บทที่ 751ได้แก้แค้นคนกากๆ มันสะใจมาก(5)

“คุณหยาง คุณต้องเผชิญหน้ากับความจริงนะ ความจริงเป็นอย่างนี้ คุณโวยวายไปก็ไร้ประโยชน์”เวินลั่วฉิงหันหน้าไปมองหยางชิงชิงแวบหนึ่ง พลางขุดด้วยปาก ถากด้วยตา

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว หยางชิงชิงยังไม่รู้ความจริงอีกเหรอ？ยังกล้ามาเอะอะที่นี่อีก？

“ประธานเห้อ คุณคิดว่าไปคุยเรื่องงานที่บริษัทหรือคุยที่เมืองAดีครับ？หลายๆเรื่องในบริษัทรอประธานเห้อชี้แนะอยู่นะครับ”ผู้จัดการหรวนมองไปยังเห้อถงถงอีกครั้ง ท่าทีก็แปรเปลี่ยนเป็นนอบน้อมชั่วพริบตา

“หา？หา？”เห้อถงถงเผยหน้ามึนงง ถึงตอนนี้ยังตามเหตุการณ์ไม่ทัน เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

“ประธานเห้อของพวกคุณเพิ่งกลับจากดูงานที่ซินเจียง เหนื่อยจากการเดินทางมาก พวกคุณควรให้เวลาเธอพักผ่อนหน่อยไหม”เวินลั่วฉิงเห็นเห้อถงถงมึนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็อดหัวเราะไม่ได้

เวินลั่วฉิงรู้ว่าเป็นฝีมือของจี้หซี ดังนั้นจี้หซีก็จะจัดการเรื่องธุรกิจของบริษัทเอง แต่บางคำเธอจำเป็นต้องพูดแบบนี้

“ครับ ครับ เป็นพวกเราไม่รอบคอบเอง ถ้าเช่นนั้นเชิญประธานเห้อกลับไปพักผ่อนได้เลยครับ”ผู้จัดการหรวนได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงก็ไม่มีความไม่พอใจเลยสักนิด แต่กลับรีบพยักหน้าเห็นด้วย

ประธานเห้อมีหุ้นส่วนร้อยละแปดสิบสองของบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ปอยู่ในมือ ซึ่งเพียงพอที่จะตัดสินทุกอย่างในบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ป แล้วใครเล่าจะกล้าขัดขืนคำสั่ง？ไม่ใช่เป็นการรนหาที่ตายหรอกเหรอ？

“อืม พอแล้ว พวกคุณกลับโรงแรมก่อน จากนั้นจะมีคนติดต่อหาพวกคุณเอง”เวินลั่วฉิงรู้ว่าผลลัพธ์แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ เห้อถงถงจะเป็น……”หยางชิงชิงได้สติกลับมาด้วยใบหน้าเหลือเชื่อ เธอไม่เชื่อ ยิ่งไม่อาจยอมรับได้

“คุณหยาง เชิญเอาเช็คสองล้านของคุณไปด้วย คุณเอาเงินสองล้านมาฟาดหัวประธานคนใหม่ของบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ป ขอถามหน่อยนะว่าใครให้คุณบังอาจขนาดนี้？”เวินลั่วฉิงหยิบเช็คของหยางชิงชิงขึ้นมา จากนั้นยกมือโยนออกไปเบาๆ

ผู้คนที่ติดตามหยางหลินมาเมื่อสักครู่ต่างจ้องมองหยางชิงชิงด้วยแววตาซับซ้อนและการชมอย่างเพลิดเพลิน

หยางชิงชิงถูกพวกเขาจ้องอย่างี้พลันอยากมุดแผ่นดินหนีแทบตาย

“ขอให้ประธานหยางสั่งสอนลูกสาวของตัวเองดีๆด้วย ลูกสาวประธานหยางมาหาเรื่องประธานคนใหม่ของบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ป คนอื่นอาจสงสัยว่าเป็นเจตนาของประธานหยางได้”เวินลั่วฉิงหันไปมองหยางหลิน พลางเสริมหนึ่งประโยคช้าๆ

“ครับ ครับ ผมจะดูเธอดีๆแน่นอนครับ ไม่ปล่อยให้เธอมารบกวนประธานเห้ออีกนะครับ”หยางหลินถึงจะไม่เต็มใจอย่างไร แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยคำว่า ไม่ ได้แต่พยักหน้าตอบรับ

“พ่อ มันเกิดอะไรขึ้นคะ？”หยางชิงชิงยอมรับความจริงอย่างนี้ไม่ได้ เธอไม่มีทางเชื่อได้เด็ดขาดว่าเห้อถงถงจะกลายเป็นประธานคนใหม่ของบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ป

“ไสหัวกลับบ้านไปเลย”บัดนี้หยางหลินไม่มีที่ระบายความอัดอั้นตันใจ หยางชิงชิงดันไม่ดูสีหน้า ความโมโหครั้งนี้จึงลงที่ตัวของหยางชิงชิง

หยางชิงชิงกลัวหยางหลินตั้งแต่เด็ก ยามนี้หยางหลินโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอไม่กล้าพูดต่ออีก

หยางหลินพากลุ่มคนออกไป หยางชิงชิงก็ตามออกไปด้วย

“คุณเห้อ”คุณหญิงจี้ไม่ได้ออกไป เธอมองไปยังเห้อถงถงด้วยใบหน้าประจบประแจง

เมื่อก่อนบริษัทตระกูลหยาง/มีหุ้นส่วนอยู่ในบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ปแค่ร้อยละสามสิบ เธอก็คอยเคล้าเคลียตระกูลหยาง อยากให้จี้หซีแต่งงานกับหยางชิงชิง

ซึ่งอันที่จริงหยางชิงชิงไม่ได้มีหุ้นในบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ปเลย

จี้หซีแต่งงานกับหยางชิงชิง อย่างมากบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ปก็ช่วยได้แค่เรื่องธุรกิจตระกูลจี้เท่านั้น อย่างอื่นตระกูลจี้ก็ไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย

เพราะหยางชิงชิงยังมีพี่ชายอีกสองคน หยางชิงชิงเป็นผู้หญิง ซึ่งไม่มีอำนาจต่อรองในบริษัทเหิงเฉินกรุ๊ปเลย