บทที่ 858 แดดดี้ หนูเป็นลูกสาวแท้ๆของแดดดี้นะ(7)

ผู้คนในห้องประชุมงงเป็นไก่ตาแตก เลิกประชุม？เลิกประชุมดื้อๆอย่างนี้เลยหรือ？

เลขาหลิวอึ้ง เลิกประชุมแล้วท่านประธานก็ต้องกลับไปยังห้องทำงาน งั้น……

ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ท่านประธานไม่พูดเลยสักคำ ไม่ได้แก้ไขปัญหาทุกอย่าง ยังไม่ได้สรุปทุกการตัดสินใจเลย แต่ท่านประธานก็บอกว่าจะเลิกประชุมซะงั้น？

นี่มันเกิดอะไรขึ้น？

เลขาหลิวมึนไปหมด คนอื่นไม่เข้าใจท่านประธาน แต่เขาเข้าใจที่สุด ท่านประธานยังเสียใจกับเรื่องนั้นอยู่แน่ ท่านประธานยังปรับสภาพจิตใจจากเรื่องนั้นไม่ได้

คุณชายสามเย่ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องประชุมในท่ามกลางสายตาที่มึนงงของเหล่าพนักงาน

เลขหลิวได้สติก็รีบจัดแจงเอกสาร พอเขาเก็บเอกสารเรียบร้อยก็ไม่เห็นเงาของท่านประธานเสียแล้ว

เลขาหลิวอดกระตุกมุมปากไม่ได้ ท่านประธานเคลื่อนไหวว่องไวโดยแท้

วินาทีต่อมา เลขาหลิวก็นึกขึ้นได้ว่าเจ้าหญิงน้อยยังอยู่ในห้องทำงานของท่านประธาน ซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่มีโอกาสรายงานเรื่องนี้ให้ท่านประธานทราบเลย

เลขาหลิวรีบวิ่งออกไปโดยที่ถือกองเอกสารไว้ในมือ เลขาหลิวรู้สึกว่าเขาควรแจ้งเรื่องเจ้าหญิงน้อยให้ท่านประธานทราบก่อนจะดีกว่า

คนที่เหลือภายในห้องประชุมต่างมีใบหน้างงงวยด้วยกันทั้งสิ้น

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น？ทำไมท่านประธานถึงไปแล้วล่ะ？เรื่องหารือของพวกเราเมื่อกี้ผ่านหรือยัง？”

“ประธานไม่ได้เอ่ยสักคำ จะผ่านได้ไง？”

“ท่านประธานโกรธแล้วหรือ？เพราะเมื่อกี้พวกเราถกเถียงกัน……”คนที่กล่าวประโยคนี้อดตัวสั่นไม่ได้：“ฉิบหายแล้ว ฉิบหายแล้ว เมื่อกี้ผมเถียงเสียงดังสุด ครั้งนี้ต้องตายแน่ๆ”

“ผมรู้สึกว่าเมื่อกี้ท่านประธานใจลอยนะ เหมือนไม่ได้ฟังพวกเราแสดงความคิดเห็นเลย”

“คุณว่าไงนะ？คุณบอกว่าประธานใจลอยในที่ประชุมหรือ？ไม่ได้ยินที่พวกเราพูด？นี่มันเกิดอะไรขึ้น？น้ำเข้าสมองของคุณหรือเปล่า？”

“ปกติประธานเป็นคนเข้มงวด ไม่มีทางเป็นอย่างที่คุณพูดเด็ดขาด”

“แล้วทำยังไงต่อดีล่ะ？ท่านประธานไม่พูด โปรเจกต์ไม่ผ่าน จะแก้ไขยังไงดี？”

“ท่านประธานหมายความว่ายังไงกันแน่？จะหาตัวแทนไปถามไหม？”

จากนั้นทุกคนก็นิ่งเงียบ……

ท่านประธานออกจากที่ประชุมอย่างนี้ ใครจะกล้าไปถาม？ไม่เท่ากับหันหน้าตัวเองเข้าหาหัวปืนหรอกหรือ？

“แยกย้ายกันก่อน ถ้ามีอะไรเลขาหลิวก็แจ้งมาเองแหละ”เงียบไปดสักพักมีคนลุกขึ้นจากไป

ทุกคนก็แยกย้ายออกไป เพราะท่านประธานก็ไม่อยู่แล้ว พวกเขาจะอยู่ที่นี่ต่อไปเพื่ออะไร？

เลขาหลิวถือเอกสารแล้วรีบเดินออกไป แต่คุณชายสามเย่เข้าลิฟต์เพื่อตรงขึ้นไปชั้นบนแล้ว

เลขาหลิวแอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก พลางกดลิฟต์ตัวอื่น โชคดีที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนใช้ลิฟต์มากนัก

ท่านประธานขึ้นไปชั้นบนคงต้องกลับห้องทำงานตัวเองแน่ๆ

ตอนนี้เจ้าหญิงน้อยอยู่ในห้องทำงานของท่านประธาน เมื่อท่านประธานกลับห้องทำงานของตัวเองคงต้องเจอเจ้าหญิงน้อยเป็นแน่

เมื่อดูจากสภาพจิตใจตอนประชุมเมื่อสักครู่ เห็นได้ชัดว่าท่านประธานยังไม่ได้เดินออกจากเรื่องที่ทำให้กระทบจิตใจ หากเวลานี้ท่านประธานพบหน้าเจ้าหญิงน้อยอีก จะทำให้ยิ่งช้ำใจกว่าเดิมหรือไม่？

เลขาหลิวรู้สึกร้อนใจ บัดนี้เขาอยู่ในวิกฤตกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เมื่อเห็นลิฟต์เปิดออก เลขาหลิวพลันสูดลมหายใจแรงๆหนึ่งครั้ง จากนั้นก็รวบรวมความกล้าพร้อมกับเอ่ยปากพูดว่า：“ท่านประธาน……”