บทที่ 790 ผลที่เขาโกรธคือ ขุดผู้หญิงคนนั้นออกมาด้วยตัวเอง (2)

“อย่าอยากรู้ให้มากไปหน่อยเลย ความอยากรู้ทำให้แมวตายได้”ถังหลินมองเวินลั่วฉิง พลางพูดอย่างเข้มงวด ไม่เปิดเผยแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว

เวินลั่วฉิง“……”

ทำไม？นี่หมายถึงจะฆ่าปิดปากหรือ？

พี่ชายเธอถีบหัวไล่ส่งหลังใช้งานเธอเสร็จอย่างนั้นหรือ แถมยังคิดจะฆ่าปิดปากด้วย？

โอ้พระเจ้า！ยังมีความเป็นธรรมอยู่บ้างไหม？

“พี่ ฉันต้องเตือนพี่หนึ่งประโยคใช่ไหม หาคนนั้นไม่เจอพี่ก็ออกไปไม่ได้ พี่ออกไปไม่ได้ก็ไม่มีทางตามหาหญิงคนนั้น มันจะวนเวียนอยู่อย่างนี้นะ……”เวินลั่วฉิงมองเขาด้วยรอยยิ้มที่สดใส

วางมาดไปเถอะ พี่วางมาดต่อตามสบายเลย！！

“หาวิธีให้พี่ออกไป มีเพียงพี่เท่านั้นที่จะหาตัวผู้หญิงคนนั้นเจอ”ถังหลินชะงัก พลางขมวดคิ้วแน่นเป็นปม

เวินลั่วฉิง“……”

ให้ตายเถอะ！！

พูดเหมือนเธอทำได้ทุกอย่าง หรือว่าเธอเป็นคนก่อตั้งสถานีตำรวจขึ้นมาเอง เธอบอกให้ปล่อยเขาไปก็ปล่อยเขาได้อย่างนั้นหรือ？

พี่ชายเธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่？กล้าคิดเสียจริง！

“พี่ฉันไปชงชาให้พี่ พี่ค่อยๆดื่มแล้วกัน”เธอไม่มีความสามารถให้เขาออกไป ดังนั้นเขานั่งจิบชาอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน

“ฉิงฉิง มีเพียงพี่เคยเห็นผู้หญิงคนนั้น มีเพียงพี่ถึงหาตัวเธอคนนั้นเจอ”ถังหลินแอบถอนหายใจ ถังหลินยืนกรานจุดนี้มาก

“พี่เธอทำอะไรกับพี่กันแน่ ถึงทำให้พี่……”เวินลั่วฉิงมองเขาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า“หงุดหงิด”

เธอเห็นถังหลินหงุดหงิดอย่างชัดเจน

ถังหลินจ้องเขม็งเธอแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ไม่พูดก็ช่าง ฉันก็ไม่สนใจแล้ว”เวินลั่วฉิงหันกายเดินออกไป ซึ่งคิดในใจว่าถังหลินต้องเรียกเธอไว้แน่ๆ แต่ถังหลินไม่ได้เรียกเธอเลย

เวินลั่วฉิงออกจากห้อง พลางถอนหายใจแรงๆหนึ่งเฮือก

แม่ง！！

ถังหลินไว้ความหวังไว้ที่เธอ！！！

เมื่อเป็นเช่นนี้เธอไม่มีทางไม่ช่วยเหลือเขาเด็ดขาด！！

โอ้ ทำไมเธอถึงมีพี่ชายอย่างนี้ด้วยนะ？

ตอนที่เวินลั่วฉิงออกมา เย่ซือเฉินก็ไม่อยู่แล้ว น่าจะมีธุระด่วนเข้ามา

ตอนที่เวินลั่วฉิงออกจากสถานีตำรวจ ใบหน้ายังคงเจือความไม่พอใจไว้หลายส่วน

ทว่าเธอเพิ่งออกจาสถานีตำรวจไม่นานก็ได้รับสายจากเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินส่งที่อยู่ให้เธอ เธอจึงรีบตามไป เย่ซือเฉินบอกว่ามีเบาะแสของถังหลินเล็กน้อย