บทที่ 792 ผลที่เขาโกรธคือ ขุดผู้หญิงคนนั้นออกมาด้วยตัวเอง (4)

เย่ซือเฉินมองกู้หวูอย่างเย็นเยียบ วันนี้กู้หวูทำตัวอิสระตามใจชอบเกินไปหรือเปล่า？！กู้หวูกล้าถามอย่างนี้กับเขา？เห็นทีจะคันตูดซะแล้วสิ

ทว่าคุณชายสามเย่ไม่ได้โมโหต่อหน้าเวินลั่วฉิงจริงๆ

คุณชายสามเย่ไม่ได้ตอบ ดวงตากู้หวูกะพริบรัวๆ：“ถึงแม้วิธีการร่วมเพศจะไม่เหมือนกัน แต่ก็เท่ากับเป็นการปลดปล่อยอารมณ์ ดังนั้นผมรู้สึกว่าผู้ชายก็สามารถช่วยคลายฤทธิ์ยาเช่นนั้นได้เหมือนกัน”

กู้หวูขมวดคิ้วยุ่ง สีหน้าลังเลหลายส่วน：“งั้นเมื่อคืนถังหลินเอากับเจ้าชายใหญ่หรือเจ้าชายน้อย？”

“แค่น”เวินลั่วฉิงสำลักน้ำลายตัวเอง คนนี้ด่วนสรุปรวดเร็วทันใจ คล้ายกับมีเรื่องอย่างนี้จริงๆ！！

“ผมรู้สึกว่ายิ่งคิดก็ยิ่งเป็นไปได้ ไม่เช่นนั้นเขาจะมั่นใจได้อย่างไรว่าคนที่เขาแตะต้องไม่ใช่กงหยุนในสถานการณ์เช่นนั้น？หากเป็นผู้หญิงเหมือนกัน เมื่ออยู่ภายใต้ความมืดก็จะให้ความรู้สึกเกือบเหมือนๆกัน มีเพียงคนนั้นเป็นผู้ชาย ถังหลินจึงรู้สึกถึงความต่างได้อย่างชัดเจน เรื่องนี้ถึงจะอธิบายได้สมเหตุสมผล”กู้หวูยิ่งพูดยิ่งเหมือน หากแม้ไม่ใช่เรื่องจริงก็ถูกเขาพูดเหมือนเป็นความจริงทุกประการแล้ว：“เหมือนถังหลินจะไม่เคยมีแฟนสาวมาก่อนเลยสักครั้ง ไม่แน่อาจจะโค้งงอ(เกย์)ก็ได้”

“ที่หมอนิติเวชมีผลตรวจDNA งั้นคิดหาวิธีเอาเส้นผมของเจ้าชายทั้งสองคนไปตรวจหน่อยไหม”ได้ยินกู้หวูพูด เวินลั่วฉิงรู้สึกว่าลองตรวจดูก็ไม่เสียหาย

เพราะยังไงเสียตอนเกิดเหตุไม่มีใครอื่นอยู่บนชั้นแปดอีกแล้ว

ถ้าเกิดเป็นอย่างที่กู้หวูพูดจริงๆล่ะ？

คุณชายสามเย่หันไปมองเวินลั่วฉิงแวบหนึ่ง หากให้ถังหลินได้ยินคำพูดของเธอ ไม่รู้จะโกรธตายหรือเปล่า？

กล้าสังสัยว่าถังหลินโค้งงอ(เป็นเกย์)？！

“เรื่องนี้ให้ลูกพี่ไปจัดการเถอะ ความสัมพันธ์ของลูกพี่กับเจ้าชายใหญ่แน่นแฟ้นเช่นนี้ แค่เอาเส้นผมถือเป็นเรื่องง่ายมาก”อาจเป็นเพราะกู้หวูแน่ใจในความคิดนี้แล้วจริงๆ：“แต่ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าชายใหญ่？หรือเป็นเจ้าชายเล็กน้อยแน่？”

เวินลั่วฉิง：“……”

ไม่ว่าจะเป็นเจ้าชายใหญ่หรือเจ้าชายเล็ก สำหรับถังหลินแล้วก็ไม่ใช่เรื่องดีอะไรเลย！

ถังหลินคือพี่ชายของเธอ พี่ชายแท้ๆ แถมยังเป็นหลานชายคนเดียวของตระกูลถังอีกด้วย หากถังหลินโค้งงอ(เป็นเกย์)จริงๆ ตระกูลถังของพวกเขาจะพึ่งใครสืบทอดวงศ์ตระกูลกันล่ะ？

“ลูกพี่ ท่านจะไปเอาเส้นผมเมื่อไหร่？”กู้หวูรอไม่ไหวอย่างชัดเจน รอดูความคึกคักไม่ไหวแล้ว

กู้หวูเป็นคนดูความคึกคักความสนุกแบบไม่กลัวเรื่องจะใหญ่โตเลย

“ให้ถังหลินสืบเรื่องนี้เอง”เห็นได้ชัดว่าคุณชายสามเย่ไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องเช่นนี้ เรื่องอย่างนี้ต้องให้ถังหลินเป็นคนทำ

“แต่ถังหลินยังถูกกักตัวอยู่ในสถานีตำรวจนะ”เวินลั่วฉิงหมุนนัยน์ตา ก่อนจะมองเย่ซือเฉินอย่างสงสัย ถังหลินก็อยากสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แต่ถังหลินอยู่ในสถานีตำรวจออกมาไม่ได้

“พรุ่งนี้ก็ออกมาได้แล้ว”คุณชายสามเย่พูหนึ่งประโยคอย่างสบายๆ

เวินลั่วฉิง：“……”

พรุ่งนี้ถังหลินก็ออกมาได้แล้ว？เพราะอะไร？

ด้วยสิทธิอะไร？

ทำไมเย่ซือเฉินถึงกล้าพูดเช่นนี้？

“พรุ่งนี้ถังหลินก็ออกมาได้แล้วหรือ？สถานีตำรวจเป็นของคุณหรือไง？คุณจะให้ถังหลินออกมาเมื่อไหร่ก็ได้อย่างนั้นหรือ？”บัดนี้เวินลั่วฉิงรู้สึกช็อกจริงๆ จนถึงปานนี้เธอยังคิดหาวิธีให้ถังหลินออกมาไม่ได้เลย

หลังความช็อกของเวินลั่วฉิงผ่านพ้นไป จึงรีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็วอีกครั้ง：“ถึงแม้ฉันจะหาข้อสงสัยว่าถังหลินไม่ใช่ผู้ร้ายของเรื่องนี้ได้ แต่ร่างกายของกงหยุนมีเชื้ออสุจิ ซึ่งผ่านหมอนิติเวชพิสูจน์มาแล้วว่าเป็นจริง ด้วยสถานการณ์เช่นนี้จะปล่อยตัวถังหลินออกมาได้อย่างไร？”