บทที่ 805 ผลตรวจDNAคือหลักฐานที่ดีที่สุด (2)

“ใช่ ฉันเป็นห่วงมากเลย” เวินลั่วฉิงเบ้ปาก แล้วเสริมคำพูดกลับมา

“ฉิงฉิง คำพูดนี้ขอเธอขอไปทีกว่านี้ได้อีกไหม? หากถังหลินรู้ว่ามีน้องสาวแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะโมโหจนกระอักเลือดหรือเปล่า” อีกทางหนึ่งของโทรศัพท์ มู่หรงดัวหยางเหลือกตาขาวออกมาเลย

สำหรับเวินลั่วฉิงนั้นเขารู้จักดี คำพูดนี้ของเวินลั่วฉิงเธอไม่ได้เหม่อลอยเลย

ก่อนหน้านี้ที่ฉิงฉิงพูดถึงคุณชายสามเย่นั้นเป็นห่วงกังวลใจมาก แต่ว่าพอตอนนี้ที่พูดถึงถังหลิน น้ำเสียงกลับขอไปทีแบบลวกๆ เลย

“เป็นไปได้ยังไง? เพื่อเรื่องนี้ของพี่ชายฉัน ฉันทุ่มเทมากๆ ตอนนี้ฉันกำลังจะไปที่สำนักอัยการ ไปมั่นใจผลตรวจบางอย่างกับนิติเวช” เวินลั่วฉิงอึ้งไปเลย เธอไม่สนใจเรื่องของถังหลินหรอ?

แน่นอนว่าไม่ใช่!!

แต่ว่าสำหรับเรื่องเมื่อคืนนั้น ถังหลินได้แตะต้องตัวใครกันแน่ เวินลั่วฉิงรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่จบไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปพูดถึงแล้ว

ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นผู้ชาย หรือว่าผู้หญิง ต่างก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงได้แล้ว

แต่ว่า สำหรับเรื่องของเย่ซือเฉิน เธอรู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องป้องกันไว้ก่อน

“ทางนิติเวชมีอะไรที่ต้องไปตรวจให้แน่ชัดหรอ?” มู่หรงดัวหยางได้ยินคำพูดของเธอแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนดูจริงจังมากขึ้น

“เป็นเรื่องเกี่ยวกับกงหยุน” เวินลั่วฉิงค่อยๆ หรี่ตาขึ้น กงหยุนไม่พูดอะไรเลย จากปากของกงหยุนไม่ได้รับอะไรที่พวกเขาต้องการเลย เวินลั่วฉิงได้แต่คิดหาวิธีหาเบาะแสบางอย่างจากผลตรวจ

“เกี่ยวกับกงหยุน? เธอไปที่นิติเวชจะสามารถหาสถานการณ์อะไรจากกงหยุน?” มู่หรงดัวหยางมีความไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเวินลั่วฉิง

“ทางนิติเวชนั้นมีผลรายงานการตรวจอาการบาดเจ็บของกงหยุน นิติเวชคนนั้นปฏิบัติงานได้จริงจังมาก ผลรายงานได้จะละเอียด” เวินลั่วฉิงค่อยๆ หรี่ตาขึ้น ในแววตาของเขามีแสงเปล่งประกายอยู่ เธอรู้สึกว่าจุดนี้อาจจะมีเบาะแสใหม่ที่จะพบเจอ

“แล้วยังไง? จากอาการบาดเจ็บของกงหยุนจะสามารถสืบอะไรเจอ?” มู่หรงดัวหยางกลับไม่รู้สึกว่ามีประโยชน์อะไร “ถ้าหากอาการบาดเจ็บของกงหยุนมีปัญหา ตอนนั้นนิติเวชก็คงจะพูดออกมาแล้ว”

“ฉันสงสัยว่าอาการบาดเจ็บของเธอนั้นเธอเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง” เวินลั่วฉิงพูดถึงจุดสงสัยของเธอออกมา สำหรับมู่หรงดัวหยางแล้วแน่นอนว่าเธอเชื่อใจมาก ดังนั้น จึงไม่ได้ปกปิด

“สร้างขึ้นมาเอง?” มู่หรงดัวหยางตกใจจนตะโกนออกมาเสียง “เรื่องอื่นอาจจะเป็นไปได้ แต่ว่าการฉีกขาดในส่วนล่างของเธอล่ะ?”

“สามารถสร้างการฉีกขาดแบบนั้นออกมาได้ ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นผู้ชาย ตัวเธอเองก็สามารถใช้สิ่งของอย่างอื่นมาสร้างการฉีกขาดได้ และทั้งสองสถานการณ์นี้ก็สร้างรอยฉีกขาดออกมาได้ไม่แตกต่างกันมาก ในสถานการณ์ตอนนั้น เป็นไปไม่ได้ที่นิติเวชจะจ้องดูอย่างละเอียด แต่ว่าตอนนั้นนิติเวชได้ถ่ายรูปไปแล้ว ตอนนี้ฉันจะลองไปดู อาจจะรู้อะไรบางอย่าง”

เวินลั่วฉิงยืนหยัดมาตลอดว่า ขอแค่เป็นของปลอม ก็ต้องมีช่องโหว่ ขอแค่สำรวจและมองอย่างละเอียด จะต้องมองเห็นช่องโหว่ในนั้นแน่นอน

“เมื่อกี้เธอก็พูดแล้ว การฉีกขาดของสองสถานการณ์นี้ไม่ได้มีความแตกต่างกันมาก ตอนนั้นนิติเวชตรวจสอบออกมาไม่ได้ ผ่านรูปถ่ายจะสามารถเห็นอะไรที่แตกต่าง?” มู่หรงดัวหยางเบ้ปาก “ดวงตาของเธอคงจะเป็นตาทิพย์สินะ!”

เขารู้ว่าเธอตรวจสอบอะไรก็ละเอียดอ่อนมาโดยตลอด แต่ว่าสถานการณ์แบบนี้เกรงว่าถึงแม้จะเป็นเนื้อตาก็ยากที่จะแยกออก ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะตรวจสอบแผลของกงหยุนในตอนนั้นเลยก็ยังเกรงว่าจะยากที่จะมองออกถึงความแตกต่าง ยิ่งกว่านั้นคือตอนนี้เธอแค่ไปดูรูปถ่ายไม่กี่ภาพ

“หลักสำคัญหลักๆ ฉันเห็นแล้ว” เวินลั่วฉิงไม่แน่ใจว่าจะสามารถพบเจออะไรหรือเปล่า แต่ว่า เธอรู้สึกว่านี่เป็นเบาะแสทางหนึ่ง