บทที่ 746 พาน้องสาวไปรู้จักคุณพ่อ

บทที่ 746 พาน้องสาวไปรู้จักคุณพ่อ

เจ้าเด็กถังจื่อโม่มีความเสียใจเล็กน้อย

หรือว่าตอนนี้คุณแม่รักเย่ซือเฉินมากกว่ารักเขาและน้องสาวแล้วจริงหรอ?

หรือว่าคุณแม่ไม่คิดจะสนใจพวกเขาแล้วจริงหรอ?

“พี่ชาย พี่กลับมาแล้ว? เมื่อกี้พี่ไปไหนมา?” ถังจื่อซีเห็นพี่ชายกลับมา รีบวิ่งไปเลย เจ้าเด็กถังจื่อซีรู้ว่าพี่ชายไม่ได้ไปหาเสี่ยวหมิงจื่อ เพราะว่าพี่ชายไม่ได้นัดกับเสี่ยวหมิงจื่อเลย

“ฉันไปสะกดรอยตามคุณแม่แล้ว” สำหรับน้องสาวของบ้านตัวเอง ถังจื่อโม่ไม่ได้ปิดบัง อีกอย่างตอนนี้เขาอดกลั้นความโมโหไว้มาก ไม่พูดออกมา เขาอาจจะอดกลั้นจนตาย

“อ๋า? ทำไมล่ะ?” ถังจื่อซีตกใจมาก “ทำไมถึงต้องสะกดรอยตามคุณแม่ล่ะ?”

“เธออยากจะรู้จักเย่ซือเฉินไม่ใช่หรอ? ฉันนั้นอยากจะไปดูเย่ซือเฉิน” เจ้าเด็กถังจื่อโม่ไม่ได้ยอมรับว่าเขาอยากไปพบเย่ซือเฉิน เขาทำพวกนี้ต่างก็เพื่อน้องสาว

“จริงหรอ? งั้นพี่เจอคุณพ่อหรือยัง?” สีหน้าของถังจื่อซีมีความดีใจขึ้นมาทันที “พี่ชาย คุณพ่อชอบพี่ไหม?”

“เขาตาบอด ไม่เห็นฉันเลย?” ถังจื่อโม่พูดด้วยความไม่พอใจมาก เรื่องนี้เขายิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

ตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่ได้รู้จักกับคุณพ่อ คุณแม่ก็ไม่กลับมาแล้ว

“พี่ชาย พี่หลบซ่อนไว้อีกแล้วใช่ไหม? ในเมื่อพี่ไปหาคุณพ่อ ก็ต้องยืนอยู่ข้างหน้าเขา พี่ยืนอยู่ข้างหน้าเขา เขาต้องเห็นพี่แน่ๆ” ถังจื่อซีรู้สึกว่าครั้งก่อนที่มองผ่านทางกระจก แล้วห่างกันขนาดนั้น คุณพ่อไม่เห็นพวกเขาก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา

“ฉันยืนอยู่ข้างหน้าเลย เขายังมองฉันมาหนึ่งทีด้วย แต่ว่าเขา เขาเหมือนไม่เห็นเลย แล้วก็ไปเลย” เพราะว่าจุกนี้ ทำให้ถังจื่อโม่ไม่พอใจ

เขารู้สึกว่าเขาในตอนนี้หน้าตาคล้ายกับเย่ซือเฉินมาก ขอแค่เย่ซือเฉินใส่ใจหน่อย น่าจะเห็นได้

อีกอย่าง ข้างกายของเขาก็ยังจอดรถของตระกูลถังไว้อีกด้วย

เจ้าเด็กถังจื่อซีก็เงียบไปเลย

“พี่ชาย พี่อย่าเสียใจไปเลย เขาไม่เห็นพี่ไม่เป็นไร” เจ้าเด็กถังจื่อซีเงียบไปพักใหญ่ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น มองไปทางพี่ชายของตัวเอง เสียงหวานมาก อ่อนโยน น่าฟังเป็นพิเศษ

“อื้ม” ถังจื่อโม่ฟังคำปลอบใจของน้องสาวตัวเองแล้ว ในใจก็สบายใจขึ้นเยอะมาก

เย่ซือเฉินนั้นตาบอด คุณแม่ก็ไม่สนใจพวกเขาแล้ว ก็ยังเป็นน้องสาวที่ดีอยู่

“พี่ชาย หรือว่าพี่ให้ฉันไปพบคุณพ่อเถอะ ฉันน่ารักขนาดนี้ คุณพ่อต้องเห็นฉันแน่ๆ” แต่ว่า คำพูดต่อจากนี้ของเจ้าเด็กถังจื่อซีทำให้ความซึ้งใจในใจของเขาดับหายไปเลย

ถังจื่อโม่เงยหน้าขึ้น มองไปทางเขา ริมฝีปากอดเบ้ปากขึ้นไม่ได้

นี่คือน้องสาวแท้ๆ ของเขาไหม?

แต่ว่า ถึงแม้แววตาของถังจื่อโม่จะเปล่งประกายขึ้น แต่ในใจของเขาจู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งขึ้นมา

หรือว่า ก็ให้น้องสาวไปพบเย่ซือเฉินเถอะ!!

แน่นอนว่า เรื่องนี้ยังต้องวางแผนดีๆ ก่อน

ในโรงพยาบาล คุณปู่เวินถูกส่งเข้าไปในห้องผู้ป่วยอาการหนัก

เย่ซือเฉินเฝ้ากับเธออยู่ข้างนอก

ในที่สุดอาการของคุณปู่เวินก็คงที่ แต่ว่ายังไม่ฟื้น กลับมาเป็นสภาพก่อนหน้านี้เหมือนเดิม

แต่ว่า ในเมื่อคำพูดก่อนหน้านี้ของเวินจีหยันสามารถทำให้คุณปู่เวินตื้นตันได้ งั้นแสดงว่าคุณปู่เวินมีสติอยู่

เวินลั่วฉิงนึกถึงเรื่องที่เธอนำเลือดของของคุณปู่เวินไปตรวจเรื่องDNA ผลออกมาแล้ว หากเธอไม่ใช่ลูกของเวินจือฝางจริงๆ เธอจะบอกคุณปู่เวินไหม?