บทที่ 761 ถังจื่อซีประกาศอย่างมาดเข้มว่า คนนี้คือพ่อของฉัน (9)

“โอเคค่ะแด๊ดดี้”ถังจื่อซีตอบอย่างเชื่อฟัง จากนั้นก็หอมแก้มคุณชายสามเย่อีกครั้ง

รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณชายสามเย่ไม่ขาดสาย ยิ้มเหมือนดอกไม้ไม่มีผิด

เลขาหลิวรู้สึกมึน เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นประธานยิ้มอย่างนี้

เลขาหลิวคิดว่าตอนนี้ไม่รู้หัวใจของท่านประธานจะสวยงามเพียงใดแล้ว？

เลขาหลิวกำลังคิดอยู่ ดวงตาคู่ฉลาดปราดเปรื่องของเด็กน้อยถังจื่อซีก็หันมากะทันหัน

เลขาหลิวสบตาของถังจื่อซีก็ชะงัก เจ้าหญิงน้อยมีอะไรจะสั่งการหรือ？

“เลขาหลิวได้ยินหรือยังคะ？แด๊ดดี้ของหนูให้คุณช่วยตีเธอ”ถังจื่อซีไม่ใช่เด็กไร้เหตุผล แต่เธอเป็นคนที่รู้ความ เป็นเด็กที่เชื่อฟังมาก

เพียงแต่คำพูดของเจ้าเยว่หรูในวันนี้เหยียบโดนเขตหวงห้ามของเธอ ทำให้เธอต้องลงมือ

และตอนนี้เธอไม่อยากเห็นหน้าหญิงชั่วร้ายคนนี้ เธอคือ……

“เรื่องตีไม่ต้อง เพราะเมื่อกี้หนูตีแล้ว คุณช่วยไล่พวกเธอไปก็พอค่ะ”ถังจื่อซีอยากให้เลขาหลิวไล่สองแม่ลูกนี้ไปให้พ้น คนอย่างนี้เธอไม่อยากคบค้าสมาคมด้วย

“ไอ้เด็กบ้า ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น”เจ้าเยว่หรูเห็นถังจื่อซีทำหน้ารำคาญเหมือนไล่แมลงวัน เพลิงโกรธในใจเธอลุกขึ้นไม่ขาดสาย

ปกติเธอเที่ยวตามจับนังจิ้งจอกจนเคยชิน เวลานี้เลยงัดกิริยาพวกนั้นออกมาใช้

“เมื่อกี้ยังโดนแตะไม่เข็ดใช่ไหม？”คุณชายสามเย่หันหน้าไปกวาดสายตามองเธออย่างเย็นชาแวบหนึ่ง ศึกครานี้เด็กนั้นถังจื่อซี

ชนะขาดลอย คุณชายสามเย่เลยอารมณ์ดี อีกอย่างเด็กน้อยถังจื่อซีก็ไม่ถือสา แค่อยากให้ไล่พวกเขาไป

ไม่เช่นนั้น คุณชายสามเย่คงใช้ให้คนไล่สองแม่ลูกคู่นี้ไปนานแล้ว

เลขาหลิวไม่ต้องลงมือก็มีคนไล่สองแม่ลูกเจ้าเยว่หรูออกไปแล้ว

“หนูเก่งจังเลย”ยามนี้เลขาหลิวมองถังจื่อซีอย่างเลื่อมใส เด็กอายุไม่ถึงห้าขวบมีทักษะการต่อล้อต่อเถียงขึ้นขั้นนี้แล้ว？

เขายังละอายใจที่เทียบไม่ได้เลย

ทำไมเด็กหญิงตัวน้อยๆคนนี้ถึงเก่งอย่างนี้นะ？

“อืม แค่ทั่วไป ทั่วไป คุณไม่ต้องนับถือหนูหรอก”ถังจื่อซีมองเลขาหลิวอย่างเบาบาง พลางโบกมืออย่างไม่สนใจ

ราศีราชันหญิงขนานแท้

“ไม่ อานับถือหนูจริงๆ หนูเป็นราชันหญิงของอา”เลขาหลิวเห็นสีหน้าเด็กน้อยถังจื่อซีที่เรียบเฉยอย่างสุขุมก็ยิ่งเลื่อมใสมากขึ้น

“ไม่ หนูไม่ใช่ราชันหญิง หนูเป็นเจ้าหญิงน้อย”ถังจื่อซีชะงัก จากนั้นก็แก้ไข้คำผิดอย่างจริงจัง

คุณแม่ต่างหากที่เป็นราชันหญิง ส่วนเธอนั้นเป็นเจ้าหญิง

“อืม อืม เจ้าหญิงน้อย ได้โปรดรับความศรัทธาของอาไว้ด้วย”

ตัวเลขาหลิวยังคิดไม่ถึงเลยว่าตนจะภักดีขนาดนี้ นับถือมากเลยใช่เปล่า？

คุณชายสามเย่มองเลขาหลิวด้วยตาหรี่ พลางแฝงความอันตรายอย่างเลือนราง เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจที่เลขาหลิวแย่งความสนใจจากถังจื่อซีไป

“เจ้าหญิงน้อยชื่ออะไรเหรอ？”แต่เวลานี้เลขาหลิวหลงใหลเด็กน้อยถังจื่อซีมาก ไม่รับรู้ถึงความไม่พอใจของท่านประธานเอาซะเลย

ได้ยินเลขาหลิวถาม ดวงตาคุณชายสามเย่พลันกะพริบ ใช่แล้ว ถึงตอนนี้เขายังไม่รู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ชื่ออะไรเลย

เขาลืมถามเสียสนิท

“หนูชื่อถังจื่อซี”ถังจื่อซีเอ่ยชื่อตัวเองอย่างองอาจ เพราะตรงหน้าคือพ่อของเธอ ไม่ใช่คนอื่น ดังนั้นเธอไม่จำเป็นต้องปิดบังชื่อของตัวเอง

คุณชายสามเย่“……”