บทที่ 820 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (5)

“ถ้าเป็นแบบนี้ก็ช่างเถอะ”แต่ถังหลินไม่ได้ยืนกรานว่าจะต้องไปว่ายน้ำให้ได้ เขาไม่อยากว่ายน้ำจริงๆแต่แรกอยู่แล้ว นึกถึงภาพหลินเป้ยไปสระว่ายน้ำ ใส่ชุดว่ายน้ำ เวลานี้ถังหลินเลยไม่อยากว่ายน้ำแล้ว

เจตนาของเขาก็เพื่อหยั่งเชิงหลินเป้ยเท่านั้น

การหยั่งเชิงครั้งนี้ ถังหลินพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

หลินเป้ยได้ยินคำพูดของถังหลินก็อึ้ง เธอคิดว่าถังหลินจะไปว่ายน้ำให้ได้ท่าเดียว เธอคิดว่าถังหลินจะบีบให้เธอจนตรอก

คาดไม่ถึงว่าถังหลินจะเปลี่ยนความคิดกะทันหัน

จิตใจด้านดีของเขาบังเกิดหรือ？

หลินเป้ยมองถังหลินแวบหนึ่ง ทันใดนั้นรู้สึกว่าความคิดของตัวเองตลกมาก

ถังหลินมีจิตใจกับเขาด้วยหรือ？

เธอรู้สึกว่าถังหลินไม่มีจิตใจด้านดีเลย ดังนั้นคงไม่บังเกิดกับถังหลินหรอก เขาต้องมีเป้าหมายอื่นเป็นแน่

เรื่องไปว่ายน้ำ ถังหลินสลัดความคิดทิ้งแล้วจริงๆ แต่ก็เป็นอย่างที่หลินเป้ยคาดการณ์ ถังหลินมีแผนการอื่นแล้วจริงๆ

ตอนกลางคืน ถังหลินจงใจเรียกหยวนจุนหลินมา ตอนแรก ตามกำหนดการเดิมของเจ้าชายทั้งสองคน ถือว่าวันนี้ได้เสร็จสิ้นภารกิจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หยวนจุนหลินมาร่วมทานข้าวก็ถือว่าปกติ

“ถังหลินคุณหมายความว่าไง？ให้ผมดื่มแข่งกับเจ้าชายน้อย ทำไมคุณไม่ดื่มกับเขาเอง？ทำไมต้องให้ผมดื่มกับเจ้าชายน้อยด้วย？คุณก็รู้ว่าเจ้าชายน้อยคอแข็งขนาดไหน วันแรกที่พวกเขามาถึง เขาดื่มหนักขนาดนั้น แต่สุดท้ายก็ไม่เมาเลย ทำไมผมต้องดื่มแข่งกับเขาด้วย ไม่เท่ากับผมหาเห่าใส่หัวหรอกหรือ？”หยวนจุนหลินได้ยินถังหลินพูดว่าให้เขาดื่มแข่งกับเจ้าชายน้อยตอนกินมื้อค่ำ ก็รู้สึกมึนงง

เกิดอะไรขึ้น？

ทำไมเขาต้องดื่มกับเจ้าชายน้อยด้วย？

“แถมคุณยังให้ผมดื่มแข่งเบียร์กับเขาอีกต่างหาก คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบดื่มเบียร์”หยวนจุนหลินไม่เข้าใจในสิ่งที่ถังหลินทำจริงๆ？

“แต่ดื่มเบียร์แล้วฉี่เยอะ？”มุมปากถังหลินยกขึ้น หัวเราะออกมากะทันหัน เพียงแต่เสียงหัวเราะของเขาในตอนนี้ชวนให้ขนลุกมาก ดูแวบแรกก็รู้ว่าคิดไม่ซื่ออยู่

“หมายความว่าไง？คุณหมายความว่าอะไร？”หยวนจุนหลินยุ่งงุนงง วันนี้เขาลืมพกสมองตอนออกจากบ้านหรือเปล่า？ทำไมฟังไม่ได้ศัพท์กับคำพูดของถังหลินเลย？

ดื่มแข่งกับฉี่เยอะมันเกี่ยวกันตรงไหน？

หรือดื่มแข่งเพื่อฉี่？

“คุณช่วยผม ผมก็จะติดค้างน้ำใจคุณ”ถังหลินไม่ได้อธิบาย เรื่องนี้เขาอธิบายมากไม่ได้

หยวนจุนหลินได้ยินเขาพูด ดวงตาเปล่งประกายวาววับ：“ติดค้างน้ำใจผม？งั้นผมให้คุณทำอะไร คุณก็จะรับปากใช่ไหม？”

“คุณอยากทำอะไร？”ถังหลินได้ยินคำพูดของเขาพลันเกิดความระมัดระวังขึ้นมาทันที ฟังก็รู้ว่าไม่ใช่เรื่องดี

หยวนจุนหลินมองเขา ไม่ได้พูดอ้อมค้อมแต่อย่างใด พูดตรงไปตรงมาว่า：“ผมอยากให้คุณนัดฉิงฉิงให้หน่อย”

ครั้งที่แล้วเขานัดถังฉิ้นเอ๋อ แต่เย่ซือเฉินก็ดันมาทำลาย ตอนนี้เขารู้แล้วว่าถังฉิ้นเอ๋อก็คือเวินลั่วฉิง เวินลั่วฉิงก็คือถังฉิ้นเอ๋อ

ทว่า ถึงแม้จะรู้ว่าถังฉิ้นเอ๋อก็คือเวินลั่วฉิง ถึงแม้จะรู้สายสัมพันธ์ของเย่ซือเฉินกับเวินลั่วฉิง แต่เขาก็ไม่อยากถอนตัว

ถังหลินมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง：“คุณยังไม่ตายใจกับฉิงฉิงอีกหรือ？”

“คุณอยากรนหาที่ตาย อย่าทำให้ผมติดร่างแหไปด้วย”ถังหลินกวาดสายตามองหยวนจุนหลิน ปฏิเสธชัดเจนมาก

ด้วยอารมณ์หึงของเย่ซือเฉิน ถ้าเขาช่วยหยวนจุนหลินนัดฉิงฉิงออกมา เย่ซือเฉินต้องเอามีดมาฟันเขาเป็นแน่