บทที่ 825 ลงมือก่อนได้เปรียบกว่า (1)

“เมื่อกี้คุณบอกว่าลืมว่าเปลี่ยนเพศเมื่อไหร่ไม่ใช่หรือ？ให้ผมช่วยคุณตรวจสอบสิ？ผมกำลังช่วยคุณอยู่นะ”ถังหลินมองเธอ ดวงตาพลันกะพริบรัวๆ จากนั้นก็อธิบายอย่างจริงใจหนึ่งประโยค

หลินเป้ย：“……”

เธอให้เขาช่วยยืนยันตั้งแต่เมื่อไหร่？

เธอพูดตอนไหน？！

ทำไมผู้ชายคนนี้หน้าไม่อายขนาดนี้？

ทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้？

ช่วงเวลานี้หลินเป้ยโกรธจนพูดไม่ออก

ทว่าระหว่างสนทนา ถังหลินไม่ได้ว่างแต่อย่างใด การกระทำของเขาไม่ได้หยุด เขาทำต่ออย่างต่อเนื่อง

บัดนี้หลินเป้ยรู้สึกโกรธมาก จนไม่ได้สังเกตการกระทำของเขา

“ถังหลิน คุณปล่อยฉัน”หลินเป้ยตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี วินาทีต่อมา เธอสนใจอะไรมากไม่ได้อีกแล้ว เริ่มใช้แรงดิ้นขึ้นมา

ทว่าก็ไม่อาจดิ้นให้หลุดไปได้

เธอหรี่ตาขึ้น ยกเท้าถีบไปยังถังหลินกะทันหัน

การระมัดระวังตัวของถังหลินอยู่ในขั้นระดับพรีเมียม ตอนที่เท้าเธอเริ่มขยับ เขาก็รู้ตัวแล้ว พอเธอถีบเข้ามา ถังหลินก็ปล่อยตัวเธอ ก่อนจะถอยไปด้านหลังสองก้าว

เนื่องจากถังหลินถอยหลัง หลินเป้ยจึงถีบไม่ตรงเป้า แต่หลินเป้ยก็อิสระเสียที

หลินเป้ยชะงัก พอได้สติกลับคืนมา การตอบสนองแรกก็คืออยากจะจับผ้ารัดสเตย์ไว้ให้แน่น

เพราะผ้าที่เธอใช้พันนั้นมีความยาวพอสมควร เมื่อสักครู่ตอนที่ถังหลินดึงออก ผ้ารัดสเตย์ก็ตกลงมาให้เห็นด้านนอกกว่าครึ่งแล้ว

เธอคงเดินออกไปด้วยสภาพนี้ไม่ได้ อย่างน้อยต้องจัดการผ้ารัดสเตย์ให้เสร็จสิ้นเสียก่อน

ทว่าเวลานี้นี่เอง ถังหลินก็เข้ามาใกล้ พลางเอื้อมมือหมายจะดึงตัวเธอ