บทที่ 710 ความเผด็จการอันทรงพลังของคุณชายสามเย่ เท่ระเบิดไปเลย (16)

ขณะนี้ คำพูดนี้ของไป่หลี่หยูหมิงนั้นพูดให้นักข่าวทุกคนฟัง และก็พูดให้เวินหรวนหรวนฟังด้วย

เวินหรวนหรวนได้ยินคำพูดของไป่หลี่หยูหมิงแล้ว ก็อึ้งไปเลย แววตาคู่หนึ่งหันไปทางหลี่หยุนด้วยความเร็ว มองหลี่หยุนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เวินหรวนหรวนไม่กล้าเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง

ไม่กล้าเชื่อว่าในสถานการณ์แบบนั้นแม่ของเธอกลับไม่คิดหาวิธีช่วยเหลือเธอ!!

“ให้ตายเถอะ บนโลกใบนี้ทำไมถึงมีแม่แบบนี้ด้วย? ช่างโหดร้ายเกิดไปแล้ว”

“ใช่แล้ว เธอไม่สนใจความเป็นอยู่เป็นตายของลูกสาวเลย”

“ส่วนเวินลั่วฉิงนั้นกลับคิดว่าวิธีช่วยเหลือเวินหรวนหรวนมากโดยตลอด ถึงแม้ว่าแม่ลูกคู่นี้จะทำร้ายเวินลั่วฉิงขนาดนี้ เวินลั่วฉิงก็ยังมีจิตใจที่ดี ในสถานการณ์แบบนั้นยังคิดที่จะช่วยเหลือคนอยู่”

“ดูเหมือนว่าเวินลั่วฉิงจะบริสุทธิ์ แล้วยังจิตใจดีอีกด้วย เสียดายที่แม่ลูกคู่นี้ไม่รู้จักกตัญญู ยังใส่ร้ายเวินลั่วฉิงอีก ช่างน่าเกลียดจริงๆ”

ผู้คนเริ่มพูดคุยวิจารณ์กันขึ้นมา

“ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้? ทำไม? หมอบอกว่า หากมาเช้ากว่านี้ ขาของหนูก็อาจจะไม่พิการแล้ว” ฟังคำพูดของทุกคนแล้ว เวินหรวนหรวนทรุดไปเลย

เวินหรวนหรวนไม่กล้าที่จะคิดเลยว่าแม่ของเธอจะไม่สนใจกับความตายของเธอ

ขาของเธอ! หากเช้ากว่านี้ก็อาจจะไม่พิการแล้ว จุดนี้เป็นจุดที่เวินหรวนหรวนมีความเห็นที่สุด

ได้ยินเสียงตะโกนของเวินหรวนหรวน ทุกคนต่างก็ส่ายหัว หลี่หยุนไม่เหมาะที่จะเป็นแม่คนหนึ่งจริงๆ ไม่ เธอไม่เหมาะที่จะเป็นคนเลย

ขอแค่คนคนหนึ่ง ขอแค่ยังมีจิตใต้สำนึกเล็กน้อย ก็ไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นออกมาได้

“คุณเวิน ขอถามหน่อยครับว่าคุณจำเบอร์โทรศัพท์ของเวินลั่วฉิงได้หรือเปล่า?” ขณะนี้ จู่ๆ ไป่หลี่หยูหมิงก็ถามมาประโยคหนึ่ง คำถามนี้มีความแปลกเล็กน้อย ทำให้ผู้คนส่วนมากไม่เข้าใจ

เขาสงสารการถูกกระทำของเวินหรวนหรวน แต่ว่านี่เป็นสิ่งที่เวินหรวนหรวนหาใส่ตัวเอง และยังมีเรื่องสำคัญบางอย่าง เขาก็ยังคงต้องทำ

การแสดงที่เวินหรวนหรวนและกู้เจิ้งยี่แสดงเมื่อกี้ เขาและคุณชายสามเย่ต่างก็เห็นอย่างชัดเจน ต่างก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาอยากจะใช้พลังของนักข่าวในการสร้างหลักฐานปลอมขึ้นมาเพื่อกำหนดความผิดของดเวินลั่วฉิง เรื่องนี้คุณชายสามเย่ไม่สามารถปล่อยไปได้

ฉะนั้นบัญชีนี้ก็ต้องคิดให้ชัดเจน

ความหมายของคุณชายสามเย่คือ จะให้เวินลั่วฉิงออกจากสถานีตำรวจอย่างใสซื่อบริสุทธิ์โดยไม่มีข้อสงสัยใดๆ

ในใจของเวินหรวนหรวนกลับแอบตกใจหนักมาก ทำไมจู่ๆ เขาถึงถามเรื่องนี้?

“คุณเวิน ช่วยตอบคำถามผมหน่อยครับ” ไป่หลี่หยูหมิงไม่ยอมให้เวินหรวนหรวนหนีไปแน่นอน เขาพูดเสริมต่ออีกหนึ่งประโยค

“คุณเวินต้องจำได้แน่ๆ เมื่อกี้พึ่งตรวจสอบเองไม่ใช่หรอครับ” นักข่าวคนหนึ่งนึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ รีบพูดออกมาหนึ่งประโยค แต่ว่าตอนที่เขาพูดประโยคนี้ ในน้ำเสียงกลับมีความสงสัยแฝงอยู่

“’ งั้นขอเชิญคุณเวินช่วยพูดเบอร์โทรศัพท์ของเวินลั่วฉิงออกมาต่อหน้าทุกคนด้วยครับ” แววตาของไป่หลี่หยูหมิงเปล่งประกายขึ้น ขณะนี้น้ำเสียของเขามีอำนาจที่ผู้คนไม่สามารถคัดค้านได้

จริงๆ แล้วเวินลั่วฉิงไม่รู้เบอร์โทรศัพท์ของเวินลั่วฉิงแท้ๆ ก่อนหน้านี้เธอได้พูดคุยกับกู้เจิ้งยี่มาก่อนแล้ว เธอก็แค่ช่วยแสดงละครนี้เท่านั้น

ขณะนี้สีหน้าของเวินลั่วฉิงได้เปลี่ยนไป ริมฝีปากสั่น กลับพูดไม่ออกสักคำ

ความคิดเห็น