บทที่ 781 นี่เป็นการใส่ร้าย (2)

แต่เวินลั่วฉิงคิดว่า แม้นพวกเขาจะวางแผนรัดกุมเพียงใด แต่คงเอาของอย่างนั้นของถังหลินไม่ได้ง่ายๆหรอก？

นอกเสียจากถังหลินจะทำอย่างนั้นจริงๆ ช่าง……

เวินลั่วฉิงมองไปยังเตียงที่ยุ่งเหยิงอีกครั้ง ซึ่งเป็นเตียงที่ถังหลินนอนเมื่อคืน！！

ถังหลินอยู่ในห้องตลอด คนอื่นคงมาทำให้เตียงยุ่งเหยิงอย่างนี้ไม่ได้ เตียงของถังหลินยุ่งขนาดนี้ มีเพียงถังหลินเป็นผู้ทำเท่านั้น

เวินลั่วฉิงนึกความเป็นไปได้นี้ก็รู้สึกตกใจ เธอคิดว่าเรื่องนี้รุนแรงกว่าที่ถังหยุนเฉิงคาดการณ์ไว้

เวินลั่วฉิงรีบชำเลืองมองแพทย์นิติเวชที่กำลังตรวจสอบอยู่ ดวงตาเวินลั่วฉิงเคร่งขรึมอีกครั้ง

และในเวลานี้แพทย์นิติเวชเดินออกมาพร้อมกับถือผลตรวจมาด้วย ซึ่งเพิ่งได้ผลตรวจสดๆร้อนๆ！！

ตอนที่เขาเดินมา มองถังหลินด้วยแววตาเลือนรางยากต่อการเข้าใจ

หัวใจเวินลั่วฉิงถูกบีบอย่างแรง สังหรณ์ใจว่าผลตรวจไม่เป็นผลดีกับถังหลินเอามากๆ……

ดวงตาถังหยุนเฉิงมองไปยังแพทย์นิติเวช พูดให้ถูกต้องก็คือมองผลตรวจในมือหมอ

เวินลั่วฉิงยืนอยู่ข้างกายถังหยุนเฉิง เธอพบว่ามือของถังหยุนเฉิงกำลังสั่น ถังหยุนเฉิงกำลังเครียดและหวาดกลัว

“หัวหน้ากู้ ผลตรวจออกมาแล้วครับ”หมอนิติเวชเดินไปอยู่ตรงหน้ากู้ฉิ้งหยู่พลันยื่นผลตรวจให้กู้ฉิ้งหยู่

กู้ฉิ้งหยู่เป็นรุ่นหลานของตระกูลกู้ อายุไม่มาก เป็นหัวหน้าตำรวจที่รับผิดชอบทำคดีนี้

เวินลั่วฉิงมองไปยังกู้ฉิ้งหยู่ด้วยตาหรี่ เท่าที่เธอรู้คนตระกูลกู้ไม่ใช่คนทำงานกระตือรือร้น แบบหากไม่มีผลประโยชน์ส่วนตัวจะไม่ตื่นแต่เช้า ดังนั้นคดีนี้ต้องเกี่ยวพันกับตระกูลกู้อย่างแน่นอน

ทว่าช่วงเรื่องตระกูลกู้ทำอะไรก็ไม่ราบรื่น อย่างคดีครั้งก่อนก็ทำให้ตระกูลกู้ได้รับบทลงโทษหลายคน เรียกได้ว่าเสียหายอย่างหนักกันเลยทีเดียว

สำหรับเรื่องในวันนี้ เกรงว่าคงไม่ใช่ฝีมือตระกูลกู้เพียงฝ่ายเดียว

โรงแรมกั๋วซินใช้มาต้อนรับแขกของประเทศชาติที่มาจากนอกประเทศ ครั้งนี้มีองค์ชายจากประเทศ Dมาร่วมเจรจาหาข้อตกลงทางการค้าระหว่างประเทศ

เนื่องจากประเทศDกับแปดตระกูลใหญ่ร่วมกันทำธุรกิจมาโดยตลอด ซึ่งธุรกิจส่วนมากที่อยู่ในประเทศ Dจะมีถังหลินเป็นผู้ดูแลเกือบทั้งหมด

ฉะนั้นเมื่อวานถังหลินกับหยวนจุนหลินไปต้อนรับเจ้าชายทั้งสองพระองค์จากประเทศ D

ซึ่งระหว่างที่เข้าพบเมื่อวานไม่มีคนของตระกูลกู้เลย

จากตารางที่ตั้งไว้ วันนี้ถังหลินยังต้องไปดูงานเป็นเพื่อนเจ้าชายทั้งสองพระองค์ ดังนั้นเมื่อคืนถังหลินจึงเข้าพักที่โรงแรมพร้อมกับแขกผู้มีเกียรติทั้งสองท่านนี้

ฉะนั้นคนทั่วไปไม่อาจวางแผนการร้ายเช่นนี้ได้เลย

“คุณแจ้งผลตรวจออกมาเลย”กู้ฉิ้งหยู่ไม่ได้รับ แต่ให้แพทย์นิติเวชบอกผลออกมา ซึ่งตอนนี้มีนักข่าวหลายคนอยู่ด้วย หากแพทย์นิติเวชพูดออกมาก็เท่ากับเป็นการประกาศให้โลกรู้แล้วล่ะ

ถังหยุนเฉิงเผยความกลุ้มใจออกมาทางสายตาทันที แต่กู้ฉิ้งหยู่ไม่ได้ดูผลตรวจ ดังนั้นกู้ฉิ้งหยู่ก็ไม่มีทางรู้ผลตรวจอย่างแน่นอน

ทว่าถังหยุนเฉิงก็อดสูดลมหายใจเข้าลึกๆหนึ่งครั้งไม่ได้ ดวงตาทั้งคู่ของเขาจับจ้องอยู่ที่ตัวแพทย์นิติเวช

แพทย์นิติเวชมองถังหลินแวบหนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยปากพูดว่า“ผลตรวจปรากฏว่าของเหลวที่นำมาจากตัวผู้เสียหายกับของตกค้างบนเตียงเป็นของคนเดียวกันครับ”

เวินลั่วฉิงตกใจเล็กน้อย มองเตียงในห้องอีกครั้ง กลางเตียงมีรอยคราบทิ้งไว้ เมื่อกี้หมอนิติเวชคงจากเก็นตัวอย่างจากจุดนี้ไปตรวจสอบ

ซึ่งกลางเตียงต้องเป็นจุดที่ถังหลินนอนแน่ๆ

ปกติถังหลินเป็นคนระวังตัวสูง คนนอกไม่มีทางวางของอย่างนั้นไว้ใต้ร่างกายเขาเด็ดขาด

อีกทั้งจากร่องรอยที่ทิ้งไว้ มันไม่ได้เพิ่งมี แต่มีมาได้หลายชั่วโมงแล้ว

“ตกลงเป็นของถังหลินหรือเปล่า？”กู้ฉิ้งหยู่ตาลุกวาว รีบถามหนึ่งประโยค

ถังหลินก้มหน้าโดยไม่พูดไม่ขยับมาตลอด ใบหน้าไม่ได้เผยอารมณ์ใดๆทั้งนั้น

หมอนิติเวชมองหน้าถังหลินแวบหนึ่ง จากนั้นก็พูดเสียงเคร่งขรึม“ใช่ครับ”