บทที่ 773 คุณชายสามเย่สืบเรื่องของลูกได้แล้ว (5)

เขาหวังว่าลูกจะเป็นของเขา เป็นของเขาและเวินลั่วฉิง......

แต่เขาก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าเธอจะปิดบังตัวเองมาโดยตลอด

“ท่านประธานครับ จะสืบคุณผู้หญิงจริงๆ หรอครับ?” ในใจของเลขาหลิวมีความสั่นสะเทือนเล็กน้อย คุณผู้หญิงเป็นคนยังไงตอนนี้เขาชัดเจนมากแล้ว

คุณผู้หญิงคือนักจิตวิทยาด้านนักโทษ คุณหนูใหญ่ตระกูลถัง หากพวกเขาสืบคุณผู้หญิง คุณผู้หญิงต้องรู้ตัวแน่ๆ

หากคุณผู้หญิงรู้ตัวแล้ว จะโกรธไหม?

หากลูกเป็นของคุณผู้หญิงจริงๆ ก็ว่าไปอย่าง ถ้าหากไม่ใช่ งั้นเรื่องนี้ก็หนักแล้ว

“ท่านประธาน ผมรู้สึกว่าหากคุณผู้หญิงคลอดลูกของท่านแล้ว คงจะบอกท่านตั้งนานแล้ว ดังนั้น อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับคุณผู้หญิงหรือเปล่าครับ…..” เลขาหลิวพยายามเปิดปากพูดด้วยการลองใจ อยากจะพูดโน้มน้าวท่านประธานของบ้านตัวเอง

เลขาหลิวรู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่ท่านประธานตัวเองมีต่อคุณผู้หญิง ดังนั้นเลขาหลิวไม่อยากให้ระหว่างท่านประธานและคุณผู้หญิงมีความเข้าใจผิดจริงๆ

ดวงตาของคุณชายสามเย่หรี่ขึ้นอีกครั้ง เขาเองก็นึกถึงปัญหานี้ เขาเองก็ไม่คิดว่าเวินลั่วฉิงจึงปิดบังเขามาตลอด

“ท่านประธาน ความระมัดระวังคุณผู้หญิงสูงขนาดนั้น หากพวกเราไปสิบคุณผู้หญิง คุณผู้หญิงต้องรู้แน่ๆ ครับ พอถึงเวลา หากคุณผู้หญิงเข้าใจผิดจะทำยังไงครับ” เลขาหลิวเห็นท่านประธานของบ้านตัวเองไม่พูดอะไรเลย ก็ตัดสินใจพูดคำพูดให้ชัดเจนเลย

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย ดังนั้น ห้ามทำโดยไม่คิดเด็ดขาด

แววตาของคุณชายสามเย่กะพริบขึ้นเบาๆ ริมฝีปากค่อยๆ เม้มปากขึ้น เขารู้ดี สิ่งที่เลขาหลิวพูดไม่ผิด ความระมัดระวังของเธอสูงมาก หากให้คนไปสิบเธอจริงๆ ไม่ว่าจะลับขนาดไหน เธอก็สามารถรู้ได้

พอถึงเวลา หากลูกนั้นไม่ใช่ลูกของเธอ เรื่องบางเรื่องเกรงว่าจะไม่สามารถอธิบายได้

“พอแล้ว นายลงไปก่อนเถอะ” ขณะนี้ เสียงของคุณชายสามเย่ต่ำลงอย่างเห็นได้ชัดเจน

เลขาหลิวอึ้งไปเลย จากนั้นก็ค่อยๆ ถอยออกไป

คุณชายสามเย่สูดหายใจลึก หันไป เดินไปยังข้างหน้าของหน้าต่าง

ขณะนี้ คุณชายสามเย่ลังเลมาก สืบ เกรงว่าเวินลั่วฉิงจะรู้ ไม่สืบ ความสงสัยในใจของเขาก็ไม่สามารถหายไปได้

คุณชายสามเย่ยืนอยู่ที่ข้างหน้าต่าง ไม่ขยับเลย ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาเหมือนจะนึกอะไรออก จากนั้นก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรเบอร์หนึ่งออกไป

เสียงของโทรศัพท์ดังไปสองที ทางนั้นรับแล้ว

“เฉินเฉิน มีเรื่องอะไรหรอ?” โทรรับศัพท์ถูกรับแล้ว เสียงของโจ๋วอันหนานดังผ่านมา

ฟังจากเสียงแล้วฟังไม่ออกถึงความผิดปกติอะไร

“ครั้งที่แล้วที่ฉันให้เธอไปสืบเรื่องอาการของเวินลั่วฉิง ฉันอยากจะรู้เกี่ยวกับสถานการณ์หน่อย” แววตาในตอนนี้ของเย่ซือเฉินมีอารมณ์ที่ซับซ้อนแฝงอยู่ ไม่สามารถไปสืบตรงๆ ได้ ตอนนี้คนที่เขานึกถึงก็มีแต่โจ๋วอันหนานแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น? นายอยากจะรู้เรื่องอะไร?” ทางนั้น มือที่จับโทรศัพท์ของโจ๋วอันหนานก็จับแน่นยิ่งขึ้น แววตาดูผิดปกติขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจน

เย่ซือเฉินจะรู้อะไรแล้วหรือเปล่า?!

“เธอไม่สามารถมีลูกได้เพราะอาการบาดเจ็บ ฉันอยากรู้ว่าเธอเคยบาดเจ็บเมื่อไหร่?” คุณชายสามเย่นั้นมีความเชื่อถือต่อทักษะการแพทย์ของโจ๋วอันหนานอยู่ ดังนั้น เขาแน่ใจว่าเรื่องนี้โจ๋วอันหนานต้องรู้แน่นอน

เขาคิดว่าสามารถหาคำตอบบางอย่างจากโจ๋วอันหนานได้