บทที่ 823 เขารู้ความลับทั้งหมดของเธอแล้ว (2)

“เจ้าชายน้อยประเทศD？”ถังหลินตัดบทเธอทิ้ง บัดนี้ถังหลินยกเสียงสูงขึ้นหลายส่วน เขาหยุดพูดเล็กน้อย ริมฝีปากของเขาเข้าไปใกล้หูของหลินเป้ย จากนั้นก็เสริมหนึ่งประโยคด้วยเสียงทุ้มต่ำ：“เจ้าชายน้อยประเทศDนั่งฉี่？เจ้าชายน้อยประเทศDจะอธิบายจุดนี้ยังไง？ห้ะ？”

หลินเป้ยตกใจพร้อมกับแอบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อกี้ถังหลินยืนอยู่ด้านนอก ได้ยินเสียงดังคาดจริงๆ！！

เพราะเธอกลัวจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้นอีก ดังนั้นเมื่อกี้เธอฉี่เร็วมาก ถังหลินยืนอยู่ด้านนอกคงได้ยินชัดมากเลย

ถังหลินที่เป็นคนฉลาดคงจะเดาออกว่าเป็นอย่างไรแล้ว

ตอนที่หลินเป้ยตกใจยังเจือความเขินอายไว้หลายส่วนอีกด้วย

“ถังหลินคุณพูดเหลวไหลอะไร？”หลินเป้ยแอบกัดฟัน สถานการณ์อย่างนี้ เธอต้องไม่ยอมรับอย่างหน้าด้านๆ เพราะยังไงเสียถังหลินก็ไม่เห็น ไม่มีหลักฐานใดๆ

“ผมพูดเหลวไหล？”ถังหลินหรี่ตาขึ้น：“แล้วคุณว่ามาสิ ทำไมเป็นผู้ชายแล้วต้องเข้าไปฉี่ในห้องด้วย？”

“อย่าหาข้ออ้างอะไรทั้งนั้น เมื่อกี้คุณใช้เวลาฉี่ทั้งหมดสามสิบห้าวินาที……”ถังหลินมองหน้าเธอ แต่ละถ้วยคำที่เอ่ยออกมานั้นชัดเจนและตรงไปตรงมามาก

หลินเป้ย：“……”

แม่ง！！！

เมื่อกี้ถังหลินไม่เพียงแต่ได้ยินเสียงปัสสาวะของเธอ ยังจับเวลาอีกด้วย เขาเป็นพวกโรคจิตวิปริตจริงๆ！！

สามสิบห้าวินาที？

เมื่อกี้เธอเร็วขนาดนั้นเลยหรือ？

เวลาสามสิบห้าวินาที？เวลาสั้นขาดนี้ เธอหาเหตุผลอื่นไม่ง่ายเลยจริงๆ

“ฉันเต็มใจจะทำ เกี่ยวอะไรกับคุณไหม？”หลินเป้ยไม่อาจอธิบายได้ จึงตัดสินใจเป็นคนไม่มีเหตุผล เพราะเธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายอยู่แล้ว ไม่ใช่หรือ？

“นี่ไม่ใช่ปัญหาเต็มใจหรือไม่เต็มใจ แต่เป็นประเด็นเรื่องเพศต่างหาก”คำพูดของถังหลินในตอนนี้ชัดเจนเกินพอแล้ว ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเธอเป็นผู้หญิง

และจากเรื่องนี้ เขาก็ยังมั่นใจว่าผู้หญิงในห้องเขาคืนนั้นก็คือเธอ

“ถูก”หลินเป้ยชะงัก จู่ๆก็หัวเราะออกมา：“คาดไม่ถึงว่าความลับของฉันจะถูกคุณรู้ซะแล้ว”

คำพูดของหลินเป้ยถือว่ายอมรับแล้ว！！

ถังหลินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย มีความพอใจหลายส่วน อืม ในที่สุดเธอก็ยอมรับจนได้ ไม่เลว ถือว่าเธอมีสติ

“ได้ ฉันบอกคุณก็ได้ อันที่จริงร่างกายฉันเป็นหญิง แต่ฉันเปลี่ยนเพศมาแต่เด็กแล้ว จากนั้นก็กลายเป็นผู้ชาย แต่บางเรื่องที่คุ้นชินมาตั้งแต่เด็กก็เปลี่ยนยาก เมื่อกี้ฉันดื่มมากไปหน่อย เลยลืมจุดนี้”หลินเป้ยรู้ว่าสถานการณ์อย่างนี้ อธิบายเรื่องนี้ยาก ดังนั้นเธอจึงคิดหาเหตุผลอย่างนี้ขึ้นมา

มุมปากที่ยกขึ้นของถังหลินเมื่อสักครู่หล่นลงในชั่วพริบตา ดวงตาของเขาหรี่ขึ้นอย่างอันตราย ผู้หญิงที่สมควรตายคนนี้ กล้าพูดไปเรื่อยจริงๆ

เธอยังแต่งเหตุผลอย่างนี้ขึ้นมาได้อีก？！

“คุณชายถัง คนอื่นไม่รู้เรื่องนี้ คุณต้องช่วยฉันเก็บเป็นความลับด้วย”หลินเป้ยคิดไม่ได้ยินเสียงของถังหลิน อีกทั้งเธอพบว่าถังหลินก็ไม่ได้มีท่าทางพิเศษอะไร คิดว่าถังหลินเชื่อในสิ่งที่เธอพูดแล้ว จึงกดเสียงต่ำแล้วเสริมหนึ่งประโยค