บทที่ 860 แดดดี้ หนูเป็นลูกสาวแท้ๆของแดดดี้นะ(9)

ดังนั้นคุณย่าเย่จึงอยากพาเวินลั่วฉิงไปยังมุมที่ไร้ผู้คน จากนั้นก็คิดหาวิธีจัดการกับตัวปัญหาคนนี้

จัดการตัวปัญหาอย่างเวินลั่วฉิงเสร็จก็สามารถสู่ขอณหนูถังได้แล้ว！

“คุณย่าเย่ฉันกับท่านไม่มีอะไรต้องคุยกันค่ะ”แต่เวินลั่วฉิงไม่คิดจะให้ความร่วมมือท่าน ไม่ต้องทายเวินลั่วฉิงก็รู้ว่าคุณย่าเย่ต้องการถามอะไรเธอ

คุณย่าเย่กับคุณปู่เย่ก็อยากให้เธออยู่ห่างๆเย่ซือเฉินไว้ จากนั้นก็ให้เย่ซือเฉินสู่ขอคุณหนูถังอย่างราบรื่น

เวินลั่วฉิงรู้สึกตลกในใจ หากให้คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่รู้ว่าเธอก็คือคุณหนูถัง ไม่รู้ว่าพวกท่านจะตอบสนองเช่นไร？

ไม่รู้ว่าถึงเวลานั้นพวกท่านจะทำหน้าอย่างไร？

“เวินลั่วฉิง อยากมีเรื่องที่นี่มากนักหรือ？ที่นี่คือบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปนะ คนขายหน้าคือเธอนะ”คุณย่าเย่แอบกัดฟัน พยายามระงับเพลิงโกรธในใจ เพียงแต่เมื่อเห็นเวินลั่วฉิงแล้วความโกรธก็พุ่งละลักออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

เวินลั่วฉิงไม่อยากคุยกับท่าน ท่านก็ไม่อยากคุยกับเวินลั่วฉิงเช่นกัน ท่านยิ่งอยากฆ่าเวินลั่วฉิงให้สิ้นเรื่อง แต่ยังหาโอกาสอันเหมาะสมไม่ได้เลย

เวินลั่วฉิงทำตัวลึกลับมาโดยตลอด แม้แต่เงาก็หาไม่เจอ

เวินลั่วฉิงมองตึกบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปแวบหนึ่ง บัดนี้ถึงแม้จะเป็นเวลางาน แต่คนเข้าๆออกๆก็มีไม่น้อย

เพราะจากเรื่องที่คุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ก่อขึ้นครั้งก่อน ดังนั้นเวินลั่วฉิงก็นับว่าโด่งดังพอสมควร ดังนั้นคนเดินผ่านจำนวนมากจึงจำเธอได้ บางรายเมื่อเดินใกล้เธอก็ได้กล่าวทักทายเธอด้วย

ถึงแม้เวินลั่วฉิงจะเข้าบริษัทน้อย แต่พนักงานในบริษัทต่างก็รู้ดีว่าเวินลั่วฉิงคือประธานในบริษัท พนักงานบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปจึงต้องเคารพเธอเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

ไม่ว่าภายนอกจะมีข่าวลือถึงเวินลั่วฉิงอย่างไร แต่ในสายตาพนักงานบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปนั้น เวินลั่วฉิงคือเจ้านายสูงสุดของพวกเขา คือคนที่จ่ายเงินเดือนให้แก่พวกเขา ดังนั้นพวกเขาไม่ได้กล้าขัดใจเด็ดขาด

คุณย่าเย่เห็นมีคนทักทายเวินลั่วฉิง แถมท่าทางยังนอบน้อมอีกด้วย จึงยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้น เวินลั่วฉิงมีสิทธิ์อะไรถึงได้รับการเคารพจากผู้อื่น？

หากไม่ใช่เย่ซือเฉินลงทุนในบริษัทเวินซื่อกรุ๊ป บริษัทนี้ก็ล้มละลายไปนานแล้ว เวินลั่วฉิงก็ไม่ถือว่าเป็นอะไรเลย

เวินลั่วฉิงพึ่งซือเฉินของพวกเขา

เวินลั่วฉิงไม่อยากสนใจคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ ทั้งสองท่านเป็นคนไร้เหตุผล เธอไม่อยากพูดไร้สาระกับพวกท่าน

เวินลั่วฉิงไม่มองคุณย่าเย่แม้แต่แวบเดียว หากแต่ก้าวเข้าไปภายในตึกบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปทันที

“เวินลั่วฉิง ดูเธอทำตัวยังไงอยู่นี่？”เดิมทีคุณย่าเย่ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่แล้ว เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของเวินลั่วฉิง เพลิงโกรธก็ยิ่งลุกโชนกว่าเดิม

เป็นโกรธจัด คุณย่าเย่จึงไม่อาจระงับอารมณ์โกรธไว้ได้ เสียงก็พลอยดังขึ้น ซึ่งเสียงนี้แสดงนิสัยเสียออกมาได้เต็มสิบ อีกทั้งยังมีเสียงแหลมแสบแก้วหูอีกด้วย

คนเดินเข้าออกในบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปก็อดหยุดก้าวเดิน แล้วมามุงดูไม่ได้ ซึ่งคุณปู่เย่กับคุณย่าเย่ล้วนเป็นคนมีชื่อเสียง จึงมีคนรู้จักพวกท่านจำนวนมาก

เพราะเรื่องครั้งก่อน ทุกคนจึงรู้ว่าเวินลั่วฉิงกับคนชราบ้านตระกูลเย่มีอคติต่อกัน สถานการณ์เช่นนี้ คนนอกไม่สะดวกเข้าแทรกแซง

เพราะสถานการณ์มันช่างลำบากใจเสียจริงๆ

ดังนั้นทุกคนจึงได้แต่มองอยู่ห่างๆ

ตึกบริษัทเวินซื่อกรุ๊ปอยู่ใจกลางเมืองที่เจริญรุ่งเรือง บริเวณโดยรอบมีห้างสรรพสินค้าและร้านค้าเต็มไปหมด ดังนั้นมีจำนวนผู้คนมาช้อปปิ้งเยอะมาก ซึ่งมีคนจำนวนมากได้ยินเสียงติเตียนของคุณย่าเย่เมื่อสักครู่ด้วย จึงอดมาล้อมดูไม่ได้

ดูความวุ่นวายคือนิสัยของผู้คน