บทที่ 721 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (11)

อันที่จริงเขาอยากตรวจดีเอ็นเอแต่แรกแล้ว เพียงแต่ถังฉิ้นเอ๋อไม่เห็นด้วยเสมอมา

“ไม่จำเป็น”เวินลั่วฉิงปฏิเสธเขาโดยตรง เธอรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นเลย

“ฉิงฉิง พ่อหนูไม่ใช่เวินจือฝางจริงๆ หลังเวินจือฝางเกิดอุบัติเหตุยังคงมีชีวิตอยู่ ซึ่งตอนหนูเกิดเขาก็ยังอยู่ ตอนนั้นแม่หนูตรวจดีเอ็นเอหนูกับเวินจือฝาง ผลยืนยันว่าหนูไม่ใช่ลูกสาวเวินจือฝาง”เย่โป๋เหวินเห็นเธอหนักแน่นเช่นนี้ เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงยิ่งร้อนใจเพิ่มขึ้น

“ดังนั้นพ่อของฉันก็ต้องเป็นคุณ？”เวินลั่วฉิงยิ้มเบาๆ เพียงแต่รอยยิ้มนั้นเย็นเยียบมาก ยิ่งเจือความเย้ยหยันไว้อีกด้วย

“ฉิงฉิง ความจริงในอดีตซับซ้อนมาก มีครั้งหนึ่ง ฉันกับแม่หนูและเวินจือฝางคุยธุระด้วยกัน แล้วถูกคนวางยา คนพวกนั้นน่าจะไม่ได้โจมตีพวกเรา เพียงแต่ส่งน้ำชาผิดห้อง แต่พวกเราต่างก็ดื่มน้ำชานั้น ต่างหลงกลกันหมด……”เย่โป๋เหวินหยุด ไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายนั้นชัดเจนเกินพอ

เวินลั่วฉิงมองเขา พลางกะพริบตารัวๆ“คุณมั่นใจว่าจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้ทุกอย่าง？”

เวินลั่วฉิงรู้ว่ายาประเภทนั้นร้ายกาจแค่ไหน แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้แปลกพิลึก

“อันที่จริง ตอนนั้นพวกเราก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ตอนพวกเราตื่นมา ของภายในห้องกระจัดกระจาย เสื้อผ้าบนตัวพวกเราก็ยุ่งเหยิงมาก แต่ถือว่ายังสมบูรณ์อยู่ ตอนนั้นพวกเราคิดว่าไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้น เพียงแต่เวลาต่อมาแม่ของหนูตั้งท้อง ซึ่งเวลาเหมาะเจาะมาก แม่ของหนูเป็นผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัว ตอนนั้นแม้แต่แฟนหนุ่มก็ไม่มี เป็นไปไม่ได้ที่จะมีอะไรกับผู้ชาย ดังนั้น……”

เย่โป๋เหวินหยุดพูดอีกครั้ง เขามองหน้าเวินลั่วฉิงแวบหนึ่ง จากนั้นก็พูดต่อว่า “ต่อมา เวินจือฝางตัดสินใจสู่ขอแม่หนู แต่ทางตระกูลเวินคัดค้าน และภายหลังเวินจือฝางก็เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น หลังหนูคลอดออกมาแล้ว แม่หนูให้หนูกับเวินจือฝางตรวจดีเอ็นเอ

แต่ผลตรวจชี้ให้รู้ว่าหนูกับเวินจือฝางไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ตอนนั้นฉันก็อยากทำ แต่แม่หนูไม่ตกลง ต่อมาเวินจือฝางเสียชีวิต แม่หนูเลยพาหนูจากไป ฉันตามหาพวกหนูมาโดยตลอด แต่ก็หาไม่เจอเลย……”

“ดังนั้น ไปตรวจDNAกัน ดีไหม？”หลังเย่โป๋เหวินพูดจบพลันมองหน้าเวินลั่วฉิงด้วยแววตาวิงวอน “ถ้าฉันไม่ใช่พ่อของหนูก็ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน ถ้าฉันเป็นพ่อหนูจริงๆ……”

“ได้ ฉันรับปาก”เวินลั่วฉิงเอ่ยปากพูดกะทันหัน ตัดบทพูดเขาทิ้ง

คำพูดของเย่โป๋เหวินเมื่อสักครู่ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเรื่องนี้แปลกมาก ดังนั้นเธอรับปากไปตรวจ DNA

“ดี”เย่โป๋เหวินได้ยินเวินลั่วฉิงรับปาก ความตื่นเต้นบนใบหน้าก็มากขึ้นหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจว่าพ่อของเวินลั่วฉิงไม่ใช่เวินจือฝาง งั้นก็ต้องเป็นเขาแน่นอน

“เอาเส้นผมของคุณมา ฉันจะไปตรวจ”เวินลั่วฉิงเห็นเขาตื่นเต้น แววตาของเธอกลับเย็นเยียบเพิ่มขึ้น

ถ้าพ่อของเธอเป็นเย่โป๋เหวินจริงๆ เช่นนั้นเธอกับเย่ซือเฉินก็เป็นพี่น้องร่วมสายเลือด

ตื่นเต้น？ความตื่นเต้นของเขาในตอนนี้ ให้ตายสิ ทำให้เธอเคืองใจมาก

“ไม่ ฉันไปตรวจ ฉันไปตรวจเอง”เย่โป๋เหวินปฏิเสธเวินลั่วฉิง เรื่องนี้เขาจะไปตรวจด้วยตัวเอง มีเพียงเขาไปตรวจเอง เขาจึงจะวางใจ

“คุณไม่เชื่อใจฉัน？คุณกังวลว่าเพื่อฉันจะได้อยู่กับเย่ซือเฉิน ฉันจะทำผลตรวจปลอมออกมา？”เวินลั่วฉิงหัวเราะกะทันหัน“เย่โป๋เหวิน ถ้าฉันอยากทำปลอมขึ้นมา ถึงคุณจะไปตรวจเอง ฉันก็ทำได้อยู่ดี แถมยังไม่ให้คุณรู้ตัวด้วย”

การตรวจนี้ใครไปทำก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ？

แต่เขาถึงกับจะไปตรวจเองให้ได้？

ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่！

ทำไมตอนนี้เธอมองเย่โป๋เหวินแล้วรู้สึกไม่พอใจมากอย่างนี้？

ความคิดเห็น