บทที่ 717 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (7)

เย่โป๋เหวิน คนที่เธอเคยสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการตายของแม่เธอ ？

วินาทีนี้เวินลั่วฉิงรู้สึกคาดไม่ถึง อีกทั้งยังรู้สึกประหลาดใจอีกด้วย ทำไมจู่ๆเย่โป๋เหวินถึงโทรหาเธอได้？

พูดตามความเป็นจริง ครั้งก่อนเธอไปบ้านตระกูลเย่แล้วไม่เจอหน้าเย่โป๋เหวิน ต่อมาเธอก็ไม่ได้เจาะจงจะไปสืบเรื่องเย่โป๋เหวินอีก

เรื่องผ่านไปนานหลายปีแล้ว เธอรู้ว่าบางเรื่องถึงหาสืบอย่างไรก็สืบไม่เจอ

อีกทั้ง ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกไม่อยากสืบ！

อาจเป็นเพราะเย่ซือเฉินหรืออาจเป็นเพราะอย่างอื่น เธอก็พูดไม่ได้เหมือนกัน

ทว่าตอนนี้เย่โป๋เหวินกลับโทรหาเธอ？

ทำไม？

“คุณเย่มีเรื่องอะไรไหมคะ？”เวินลั่วฉิงแอบถอนหายใจ ทำให้ตัวเองสงบลง น้ำเสียงของเธอยังคงสงบเหมือนปกติ ฟังความผิดแปลกไม่ออก

“คุณถัง พวกเราเจอหน้ากันหน่อยได้ไหม？”เย่ซือเฉินเรียกร้องพบหน้ากันทันที ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้ว คงถอยหลังไม่ได้อีก

“เจอกัน？ทำไม？”ดวงตาเวินลั่วฉิงกะพริบรัวๆ ก่อนหน้านี้เธอตามหาเย่โป๋เหวินเหนื่อยแทบตาย แต่ตอนนี้……

“คุณถัง พวกเราเจอกันแล้วค่อยคุยกัน”เย่โป๋เหวินไม่ได้พูดกระจ่าง เขาหยุดพูดชั่วคราว จากนั้นก็เสริมอีกหนึ่งประโยค “คุณถังวางใจได้ ผมไม่ทำร้ายคุณหรอก”

ตอนที่เย่โป๋เหวินพูด น้ำเสียงมีอารมณ์ผิดแปลกหลายส่วน ความผิดแปลกนั้นมีโทรศัพท์กั้นไว้ คนทั่วไปจึงฟังไม่ออก

ทว่าเวินลั่วฉิงกลับฟังออก

ในน้ำเสียงผิดแปลกของเย่โป๋เหวิน ทำให้หนังตาเวินลั่วฉิงกระตุกด้วยจิตใต้สำนึก

เวินลั่วฉิงนึกถึงการตายของแม่ นึกถึงของที่แม่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า ซึ่งหนึ่งในนั้นมีรูปถ่ายของเย่โป๋เหวิน……

“ได้ เมื่อไหร่คะ？ที่ไหนคะ？”เวินลั่วฉิงคิดแล้วก็ตอบตกลง เรื่องในอดีต เธอมีคำถามในใจมากมาย ตอนนี้เย่โป๋เหวินเป็นฝ่ายนัดเธอด้วยตัวเอง เธอไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป

ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังอยากรู้สาเหตุที่เย่โป๋เหวินนัดเจอเธอกะทันหัน เธอจะดูว่าเย่โป๋เหวินคิดจะทำอะไร……

“ผมรอที่โรงแรมซินเยว่ คุณถังสะดวกมาเมื่อไหร่ ผมรออยู่ที่นี่ได้”อีกฝั่งหนึ่งของสาย เย่โป๋เหวินคล้ายกับโล่งอก อารมณ์ผิดแปลกในน้ำเสียงเก็บซ่อนยังคงอยู่เช่นเดิม

คำพูดนี้เพียงแต่แก่การแสดงท่าทีของเย่โป๋เหวิน หากเธอยังไม่ถึง เขารอได้เสมอ

“ค่ะ อีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะไปถึงค่ะ”จากที่นี่ไปถึงโรงแรมซินเยว่ต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง เวินลั่วฉิงคิดจะไปเดี๋ยวนี้เลย

ในเมื่อเย่โป่เหวินอยู่ตรงนั้นแล้ว เธอคงปล่อยให้เขารออยู่อย่างนั้นไม่ได้

เพราะเมื่อคืนเวินลั่วฉิงไม่ได้นอนดีๆ ดังนั้นจึงเรียกคนขับรถไปส่ง เพราะตอนนี้เธอใช้สถานะคุณหนูใหญ่ตระกูลเวิน ดังนั้นเรื่องให้คนขับรถไปส่งนับว่าสมเหตุสมผล

ตอนเวินลั่วฉิงออกมา เลขาหลิวกับบอดี้การ์ดก็กลับไปแล้ว

เวินลั่วฉิงคิดได้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันกับสาเหตุการตายของแม่ คิดว่าเย่โป๋เหวินอาจเกี่ยวข้องเรื่องของแม่ ดังนั้นเวินลั่วฉิงไม่ได้โทรหาเย่ซือเฉิน

ตอนนั้น เธอไม่ได้สืบเรื่องนี้ต่อ สาเหตุหลักก็เพราะเย่ซือเฉิน แต่ตอนนี้เรื่องมันกองอยู่ตรงหน้าเธอ เธอไม่อาจหลบหนีได้

ระหว่างที่นั่งรถอยู่ เวินลั่วฉิงเม้มปาก สีหน้าหนักอึ้ง เธอค่อยๆหลับตาพิงอยู่ที่เบาะรถ

ความคิดเห็น