บทที่ 800 เขาน่ากลัวอย่างนี้ เธอจะหนีไปได้หรือ(6)

เส้นผมสีดำเข็ม ไม่ยาวแต่ก็ไม่สั่นมาก น่าจะเป็นของหลินเป้ยแหละ ดูจากลักษณะตอนนี้แล้วเหมือนเส้นผมที่อยู่ในห้องของเขาตอนเกิดเหตุมาก

ถังหลินหรี่ตาขึ้นเล็กน้อย เขามั่นใจมากว่าคืนนั้นเขาแตะต้องผู้หญิง เป็นผู้หญิงแท้ๆคนหนึ่ง！！

ทว่าเส้นผมนี้มันคล้ายคลึงกันมาก อีกทั้งฉิงฉิงก็บอกว่าเจ้าชายทั้งสองคนมีความสงสัยมากที่สุด

ถังหลินเห็นการกระทำและการตอบสนองของเจ้าชายน้อย หางคิ้วของเขาก็ยกขึ้น จากนั้นก็หยิบเส้นผมบนหมอนขึ้นมา

ประตูห้องอาบน้ำปิดอยู่ ซึ่งมีเสียงน้ำไหลส่งออกมาจากห้องอาบน้ำ หลินเป้ยน่าจะกำลังล้างหน้าแปรงฟันอยู่

ถังหลินดึงกระดาษเช็ดปากมาห่อเส้นผมไว้ จากนั้นก็เก็บเข้ากระเป๋าเสื้อ

หลังทำเรื่องนี้เสร็จ ถังหลินก็เดินไปยังโต๊ะ จากนั้นก็นั่งลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักอย่าง

ไม่นาน ประตูห้องอาบน้ำก็เปิดออก หลินเป้ยเดินออกมา เขารวดเร็วมาก เพราะแค่ล้างหน้า แปรงฟันง่ายๆเท่านั้น

ซึ่งยังไม่ได้เช็ดหน้าของเขาให้แห้งสนิทเลย ยังมีหยดน้ำเหลืออยู่เล็กน้อย จุดนี้เหมือนผู้ชายทั่วไป ไม่ได้เหมือนผู้หญิงที่ละเอียดอ่อน

เขายังคงสวมใส่ชุดนอน เมื่อชุดนอนหลวมใหญ่ประดับกายของเขา ทำให้ดูสรีระไม่ออก

ถังหลินแค่มองหลินเป้ยแวบหนึ่ง จากนั้นก็ละสายตาไปที่อื่น

ครั้งนี้หลินเป้ยไม่รอให้ถังหลินพูด เขาก็เดินไปนั่งหน้าโต๊ะ จากนั้นก็เริ่มกินข้าวเช้า

เช้านี้เขายังไม่ได้กินอะไรลงท้องเลย รู้สึกหิวบ้างแล้วจริงๆ

ถึงแม้เขาจะมีหุ่นผอมเล็ก แต่ก็กินเก่งไม่เบา ข้าวเช้าที่ถังหลินสั่งมา ไม่ทันไรก็กินเกือบหมดแล้ว

เขากินเร็วมาก ดูการกินก็ไม่ได้ถึงขั้นน่าเกลียดมาก แต่ก็ไม่ได้น่าดูเลย

ตอนที่เขากินข้าวเช้า ถังหลินนั่งอยู่ตรงข้ามเขาตลอด ถังหลินจะมองเขาเป็นครั้งคราว แต่ถังหลินไม่ได้พูดอะไร

“ฉันกินหมดแล้ว”หลินเป้ยกินจนกินไม่ลงแล้วก็หยุด พลางเงยหน้ามองถังหลิน

“กินยา”สายตาถังหลินหยุดอยู่ที่ยาแก้หวัดบนโต๊ะ น้ำเสียงฟังดูแล้วไม่เหมือนให้เจรจาต่อรองได้เลย

“ฉันกินได้ตั้งเยอะ แสดงว่าฉันไม่ได้ป่วยอะไรมากเลย งั้นก็ไม่ต้องกินยาแล้ว”หลินเป้ยชะงัก คนนี้ไม่มีตาหรือไง？ไม่เห็นพลังการต่อสู้ของเขาเมื่อสักครู่นี้หรือไง？

สภาพเขาตอนนี้ยังจำเป็นต้องกินยาอีกหรือ？

เขา เกลียดการกินยาสุดๆ