงานข่าวพวกนั้นก็ตกตะลึง

“ไม่ใช่บอกว่าจับพวกนั้นไม่ได้หรอกเหรอ？เรื่องพวกนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่？”หลี่หยุนกินปูนร้องท้อง เวลานี้เห็นข่าวเช่นนี้ต้องกลัวเป็นของธรรมดา

“ถ้าคนพวกนั้นโดนจับจริงๆ จะซัดโทษมาถึงฉันหรือเปล่า？”บัดนี้หลี่หยุนตกใจจนมือสั่นไปหมดแล้ว！

“แม่ ตอนนี้ผู้เสียหายคือหนู หนูถูกทำร้ายอย่างอนาถเช่นนี้ แค่แม่ไม่ยอมรับก็ไม่มีใครเชื่อว่าแม่เป็นคนทำหรอก”เวินหรวนหรวนกลับหัวเราะเสียงเย็น“มีใครเชื่อว่าแม่คนหนึ่งจะทำร้ายลูกสาวให้เป็นแบบนี้กันล่ะ？”