บทที่ 713 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (3)

บทที่ 713 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (3)

แน่นอน สิ่งที่เวินลั่วฉิงกังวลที่สุดก็คือ หลังจดทะเบียนสมรสกับเย่ซือเฉินแล้ว จะกลับไปอธิบายยังไงให้ลูกทั้งสองคนฟัง

เวินลั่วฉิงมองหน้าเขา ดวงตากะพริบ เธอฟ้าด้านนอกเริ่มมืดแล้ว เวลานี้พนักงานสำนักทะเบียนคงเลิกงานกันแล้ว

“ตอนนี้พนักงานสำนักทะเบียนเลิกงานแล้ว”ตอนที่เวินลั่วฉิงพูดคำนี้ แอบโล่งอกเล็กน้อย

คุณชายสามเย่เป็นผู้ฉลาดเพียงใด ตอนนี้เขาเข้าใจความคิดของเธอดี ดังนั้นจึงมองวัตถุประสงค์ของเธอออก มุมปากของเขาค่อยๆยกขึ้น “ไม่เป็นไร พวกเขาเลิกงานก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการจดทะเบียนสมรสของพวกเรา”

เวินลั่วฉิงเบิกตากว้าง จ้องมองเขาตรงๆ มุมปากอดกระตุกไม่ได้ ก็ได้ เหมือนอะไรๆจะไม่ยากเกินความสามารถคุณชายสามเย่เลย

ข้าราชการสำนักทะเบียนเลิกงานยังขวางการจดทะเบียนสมรสของเขาไม่ได้ เช่นนั้นทำอย่างไรจึงจะขวางเขาสำเร็จ？

ร่างกายเวินลั่วฉิงเข้าไปแนบชิดเขา ด้วยความสูงเวลาเธอนั่ง ใบหน้าเธอเข้าแนบชิดคอเขาพอดี ใบหน้าของเธอแนบชิดคอเขาเบาๆ เธอจงใจพ่นลมหายใจ ทำให้ลมหายใจอุ่นๆกระจายไปตามผิวกายของเขา

ร่างกายคุณชายสามเย่แข็งตึงอีกครั้ง เขามองลงมายังเธอแล้วเห็นเนินอกของเธอพอดี เห็นเธอจงใจยั่วยวน ดวงตาของเขาก็มืดมนหลายส่วน

ผู้หญิงคนนี้กำลังอ่อยเขาอยู่ เห็นได้ชัดว่า……

“นั่งดีๆ”วินาทีต่อมา เย่ซือเฉินก็ดึงตัวเธอให้ตรง ทำลายการกระตุ้นอารมณ์ของเธอทิ้ง

คุณชายสามเย่ตัดสินใจแล้ว เวลานี้เขาขอไม่รับการยั่วยวนใดๆทั้งสิ้น วันนี้เขาต้องทำการใหญ่ให้ได้เสียก่อน

เวินลั่วฉิงชะงัก ตอนที่มองไปยังเขา ดวงตามีความประหลาดใจหลายส่วน เธอเสนอตัวล่อใจถึงขั้นนี้แล้ว แต่ดันล้มเหลวซะงั้น？

ปกติคุณชายสามเย่คลั่งไคล้จนไม่อยากทน ตอนนี้ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะเป็นฝ่ายรุกสักครั้งหนึ่ง แต่เขากลับให้เธอนั่งดีๆ？

เย่ซือเฉิน คุณไปไกลๆเลย！！

การยั่วยวนล้มเหลว เวินลั่วฉิงเลยคิดหาวิธีอื่น หาวิธีอื่นที่ทำให้เย่ซือเฉินเปลี่ยนแปลงความคิดได้

แต่พอนึกไปนึกมา เวินลั่วฉิงก็สรรหาวิธีดีๆไม่ได้เลย เพราะเวินลั่วฉิงรู้ดีว่า สิ่งที่เย่ซือเฉินตัดสินใจแล้วก็ยากต่อการเปลี่ยนแปลง

“เย่ซือเฉิน พวกเราไปจดทะเบียนสมรสกันอย่างนี้ไม่ค่อยเหมาะสมหรือเปล่า”สุดท้ายเวินลั่วฉิงก็ตัดสินใจพูดตรงๆ แต่เธอพูดอ้อมๆอยู่บ้าง

“เมื่อกี้คุณเป็นคนบอกเอง ผมอยากทำยังไงก็ได้ ทำไม？คุณจะกลับคำแล้วเหรอ？”คุณชายสามเย่มองหน้าเธอ ดวงตาทั้งคู่หรี่ขึ้นมีกลิ่นอายอันตรายหลายส่วน

เวินลั่วฉิงเม้มปาก ใช่ เธอพูดว่าเขาอยากทำอะไรก็ทำ แต่เธอไม่ได้หมายถึงอย่างนี้ เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้

“ฉันไปจดทะเบียนสมรสกับคุณอย่างนี้ กลับบ้านจะอธิบายกับคนในบ้านยังไง”เวินลั่วฉิงถอนหายใจเบาๆ เวลานี้คนในบ้านที่เธอพูดถึงคือเด็กรักทั้งสองคน

อันนี้คือสิ่งที่เธอกังวลที่สุดในตอนนี้

“เมื่อกี้ตอนอยู่บ้านตระกูลถัง ท่านย่าถังรับปากแล้วนี่”ดวงตาเย่ซือเฉินหรี่ขึ้น จ้องมองเธอตรงๆ และโต้แย้งเหตุผลของเธอทันที

บัดนี้เหตุผลนี้ไม่เป็นผลต่อเขา

“แต่ยังมีสองคนไม่เห็นด้วย”เวินลั่วฉิงเบะปาก ยังมีสองคนยังไม่เห็นด้วย และสองคนที่คือประเด็นสำคัญที่สุด

หากลูกรักทั้งสองคนเห็นด้วย อันที่จริงเธอก็ไม่มีปัญหาอะไรมากหรอก

“ถ้าผมจำไม่ผิด ตอนนั้นพวกท่านไม่ได้ต่อต้าน แสดงว่าพวกเขาเห็นด้วยนั่นแหละ”เย่ซือเฉินคิดว่าเธอกำลังพูดถึงท่านปู่ถังกับคุณปู่เวินอยู่

เวินลั่วฉิง“……”