บทที่ 757 ถังจื่อซีประกาศอย่างมาดเข้มว่า คนนี้คือพ่อของฉัน (5)

ทุกคนมองเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนออกคำสั่งประธานของพวกเขา แต่ละคนก็เหงื่อแตกไปตามๆกัน

เด็กหญิงคนนี้ใจกล้าจริงๆ

การถกเถียงของเด็กผู้หญิงสองคนได้ดึงประธานเข้าไปเกี่ยวข้อง อันนี้มันสมควรไหม？

เย่ซือเฉินกลับไม่รู้สึกอารมณ์เสีย ตรงกันข้าม ไม่รู้เพราะเหตุใดเขากลับรู้สึกหวานละมุนละไมใจ มีความรู้สึกสบายใจบางอย่าง

เด็กคนนี้น่ารักเกินไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเธอเอ่ยชื่อให้เขาช่วยเธอ แสดงถึงความเชื่อใจต่อเขา พึ่งพาเขา ความรู้สึกนี้ไม่เลวเลย

อืม ยามนี้คุณชายสามเย่มีความรู้สึกพอใจจากการถูกพึ่งพิง อย่างอื่นก็ไม่สำคัญในสายตาคุณชายสามเย่แล้ว

“อืม แต่งแล้ว”ถึงแม้ตอนนี้จะหย่ากับเวินลั่วฉิงแล้ว แต่ในใจของคุณชายสามเย่ เวินลั่วฉิงยังคงเป็นภรรยาของเขา ดังนั้นเขายังคงเป็นบุรุษที่แต่งงานแล้ว

เพราะยังไงเสียก็ต้องแต่งงานอีกครั้งในไม่ช้า

“ได้ยินหรือยัง？แด๊ดดี้ฉันแต่งงานแล้ว”ถังจื่อซีพอใจกับคำตอบของคุณชายสามเย่มากๆ เธอมองหน้าหรวนซินซินพร้อมกับประกาศอย่างโอหังว่า“แด๊ดดี้ของฉันแต่งงานกับแม่ของฉันแล้ว”

เลขาหลิว“……”

ประธานของเขาแต่งงานแล้วจริงๆ แต่คุณนายเป็นแม่ของเด็กคนนี้หรือเปล่า？

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ไม่เคยได้ยินคุณนายเล่าให้ฟังเลย

เด็กคนนี้กล้าพูดจริงๆ

เพื่อ‘แย่งชิงความเอ็นดูด้วยความหึง’เด็กคนนี้กล้าพูดทุกอย่าง

ดวงตาเย่ซือเฉินกะพริบรัวๆ เด็กคนนี้พูดซี้ซั้วหรือเปล่า？

คนที่เขาแต่งงานด้วยมีเพียงคนเดียว ชั่วชีวิตนี้มีแค่คนเดียว ต้องเป็นเวินลั่วฉิงเท่านั้น แต่เวินลั่วฉิงไม่มีลูก อีกทั้งอาจมีลูกไม่ได้ ดังนั้นเด็กคนนี้ไม่น่าจะใช่ลูกสาวเวินลั่วฉิง

เพราะเด็กคนนี้อายุประมาณสี่ห้าขวบแล้ว คงจะพูดพร่ำเพรื่อไปเรื่อย

สี่ห้าขวบ？

ชั่วพริบตานั้น สมองของคุณชายสามเย่เกิดความคิดอื่นขึ้นมา

เด็กคนนี้ดูแล้วอายุประมาณห้าขวบ ห้าปีก่อน เขากัเวินลั่วฉิงเคย……

ส่วนเรื่องเวินลั่วฉิงตั้งท้องไม่ได้ อาจเป็นอาการภายหลัง

หรือว่า？หรือว่า？หรือว่าเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นลูกสาวของเขาจริงๆ？

ลูกสาวของเขากับเวินลั่วฉิง？

คิดความเป็นไปได้นี้ มือของเย่ซือเฉินก็สั่นระริกเล็กน้อย

ถังจื่อโม่ที่หลบอยู่อีกด้านทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เหตุการณ์นี้เกินแผนการที่ตั้งไว้หลายพันไมล์เสียแล้ว

เขาจับน้องสาวกลับมาได้ไหม？

สถานการณ์อย่างนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้

แต่ถ้าหากปล่อยเลยตามเลย เรื่องนี้ก็จะควบคุมไม่อยู่

“น้อง น้อง น้องมีลูกสาวโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่ไหร่？”กว่าเจ้าเยว่หรูจะได้สติกลับคืนมาก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนวันแล้ว ดวงตาทั้งคู่มองสลับสองคนไปมา เพื่ออยากให้แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า？

เย่ซือเฉินไม่ได้ตอบคำถามของเจ้าเยว่หรู เพียงแต่ดวงตาจับอยู่ที่ถังจื่อซี เขาอยากถามเธอ อยากถามว่าเธอเป็นลูกสาวของใครกันแน่？

อาจเป็นเพราะตอนนี้เขาตื่นเต้นมาก ดังนั้นจึงอ้าปากพูดไม่ได้ชั่วขณะ