บทที่ 832 ท้องแล้ว ทำอย่างไรดี (2)

“ตัวเองยอมรับเองแล้ว? ยอมรับยังไง?” เวินลั่วฉิงขมวดคิ้วขึ้น เรื่องแบบนี้เจ้าชายน้อยยอมรับแล้ว?

“แน่นอนว่าไม่ได้พูดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับพี่ชายเธอ เจ้าชายน้อยก็แค่พูดว่าตอนนั้นเขาอยู่ในห้องของพี่ชายเธอ ยืนยันให้พี่ชายเธอ ยืนยันความบริสุทธิ์ของพี่ชายเธอ เจ้าชายน้อยคนนี้เป็นคนดีมากจริงๆ”

เวินลั่วฉิงรีบลงจากตึก หาคลิปออกมาแล้วดู ไม่ได้มีปัญหาอะไร

เจ้าชายน้อยคนนี้พูดได้ดีมาก ครอบคลุมมาก สามารถพูดได้เลยว่าไม่มีที่ติ

แต่ว่า เวินลั่วฉิงก็รู้สึกว่าเหมือนมีตรงไหนไม่ถูก?

เวินลั่วฉิงมองดูเวลาที่นักข่าวเผยแพร่ออกมา เกือบจะตีหนึ่งแล้ว

เจ้าชายน้อยคนนี้ถึงแม้ว่าจะช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ให้พี่ชายใหญ่ ก็ไม่จำเป็นต้องเลือกเวลากลางดึกแบบนี้หรอกมั้ง?

เธอรู้สึกว่าเจ้าชายน้อยทำแบบนี้ เหมือนว่ากำลังหลบอะไรบางอย่าง!!

เจ้าชายน้อยอยากจะหลบอะไรล่ะ?

เจ้าชายน้อยออกมายืนยันความบริสุทธิ์ด้วยตัวเอง มีความเป็นไปได้อย่างเดียวก็คือ พี่ชายใหญ่จับได้แล้ว เจ้าชายน้อยไม่สามารถหนีไปได้ ได้แต่ออกมายืนยันความบริสุทธิ์ให้แล้ว

แต่ว่าทำไมถึงต้องเป็นเวลากลางคืนล่ะ?

แววตาของเวินลั่วฉิงเปล่งประกายขึ้น จากนั้นก็กดเบอร์ของถังหลินแล้วโทรออกไป

เฟิ่งเหมียวเหมียวกับท่านย่าถังเห็นเธอโทรหาถังหลิน แต่ละคนต่างก็เงียบเลย ต่างก็มองไปทางเวินลั่วฉิง

เรื่องนี้ถังหลินน่าจะรู้ดีที่สุด พวกเขาต่างก็อยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

ฉิงฉิงเห็นทุกคนต่างก็มองมาทางเธอ จึงกดปุ่มเปิดลำโพงเลย

“ฉิงฉิง มีอะไร?” โทรศัพท์ถูกรับ เสียงของถังหลินดังผ่านมา ถึงแม้ว่าจะมีความพยายามถูกอารมณ์กดทับมาก แต่ว่าเวินลั่วฉิงก็ยังฟังออกว่าขณะนี้เขารู้สึกรำคาญมาก

ใช่ รำคาญมาก!!

ความรำคาญของถังหลิน! สิ่งที่ทำให้ถังหลินรำคาญนั้นมีไม่มาก

“พี่ คืนนั้นคือเจ้าชายน้อยจริงๆ หรอ?” เวินลั่วฉิงยิ้มที่มุมปาก ฟังจากน้ำเสียงของเขาแล้ว น่าจะอารมณ์ไม่ดี?!

“อืม” ถังหลินไม่ได้ปกปิด ตอบกลับตรงๆ เลย

จากน้ำเสียงของเขา เวินลั่วฉิงฟังออกเธอความรำคาญและความโกรธที่ถูกกดทับไว้ แต่ว่าไม่ได้ฟังออกถึงความเครียดเลย

นั่นก็คือ ถังหลินแตะต้องตัวเจ้าชายน้อย ถังหลินไม่ได้เครียด?

ไม่ได้เครียด?!

“แล้วพี่จะทำยังไง?” ดวงตาของเวินลั่วฉิงเปล่งประกายขึ้น ตั้งใจถามไปหนึ่งประโยค

“ยังทำอะไรได้อีก? ขอกลับมา” ถังหลินตอบกลับตามหลักเหตุผลไปหนึ่งประโยค

สู่ขอกลับมา!

สู่ขอกลับมา!!

ขณะนี้ ในห้องรับแขกทุกคนต่างก็ได้ยินคำพูดของถังหลิน ต่างก็ตกใจกันไปหมด

“สู่ขอจริงๆ?” มุมปากของเวินลั่วฉิงมีรอยยิ้มอ่อนๆ คนที่ฉลาดอย่างเธอ แน่นอนว่าเข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ดูเหมือนว่า เจ้าชายน้อยคนนี้น่าจะเป็นผู้หญิง

ไม่เช่นนั้น ถังหลินคงไม่พูดอย่างมีเหตุผลแบบนี้ อีกอย่างก็พูดว่าจะสู่ขอกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นธรรมชาติมาก

ถึงว่าล่ะเจ้าชายน้อยคนนี้ร่างกายซูบผอมมาก!!

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

แต่ว่า เจ้าชายน้อยเสแสร้งได้เก่งมากจริงๆ หญิงปลอมตัวเป็นชายหลายปีขนาดนี้ กลับไม่มีคนจับได้เลย!!

คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่คนข้างกายก็จับไม่ได้?!

เก่งมากจริงๆ!!

“อื้ม” ถังหลินตอบกลับไปหนึ่งคำ ขณะนี้เขาเดินมาถึงหน้าห้องของหลินเป้ยพอดี “ฉิงฉิง ฉันยังมีธุระอีก วางก่อนนะ”

หลังจากที่ถังหลินพูดจบแล้ว ก็วางสายเลย ตอนนี้เธอจะไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วพูดให้ชัดเจน